Ο χώρος Τέχνης The Loft παρουσιάζει την ομαδική έκθεση “Η νοητή μου πατρίδα” από τις 19 Ιανουαρίου. Πώς είναι δυνατόν η πατρίδα μας να είναι νοητή ή αλλιώς επινοημένη; Και όμως γίνεται όταν οι καλλιτέχνες την συλλαμβάνουν με τη φαντασία τους και την παρουσιάζουν ως αληθινή.

Ο καθένας έχει μια διαφορετική εικόνα για τη χώρα του. Μπορεί να είναι εκείνη που φαντάζει διαφορετική στο μυαλό μας όσο ζούμε στο εξωτερικό και που παίρνει μια χροιά νοσταλγική. Μπορεί να είναι εκείνη όπως την ονειρευόμαστε να είναι. Μπορεί να είναι κάτι το ιδεατό: η Ιθάκη μας. Μπορεί ακόμη να είναι μια δυνατή ανάμνησή της, το συναίσθημα που δημιουργεί ή μια εμπειρία από την οποία διδαχτήκαμε.

Η ανάγκη του να ανήκεις κάπου έχει αλλάξει σήμερα από τη στιγμή που μπήκε στο λεξιλόγιό μας η έννοια της παγκοσμιοποίησης. Πολλοί καλλιτέχνες έχουν νιώσει πολίτες του κόσμου και όχι απαραίτητα μιας συγκεκριμένης γης. Αυτό που ίσως μας κρατάει δεμένους με τη γη είναι η νοσταλγία: αυτή η μελαγχολία που προκαλείται από την ανάμνηση μιας χαμένης ευτυχίας όταν είμαστε μακριά από τον τόπο που ονομάζουμε πατρίδα. Πολλοί έχουν αναγκαστεί λόγω των αναρίθμητων ταξιδιών να χάσουν τις ρίζες τους από έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και να βγάλουν άλλες που εγκαταστάθηκαν στη μνήμη. Όμως η μνήμη δεν σε οδηγεί απαραίτητα στην πραγματική εικόνα μιας χώρας αλλά σε μια άλλη χώρα, νοητή, όπου εκεί δεν νιώθεις περιπλανώμενος και ξένος.

Οι καλλιτέχνες δημιουργούν με το νου την πατρίδα τους και ύστερα άλλοι τη μεταφέρουν στον καμβά ή τη χαράσσουν και άλλοι την απεικονίζουν σε μορφή γλυπτού ή εγκατάστασης, κάνοντας τον θεατή να αναρωτιέται τι μπορεί να σημαίνει πατρίδα σήμερα.