Πώς μπορεί να δοθεί νέα πνοή σε μια μουσική τόσο βαθιά ριζωμένη σε έναν τόπο; Ποιος άραγε είναι τόσο τολμηρός για να το επιχειρήσει; Το όνομα του είναι Tigran Hamasyan, ο νεαρός Αρμένιος πιανίστας που έχει στρέψει πάνω του το διεθνές ενδιαφέρον της τζαζ, καταφέρνει να εμφυσήσει στη μουσική του στοιχεία της κουλτούρας και των παραδόσεων της πατρίδας του.

Ο Tigran Hamasyan θα βρεθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το Σάββατο 7 Οκτωβρίου για να δώσει μία μοναδική συναυλία στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.

Υπάρχουν πολλά κοινά σημεία στην κουλτούρα, την παράδοση τη μουσική ανάμεσα στους δυο λαούς, Αρμένιους και Έλληνες. Κάτι που φαίνεται στον πόνο της απώλειας, στη φιλοσοφική ματιά προς το επέκεινα, στους μύθους και στην «Αρκαδική» ζωή, στα απέραντα τοπία, στα πλεχτά σεμεδάκια της αγαπημένης μας νόνας. Τα αφουγκραζόμαστε στις νότες που ζωντανεύουν και στις ιστορίες που μένουν ανολοκλήρωτες. Είναι τόσο η Αρμενική όσο και η ελληνική σύγχρονη πραγματικότητα βουτηγμένη με το ένα πόδι στην παράδοση και με το άλλο στα δυτικότροπα πρότυπα.

Όπως και η διαδρομή του Tigran ανάμεσα στην πατρίδα του και την Αμερική, ένα κράμα ροπής στην περιπέτεια και επιστροφής στο νόστο. Αυτά τα ιδιαίτερα κοινά σημεία, κάνουν αυτό τον άγνωστο καλλιτέχνη οικείο και την μουσική του αναγνωρίσιμη στην ψυχή του κοινού.

Ο Tigran Hamasyan για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ο Tirgan Hamasyan θα παρουσιάσει τη μουσική του στον χώρο του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» με σκοποπό να φέρει τη νεωτεριστική ματιά του, στην πόλη που «αγαπά τα πιάνα».

Λίγα λόγια για τη ζωή του Tigran Hamasyan

O πιανίστας και συνθέτης, Tigran Hamasyan, καταφέρνει στις συνθέσεις του να ενοποιήσει αυτοσχέδια τζαζ ακούσματα με τη μουσική παράδοση της πατρίδας του, της Αρμενίας.

Γεννημένος στο Gyumri της Αρμενίας, το 1987, ο Tigran μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο μουσική, με τον πατέρα του φαν της ροκ και τον θείο του λάτρη της τζαζ.

Ο Tigran Hamasyan για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Όταν ήταν μικρός, ο Tigran ενδιαφερόταν περισσότερο για τις κασέτες και το πιάνο παρά για τα συνηθισμένα παιδικά παιχνίδια. Από 3 ετών, είχε αρχίσει να παίζει στο πιάνο με το δικό του τρόπο τις μουσικές των Beatles, Louis Armstrong, Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath και Queen. Ήταν 10 ετών όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Yerevan και εκεί κάτω από την καθοδήγηση του δασκάλου του, Vahag Hayrapetyan, που είχε θητεύσει δίπλα στον Barry Harris, άρχισε να ανακαλύπτει την κλασσική τζαζ. Όπως λέει ο ίδιος ο Tigran, «Μαζί του κατάλαβα τι εστί τζαζ. Εκείνος μου έμαθε την bebop. Ήταν εξαιρετικός δάσκαλος».

Παράλληλα, ο Tigran ξεκίνησε να μαθαίνει περισσότερα για την κουλτούρα της Αρμενίας και να «βουτά» βαθιά στο μουσικό πηγάδι της πατρίδας του. Ο ίδιος λέει «Σκέφτηκα ότι είναι στο αίμα μου. Μεγάλωσα με αυτήν την καταπληκτική μουσική χωρίς να την καταλαβαίνω. Σιγά σιγά άρχισα να ακούω παραδοσιακή μουσική και με σόκαρε το πόσο την αγνοούσε ο κόσμος. Όσο περισσότερα την άκουγα τόσο περισσότερο φούντωνε μέσα μου η επιθυμία να απορροφήσω αυτά τα ακούσματα στους αυτοσχεδιασμούς μου. Έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι ζωής».

Tigran Hamasyan | Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός

Όταν ήταν 16 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στο Λος Άντζελες γιατί οι γονείς του ήθελαν να προσφέρουν στα παιδιά τους τις καλύτερες δυνατόν καλλιτεχνικές ευκαιρίες. Ο Tigran έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, όπου και φοίτησε για 2 χρόνια. Άρχισε να συναναστρέφεται μουσικούς της τζαζ όπως ο Alphonso Johnson και ο Alan Pasqua, ενώ ξεκίνησε να κάνει συναυλίες με τον σαξοφωνίστα Ben Wendel και τον ντράμερ Nate Wood. Την ίδια περίοδο ο Tigran έπαιζε και στη funk μπάντα Pinot.

Παράλληλα ξεκίνησε και τη δισκογραφική του καριέρα με τρία άλμπουμ, που ηχογράφησε στην French Plus Loin ως συνθέτης (leader): World Passion (2006), New Era (2008) και Red Hail (2009) και χαρακτηρίστηκε από κριτικούς ως ένα τζαζ φαινόμενο.

Στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για λίγο (για να επιστρέψει λίγο αργότερα στην Αρμενία όπου και μένει έως σήμερα). Το 2010 ο Tigran υπέγραψε συμβόλαιο με την Universal Jazz Γαλλίας και το 2011 κυκλοφόρησε το «A Fable», το πρώτο σόλο άλμπουμ του.

«Ο τίτλος του άλμπουμ μου γεννήθηκε στο μυαλό γιατί όλες οι συνθέσεις διηγούνται μια ιστορία, ένα μύθο…» λέει ο Tigran. «… Πιστεύω ότι οι άνθρωποι ταυτίζονται με τους μύθους γιατί είναι απλοί και παράλληλα έχουν ένα βαθύ και δυνατό μήνυμα». Για το γεγονός ότι ηχογράφησε ένα σόλο άλμπουμ μετά από τρεις ηχογραφήσεις με πλήρη μπάντα, ο ίδιος σχολιάζει:«Πολλοί θεατές που με παρακολούθησαν σε σόλο συναυλίες ήθελαν να με ακούσουν και σε αυτήν την ατμόσφαιρα».

Ο βιρτουόζος πιανίστας με τη ρυθμική υπερδύναμη, κυκλοφόρησε το 2017 το δεύτερο σόλο άλμπουμ του με τίτλο «An Ancient Observer». Θεματικά, το «An Ancient Observer» είναι ένα σπαρακτικό άλμπουμ που εστιάζει στην παρατηρητικότητα.

Την καριέρα του Tigran σηματοδοτούν μια σειρά από βραβεύσεις, και μέσα σε περιλαμβάνονται, το βραβείο πιάνου στο Montreux Jazz Festival (2013) και το μεγάλο βραβείο, στον διαγωνισμός, Thelonious Monk Jazz Piano Competition, το 2006.

Ένας κριτικός αναφερόμενος σε ένα από τα πρώτα του άλμπουμ του, το «New Era» του 2008, είχε γράψει «είναι βέβαιο ότι, καθώς θα περνούν τα χρόνια και ο Hamasyan θα ωριμάζει ως μουσικός, θα βρεθεί με τα έργα του – φυσικά πιο πλούσια διανθισμένα και με την ηρεμία που σου προσφέρει η ωριμότητα, που πια δεν έχει ως στόχο την επίδειξη – στο ψηλότερο σκαλί έκφρασης της τζαζ και της world music».

Λίγα χρόνια αργότερα, το NPR Music επικροτεί και επαυξάνει τα προφητικά αυτά λόγια, γράφοντας: «Με εκπληκτικούς συνδυασμούς της τζαζ με στοιχεία μινιμαλιστικής, ηλεκτρονικής, παραδοσιακής μουσικής, ο Hamasyan και οι συνεργάτες του μας ταξιδεύουν σε μουσικά μονοπάτια που σηματοδοτούνται από δυνατούς ρυθμούς, αιθέριες φωνές, πρωτόγονο ταλέντο στο πιάνο και αρχαίες μελωδίες».

Το 2015, ο Tigran βραβεύτηκε με το Paul Acket στο North Sea Jazz Festival και το 2016 κέρδισε το βραβείο Echo (το Γερμανικό Grammy) για το καλύτερο διεθνές πιάνο άλμπουμ της χρονιάς για το έργο του «Mockroot».

Για την πρόσφατη κυκλοφορία του, ο Tigran αναφέρει ότι, «το An Ancient Observer παρουσιάζει το σύγχρονο κόσμο σε συνδυασμό με το βάρος της ιστορίας που κουβαλάμε στους ώμους μας και τη διαρκή επιρροή που ασκεί πάνω μας ακόμη και όταν δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτό συμβαίνει. Το άλμπουμ αυτό είναι το επιστέγασμα των επιρροών και εμπειριών που είχα έως τώρα».