Ο Κήπος των ήχων στο Μέγαρο γίνεται και «τόπος εικόνων». Τριάντα επτά έργα 26 διεθνώς αναγνωρισμένων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών σε 85 σημεία του Κήπου κεντρίζουν το ενδιαφέρον του επισκέπτη, προσκαλώντας τον να τα ανακαλύψει μέσα από την Έκθεση σύγχρονης τέχνης «Ο Κήπος βλέπει» που φιλοξενείται στους χώρους του από τις 6 Ιουλίου έως τις 17 Σεπτεμβρίου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Την επιμέλεια της Έκθεσης έχει η Άννα Καφέτση, Διευθύντρια του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Είναι η πρώτη φορά που ο Κήπος υποδέχεται μια διεθνή διοργάνωση σύγχρονης τέχνης με εγκαταστάσεις, γλυπτά, κείμενα-γλυπτά, βιντεοεγκαταστάσεις και ηχητικά έργα, η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει μελλοντικά έναν θεσμό-ορόσημο για την καλοκαιρινή πολιτιστική ζωή της πόλης.

Ο τίτλος της Έκθεσης (τίτλος ενός από τα Τρία Ποιήματα με σημαία ευκαιρίας του Οδυσσέα Ελύτη) γίνεται αφορμή για τον Κήπο να συνδεθεί με τον δημόσιο χώρο και την πόλη, κάτι που επιτυγχάνεται μέσω του μυστικού διαλόγου των έργων με τις μνήμες της Αθήνας, με ανθρώπινες σχέσεις και ιστορίες –ενίοτε και προσωπικές. Ο Κήπος μετατρέπεται σε ένα νέο ερμηνευτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι δημιουργίες των καλλιτεχνών διαμορφώνουν ένα αφήγημα για τον έρωτα, τη ζωή και τον θάνατο, για την ανθρώπινη ύπαρξη. Τα έργα συνομιλούν με το φυσικό περιβάλλον και αλληλεπιδρούν συνεχώς με το καταλυτικό φως της ημέρας ή της νύχτας: «Η άγρα φωτός, ευρεία μεταφορά και συνδετικός ιστός των έργων, βρίσκεται πάντα στο κέντρο της Έκθεσης, ορατή ή μαντευτή. Αναζήτηση ηλιακή και σεληνόφωτη» (Α.Κ.).

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να αναζητήσει τα εκθέματα μέσα στις φυλλωσιές και στους θάμνους του Κήπου αλλά και στο εσωτερικό της λεγόμενης Υπηρεσιακής Αυλής του Μεγάρου και να περιηγηθεί ανάμεσά τους, ζώντας μια ξεχωριστή αισθητηριακή και καλλιτεχνική εμπειρία. Έτσι, όπως σημειώνει η  Άννα Καφέτση, «ο Κήπος […] γίνεται ένας τόπος εικόνων. Η καθεμιά τους, μέσα από τις αναρίθμητες οπτικές της, μας καλεί να υπερβούμε το όριο, να βιώσουμε τον περίπατο ή τις στοχαστικές στιγμές στον Κήπο ως συνεχή περάσματα από το πραγματικό στο φανταστικό».

Ο Κήπος όχι μόνο μας φιλοξενεί αλλά και μας βλέπει.