Ηρακλής: Μακάρι, Άδμητε, να είχα τη δύναμη να σου φέρω τη γυναίκα σου απ’τον Άδη, αυτή τη χαρά να στη δώσω.
Άδμητος: Το ξέρω, θα το’θελες αλλά πώς; Οι νεκροί δεν ξανάρχονται.

Η «Αλκηστη» του Ευριπίδη, η παράσταση που ανέβηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και σε μεγάλα θέατρα της περιφέρειας, θα παρουσιαστεί για έξι ημέρες στο Θέατρο Rex – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη», σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου.

©Patroklos-Skafidas

©Patroklos-Skafidas

Η υπόθεση του έργου:

Ο Απόλλωνας, τιμωρημένος από τον Δία, αναγκάστηκε να υπηρετήσει σαν κοινός θνητός τον βασιλιά των Φερών, Άδμητο. Ως αντάλλαγμα για τη φιλόξενη και ευγενική συμπεριφορά του βασιλιά, ο θεός τού χάρισε το μοναδικό προνόμιο να ξεφύγει από τον πρόωρο θάνατο, αρκεί κάποιος άλλος να πεθάνει αντί γι’ αυτόν με τη θέλησή του. Οι ηλικιωμένοι γονείς του αρνούνται να τον υποκαταστήσουν στον Άδη. Η μόνη που δέχεται να πεθάνει στη θέση του είναι η γυναίκα του, η Άλκηστη.

©Patroklos-Skafidas

©Patroklos-Skafidas

Το νεκρό της σώμα είναι ακόμα άταφο, όταν η αναπάντεχη επίσκεψη του Ηρακλή αλλάζει τα δεδομένα. Ο Άδμητος κρύβει το βαρύ πένθος από τον φίλο του και τον φιλοξενεί στο παλάτι. Ο Ηρακλής, χωρίς να γνωρίζει τη συμφορά που βαραίνει το σπίτι, πίνει και γλεντά, εξοργίζοντας με την προκλητική συμπεριφορά του τον υπηρέτη που του αποκαλύπτει τον θάνατο της Άλκηστης. Ντροπιασμένος ο ήρωας αποφασίζει να πράξει το αδύνατο: να φέρει πίσω τη νεκρή από το σκοτεινό βασίλειο του Άδη. Επιστρέφοντας από εκεί, παραδίδει στον Άδμητο την πεπλοφορεμένη γυναίκα που συνοδεύει. Όταν το πέπλο σηκωθεί, ο Άδμητος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα βουβό αίνιγμα.