Πόσο μπορεί το παρελθόν να μας τσακίσει; Ένα ποιητικό, βαθιά υπαρξιακό θρίλερ συναισθηματικών συγκρούσεων. Δύο γυναίκες, δύο αδελφές, η Έλλη και η Άννα, στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από αυτό το κάτι, το σκοτεινό “παρελθόν”, κάπου στο πατρικό τους σπίτι – ή και όχι.

Δύο αντίθετοι κόσμοι που βρίσκουν το σημείο συνάντησής τους στην ανάμνηση και την αναπαράσταση της παιδικής τους ηλικίας. Προκαλούν, τσαλακώνονται, απελπίζονται, αναπολούν, θυμώνουν, αγαπιούνται, πεθαίνουν και ξαναγεννιούνται από τις στάχτες τους. Δύο υπάρξεις, δύο αντίρροπες δυνάμεις – το συνειδητό και το ασυνείδητο.

Και μία διαδρομή, αυτή στα σκοτεινά πεδία της φαντασίωσης και της απωθημένης επιθυμίας. Ο φόβος του ανθρώπου προς το άγνωστο, το διαφορετικό, το αβέβαιο. Ένας αγώνας επιβίωσης. Η λύτρωση που έρχεται μέσω του άλλου. Ένα παράθυρο προς την ελευθερία που ανοίγουν μαζί.

«Είναι ένα έργο πρόκληση ως προς το θέμα του και το χειρισμό του, αλλά είναι κι ένα ποιητικό οικοδόμημα σχεδόν γεωμετρικό και μουσικό. Η χρήση της γλώσσας, οι συγκοές του ρυθμού, ο βιωμένος χρόνος των προσώπων, η ελλειπτική γραφή, οι υπόγειες διασυνδέσεις των μοτίβων, η συνειρμική σύνδεση, συγκροτούν ένα μόρφωμα εντελές». Κώστας Γεωργουσόπουλος, “Τα Νέα”, 19-11-1984

Η νεοσύστατη ομάδα BOW, με ιδρυτικά μέλη την Τίνα Τζάθα και την Κάλλυ Κυριακού, αρχίζει δειλά δειλά αλλά και δυναμικά τα πρώτα χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι, με πρώτη δουλειά τις «Χρωματιστές Γυναίκες». Tα μέλη και οι συντελεστές έχουν κοινές αφετηρίες και προσλαμβάνουσες. Στην πλειοψηφία τους είναι νέοι ηθοποιοί και καλλιτέχνες που σκοπό έχουν να αναπτύξουν μία κοινή γλώσσα και πορεία.