Η τελευταία ηχογραφημένη συναυλία του Παύλου Σιδηρόπουλου με το συγκρότημά του Απροσάρμοστοι, στο AN club ‘official’, τον Μάρτιο του 1990, κυκλοφορεί σε βινύλιο απο την B – otherside records. Η ζωντανή παρουσίαση των τραγουδιών αυτών, θα συμβεί στις 6 Οκτωβρίου, στο υπόγειο της Σολωμού.

Ότι καλύτερο για τους πιστούς οπαδούς του που θα προσθέσουν στην συλλογή του το 7ο δίσκο του, συν δύο άλλα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μετά θάνατον. Είναι το δεύτερο live δισκογραφία του (το άλλο είναι το «Χωρίς Μακιγιάζ» (Music Box, 1989).

Ο δίσκος κυκλοφορεί από την b – otherside records, την ανεξάρτητη δισκογραφική του Δημήτρη Βασιλειάδη που καταφέρνει να φέρει στο φως μια ακόμη σπάνια ηχογράφηση του ελληνικού ροκ, η οποία μεταφέρει το κλίμα της εποχής με το ηχογράφημα αυτό που είχε τη συγκατάθεση των πιστών φίλων και συνεργατών του Παύλου, των Απροσάρμοστων: Οδυσσέα Γαλανάκη, Αλέκου Αράπη και Κυριάκου Δαρίβα. Η συναυλία με 8 επιπλέον κομμάτια κυκλοφορεί και σε cd.

Ο ντράμερ τους, Κυριάκος Δαρίβας αναφέρει αποκλειστικά στο Ogdoo τις αναμνήσεις του από τα δύο διήμερα 16 – 17 Μαρτίου 1990 καθώς και 23 – 24 Μαρτίου 1990 από τα οποία υπήρξε η πρώτη ύλη του δίσκου Παύλος Σιδηρόπουλος και οι Απροσάρμοστοι – «Αν Club Live!»:

«Όταν σκέφτομαι το Aν τρία περιστατικά μου έρχονται στο μυαλό. Πολλά έχουν γίνει αλλά αυτά τα τρία είναι τα πιο σημαντικά που θυμάμαι περισσότερο . Το ένα είναι η βραδιά που έχω φτάσει λίγο καθυστερημένα και λόγω πολύ κόσμου, ήταν φίσκα το κλαμπ, μου πήρε από την είσοδο μέχρι τα καμαρίνια για να φτάσω 10 λεπτά με το ρολόι! Ένα άλλο περιστατικό είναι που έχει τόσο κόσμο πάλι για ακόμα μία φορά και τόσο καπνό που σταματάω στη μέση ενός τραγουδιού, σταματάω, μιλάμε και πάω πίσω στα καμαρίνια να βγάλω το κεφάλι μου έξω στον καθαρό αέρα από ένα παραθυράκι που είχαν τα καμαρίνια! Το τρίτο είναι που παίζουμε με τον Παύλο και στο φινάλε ενός τραγουδιού πρέπει να ήταν ίσως και το τελευταίο κομμάτι της βραδιάς, στο Rock’n’Roll Στο Κρεβάτι γίνεται ένα φινάλε έντονο, πάρα πολύ φασαρία, και ο Αράπης πάει στον ενισχυτή του μπάσου και των ανοίγει τέρμα και τραβάει μία συγχορδία ακόρντο στα μπάσα όπου συντονίζεται ο λαβύρινθος μου με την ένταση και λιποθυμάω σχεδόν πέφτω κάτω από το καρεκλάκι. Αυτά είναι τα πιο ξεχωριστά που θυμάμαι…».