ΑΜΛΕΤ. Η τιμιότητά σου δεν ταιριάζει με την ομορφιά σου.
ΟΦΗΛΙΑ. Η ομορφιά ταιριάζει πάντα με την τιμιότητα.
ΑΜΛΕΤ. Η ομορφιά όμως είναι ισχυρότερη. Νικάει την τιμιότητα. Ενώ η τιμιότητα κάνει τίμια την ομορφιά. Κάποτε σ’αγάπησα.

Ο Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα που έχουν γραφτεί στην ιστορία του θεάτρου, παρουσιάζεται στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ. Σε μια σκηνή που τα τελευταία πέντε χρόνια της λειτουργίας της έχει συνδυάσει την επιτυχία με το ρεπερτόριο. Σκηνοθετεί ο Λεβάν Τσουλάτζε, καλλιτεχνικός διευθυντής του Kote Marjanishvili Theatre της Γεωργίας και μαζί του ο Τάσος Ιορδανίδης ως πρίγκιπας Άμλετ, ο  Άρης Λεμπεσόπουλος στο ρόλο του Βασιλιά Κλαύδιου, η Πέμη Ζούνη ως Βασίλισσα Γερτρούδη, η Ιωάννα Παππά είναι η τραγική Οφηλία ενώ ο Θοδωρής Κατσαφάδος γίνεται ο σύμβουλος του Κλαύδιου, Πολώνιος.

Άμλετ και Οφηλία

Ο Άμλετ αποδίδεται στην ουσία ως ένας αντιήρωας, ένας χαρακτήρας αινιγματικός που στέκεται μετέωρος μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Μοναδικό στοιχείο που τον φέρνει πιο κοντά απ’ όλα στην αλήθεια της ζωής, είναι ο έρωτας του για την Οφηλία. Ένας έρωτας που ματώνει, που φθείρεται κάθε λεπτό και ασφυκτιά υπό το βάρος της απόφασης του Άμλετ για εκδίκηση. Η «σπαρακτική» σχεδόν ομορφιά της Οφηλίας και η αγνότητα της ψυχής της είναι τα μοναδικά ηθικά αναχώματα που πρ  οβάλλει ο Σαίξπηρ μέσα στη σαθρότητα και τον όλεθρο στον οποίο αργά βυθίζεται το παλάτι της Δανίας. «Κλείσου σε μοναστήρι» της φωνάζει ο Άμλετ, αμυνόμενος στην επιρροή που του ασκεί ο έρωτας της κι εκείνη καταρρέει, χωρίς εκείνον στον οποίο πίστευε πέρα και πάνω απ’ όλα, μονολογώντας «Πως γλίστρησε αυτό το μυαλό στο χάος; Αυτά τα μάτια, η γλώσσα αυτή η κοφτερή, η ευγενική αυτή όψη πως έπεσαν τώρα στον γκρεμό; Εγώ που άκουσα από το στόμα αυτό να βγαίνει μουσική, ακούω τώρα κρότους».

 

Η υπόθεση του ΑΜΛΕΤ

Ο Βασιλιάς της Δανίας πεθαίνει απροσδόκητα και στη θέση του αναλαμβάνει χρέη Βασιλέα ο αδερφός του Κλαύδιος, «νομιμοποιώντας» την εξουσία του με γάμο που συνάπτει με τη χήρα Βασίλισσα, Γερτρούδη. Ο νεαρός Πρίγκιπας Άμλετ, δυσαρεστημένος από το θάνατο του πατέρα αλλά και τον εσπευσμένο γάμο της μητέρας με το θείο του, «βλέπει» το φάντασμα του νεκρού Βασιλιά και αποζητά δικαίωση για το νεκρό.