Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός και το «Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες» εγκαινιάζουν «Το Δροσερό Βλέμμα» μια σειρά από εξέχουσες παραστάσεις δημιουργών νέων , άγνωστων στο ευρύ αθηναϊκό κοινό, που οι δουλειές τους προάγουν με ιδιαίτερο τρόπο την θεατρική εμπειρία. Την σειρά αυτή ανοίγει στις 25,26 & 27 Απριλίου, η παράσταση «Το ζήτημα της Φαλακρής τραγουδίστριας του Ευγένιου Ιονέσκο».

Μια πρωτότυπη σκηνική και κειμενική σύνθεση, πάνω στο Παράλογο, με βασικό άξονα το κείμενο του Ευγένιου Ιονέσκο «Η Φαλακρή τραγουδίστρια» υπό τη σκηνοθετική ματιά της Μαριλένας Κατρανίδου. Μια ιστορία κλισέ. Δύο τυπικά εγγλέζικα ζευγάρια, μια υπηρέτρια, ένας πυροσβέστης, ένα κουδούνι που χτυπάει επίμονα, μια πόρτα που κρύβει έναν επισκέπτη και μια πιθανή φωτιά. Το ζήτημα όμως βρίσκεται αλλού….

φαλακρη 2(1)

Στιγμιότυπο της παράστασης «Το ζήτημα της Φαλακρής τραγουδίστριας»

Λίγα λόγια για την παράσταση
Βασισμένη στο κείμενο και τα λόγια του Ιονέσκο, κύριου εκφραστή του Θεάτρου του Παραλόγου, και χρησιμοποιώντας ως βασικό δομικό στοιχείο το ιντερμέδιο, η ομάδα – που αποτελείται ως επί το πλείστον από φοιτητές και απόφοιτους του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης – καταθέτει μια πρόταση πάνω στην σκηνική παρουσία του Παράλογου διερευνώντας την έννοια του Παράλογου ως συμβάντος της καθημερινότητας αλλά και ως κατ’εξοχήν γνωρίσματος της θεατρικής σύμβασης.

Η παράσταση ξεκίνησε την διαδρομή της στο Τμήμα Θεάτρου ,στα πλαίσια του μαθήματος Σκηνοθεσίας του Μ. Μαρμαρινού, τον Ιούνιο του 2015 , συναντήθηκε με το κοινό της Θεσσαλονίκης στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη», στα πλαίσια του «Μικρού Φεστιβάλ» του Δήμου Καλαμαριάς, το Δεκέμβριο του 2015 και έρχεται να συναντήσει το αθηναϊκό κοινό στην τρίτη εκδοχή της για τον χώρο του «Θησείον- Ένα θέατρο για τις τέχνες» στις 25, 26 & 27 Απριλίου του 2016.

Σκηνοθετικό Σημείωμα
(…) Άνθρωποι εγκλωβισμένοι μέσα στις λέξεις τους . Που περιμένουν κάτι, κάποιος να τούς συμβεί. Μια φωτιά ,μια ιστορία, ένα κουδούνι, ένα τσάι , ένας άνθρωπος. Περιμένουν γιατί τούς έχουν πει ότι η μέρα διαδέχεται τη νύχτα. Είναι οι άνθρωποι που κοιτούν αυτούς που βλέπουν μια ταινία. Η δράση βρίσκεται πίσω τους. Ό,τι καταλαβαίνουν είναι από τα μάτια των άλλων. Ανεξήγητα λογικοί. Αποτελούν ένα «παραδείγματος χάριν» για εμάς που καταλαβαίνουμε μόνο με παραδείγματα.