Χάριν στη μεθοδική έρευνα του Δημήτρη Παπαγεωργόπουλου, Μελετητή και Συμβούλου Τέχνης, παρουσιάζουμε στο χώρο τέχνης Δεξίμι, 35 έργα που παρέμεναν στο εργαστήριο της Μαρίας Χατζηγάκη για πολλά χρόνια μετά τον θάνατο της. Μεταξύ αυτών εμβληματική θέση έχουν οι σπείρες τις οποίες δημιούργησε χρησιμοποιώντας χρώματα λαδιού πάνω σε χαρτόνι καθώς και έργα αφαίρεσης που αποδόθηκαν με ακρυλικά σε ρυζόχαρτο.

Επίσης παρουσιάζεται για πρώτη φορά η ενότητα «Ψαλμοί του Δαβίδ» που εμπεριέχουν όλα τα χαρακτηριστικά της στοιχεία συνδυαστικά με θρησκευτικά κείμενα που έχουν ενσωματωθεί με καλλιγραφική γραφή δίπλα σε γεωμετρικούς σχηματισμούς και χρωματικές συμπυκνώσεις.

Όπως γράφει ο ιστορικός τέχνης Ηλίας Κεφαλάς στο βιβλίο του για τη Μαρία Χατζηγάκη (Παράθυρα Ονείρου, Εκδόσεις Αρμός), οι σπείρες είναι το στοιχείο αυτό που ως σταθερό σημείο αναφοράς κατακλύζουν τις σπουδές όσο και τους πίνακες της ύστερης περιόδου της Μαρίας Χατζηγάκη. Σαν η ζωή της να ξεκίνησε μέσα στις ελικοειδείς περιπτύξεις μιας σπείρας και έτσι να ολοκληρώθηκε. Μέσα από τις σπείρες η Μαρία Χατζηγάκη μπαίνει και βγαίνει από το μυστήριο του μεταχώρου, προχωρεί και ταυτόχρονα υποχωρεί.

Και είναι οι σπείρες της Χατζηγάκη το κοινό στοιχείο που την συνδέει με την Αστυπάλαια. Σαν μια συνάντηση που έγινε καθυστερημένα, 5000 χρόνια μετά, οι περίπλοκες σπείρες της καλλιτέχνιδος συναντάνε την λιτή, αρχέγονη σπείρα που βρίσκεται εδώ και χιλιετίες επίκρουστα δημιουργημένη στα βράχια που περικλείουν τον νεολιθικό οικισμό στο Βαθύ.

Ο καλλιτέχνης της αρχαιότητας ανοίγει τον διάλογο γύρω από την ύπαρξη του ανθρώπου και το ταξίδι της ζωής και η Μαρία Χατζηγάκη απαντά με τις δαιδαλώδεις περιπλεγμένες διαδρομές στις δικές της σπείρες ονείρου. Υπακούοντας στην νομοτέλεια της επιστροφής στην αρχή της διαδρομής, στις ρίζες της ζωής, οι δυο καλλιτέχνες «συνεργάζονται» άθελα τους σε ένα ταξίδι ονειρικό.

Αρχαία Σπείρα Στο Βαθυ Αστυπαλαιας

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα διατίθενται κοσμήματα και χρηστικά είδη τέχνης με θέμα την σπείρα και κατασκευασμένα από καλλιτέχνες και σχεδιαστές υπό την επιμέλεια της The Pulse Gallery. Την έκθεση σχεδίασε και επιμελήθηκε ο Γιώργος Οράτης, ιδιοκτήτης της The Pulse Gallery.

 

Η Μαρία Χατζηγάκη γεννήθηκε στον Βόλο το 1926 και έζησε την ζωή της μεταξύ Πηλίου, Αθήνας, Εύβοιας και Τρικάλων μέχρι τον θάνατο της το 2004. Πρώτη έκθεση το 1955 στην γκαλερί Πέιν στο Κολωνάκι, συνεργάστηκε εκτενώς με την γκαλερί «Νέες Μορφές». Τελευταία εν ζωή έκθεση στο Γαλλικό Ινστιτούτο το 1987. Ατομικά ή ομαδικά έχει εκθέσει έργα της περίπου 100 φορές μεταξύ 1955 και 1987 στην Ελλάδα, Αμερική, Ισραήλ, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ισπανία, Καναδά, Τουρκία, Μ. Βρετανία, Σερβία κ.α.

Το έργο της Χατζηγάκη κατατάσσεται στο ρεύμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και της αφαίρεσης. Έργα της εμφανίζουν έντονη συνάφεια με την μανιέρα των Πόλοκ και Ρόθκο. Κατά την δεύτερη και πιο κατασταλαγμένη της περίοδο, η δουλειά της θυμίζει έντονα την γεωμετρική σχολή της Ολλανδίας με γραμμές και κύκλους να περιπλέκονται στο έργο της. Υπακούοντας στο καλλιτεχνικό δόγμα της αφαίρεσης η Χατζηγάκη με συνεχείς καταργήσεις του περιττού, περνώντας μέσα από απογυμνωτικές απλοποιήσεις έφτασε στα αρχέτυπα της ζωγραφικής τέχνης και με τον τρόπο αυτό, στην πρωτογενή μέθεξη της ομορφιάς και του φόβου.