Το Εθνικό Θέατρο στηρίζει τους νέους καλλιτέχνες και την δημιουργική τους διάθεση και καθιερώνει το θεσμό της Ανοιχτής Πλατφόρμας, δίνοντας βήμα έκφρασης σε νέες θεατρικές ομάδες. Για το σκοπό αυτό τους παρέχει το χώρο δράσης και τον τεχνικό εξοπλισμό έτσι ώστε να παρουσιάσουν τη δουλειά τους μπροστά στο κοινό.

Η Ανοιχτή Πλατφόρμα θα πραγματοποιηθεί στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» από 23 Απριλίου έως και 24 Μαϊου.
Αναλυτικά το πρόγραμμα:

● Ομάδα TANDEM 23-24-25/4 (21:00), 26/4 (20:00)
Γερτρούδη, του Γιάλμαρ Σόντεμπεργκ

● Ομάδα Illustrations Confuses 29/4 (18:00), 30/4 (21:00), 2/5 (18:00), 3/5 (20:00)
O άνθρωπος είμαι εγώ, του Antonin Artaud

● Ομάδα Sui Generis 29/4 (21:00), 30/4 (18:00), 2/5 (21:00), 3/5 (17:00)
Το ρολόι, του Μενέλαου Λουντέμη

● Ομάδα Lapsus 7/5 (18:00), 8/5 (21:00), 9/5 (18:00), 10/5 (20:00)
Η απειλή, της Άρτεμις Μουστακλίδου

● Ομάδα Moνάδα Μέτρησης Πόνου 7/5 (21:00), 8/5(18:00), 9/5 (21:00), 10/5 (17:00)
Moνάδα Μέτρησης Πόνου (βασισμένο στα διηγήματα «Ο μαύρος γάτος» (1916) του Ιωάννη Κονδυλάκη, «Aρκούδα» (1893) και «Aυτόχειρ» (1895) του Mιχαήλ Μητσάκη).

● Ομάδα Direct(or) Cult 14/5-15/5-16/5 (18:00), 17/5 (17:00)
Σατωβριάνδου και Γ’ Σεπτεμβρίου γωνία του Γιάννη Κωνσταντινίδη

● Homo Ludens 14-15-16/5 (21:00), 17/5 (20:00)
Αυτά που επιστρέφει η θάλασσα της Obeida Benavides

● Ομάδα Plastic Theater 21/5 (21:00), 22/5 (18:00), 23/5 (21:00), 24/5 (17:00)
Η νύχτα μόλις πριν από τα δάση του Bernard Marie Koltes

● Ομάδα Γουλφ 21/5 (18:00), 22/5 (21:00), 23/5 (18:00), 24/5 (20:00)
Ο χρυσός σκαραβαίος του Έντγκαρ Άλαν Πόε

● ΤΑΤΟΥ 25/4, 2/5, 9/5, 16/5, 23/5 (20:00)
Anti-gone του Σοφοκλή

Ομάδα TANDEM

Γερτρούδη του Γιάλμαρ Σόντεμπεργκ 23/4/15 – 26/4/15

Μετάφραση: Μαργαρίτα Γερογιάννη – Σιμέλα Αθανασιάδου
Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Γερογιάννη
Επιμέλεια σκηνικών – κοστουμιών: Μάριος Σαλάτας
Σχεδιασμός φωτισμών: Μαργαρίτα Γερογιάννη
Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Ντούσκα

Παίζουν: Χριστίνα Δαλαμάγκα, Γιάννης Διακάκης, Ηλέκτρα Καπετανάκη, Πάρις Λύκος, Σοφία Μανώλη, Γιάννης Μίνως, Θεοδώρα Ντούσκα

Λίγα λόγια για το έργο

Η Γερτρούδη, μια γυναίκα γύρω στα τριάντα, τραγουδίστρια της όπερας , εγκλωβισμένη σε ένα γάμο που έγινε από συμβιβασμό, ερωτεύεται παράφορα τον κατά δέκα χρόνια νεότερο της συνθέτη, Έρλαντ Γιάνσον. Το έργο εκτυλίσσεται μέσα σε δύο μέρες με την Γερτρούδη να επιλέγει στο τέλος τη μοναξιά μιας και δεν μπορεί να ζήσει τον έρωτα της καθολικά.

Η Γερτρούδη είναι ένα αστικό δράμα, ένας θρήνος για τον ατυχή έρωτα. Κανείς δεν μπορεί να έχει αυτό που τόσο ποθεί. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε αυτό το έργο με μια επιστολή παραπόνου του συγγραφέα με παραλήπτη το σκληρό πρόσωπο του έρωτα.

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

Ομάδα Illustrations Confuses

O άνθρωπος είμαι εγώ του Antonin Artaud 30/4/15 – 3/5/15

Μετάφραση – Απόδοση: Αντωνία Βασιλάκου
Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Αντωνία Βασιλάκου
Video Art: Σπύρος Παπαρούλιας
Μουσική: Χάρης Κατσίλης
Σχεδιασμός – Κατασκευή μασκών: Μάρθα Φωκά, Σπύρος Παπαρούλιας
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Πολιτάκης

Παίζουν: Δημήτρης Κάτσης, Τζώρτζια Κοκκίνη, Ηρώ Νότη, Σταυρούλα Οικονόμου, Μαργαρίτα Παπαντώνη

Λίγα λόγια για το έργο

Το έργο O άνθρωπος είμαι εγώ είναι μια απόπειρα μινιμαλιστικού θεάτρου, όπου η σωματικότητα, το στυλιζάρισμα και τα οπτικά μέσα (προβολή βίντεο) συνθέτουν ένα άμεσο αλλά και εικαστικό αποτέλεσμα. Η παράσταση άλλωστε επιθυμεί να παρουσιάσει ανέκδοτα και αμετάφραστα στην ελληνική αγορά αποσπάσματα του έργου του Αρτώ, όπως το «Suppôts et Supplications», και κείμενα που περιέχονται στο Histoire vécue d’Artaud-Mômo, καθώς ο ρηξικέλευθος λόγος του Γάλλου θεατρανθρώπου παραμένει αναλλοίωτος στο πέρασμα του χρόνου και ιδιαίτερα σύγχρονος.

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 15’

Ομάδα Sui Generis

Το ρολόι του Μενέλαου Λουντέμη 30/4/15 – 3/5/15

Διασκευή μυθιστορήματος: Κωνσταντίνος Μπιμπής – Sui Generis
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη
Μουσική επιμέλεια – Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Μπιμπής
Βοηθός σκηνοθέτη: Ίρις Κανδρή
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Δώρα Βεστάρχη

Παίζουν: Αγάπη Ηλιάδου, Αντωνία Καζάκου,Κλείτος Κωμοδίκης, Φώτης Λαζάρου, Έκτορας Λιάτσος,  Κυριακή Μακέδου, Βίκτωρας Πέτσας

Λίγα λόγια για το έργο

Στόχος της παράστασης είναι, όχι μόνο να προσεγγίσει τα γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου απ’ όλες τις οπτικές γωνίες όπως εξαιρετικά κάνει και ο Λουντέμης αλλά και να ανιχνεύσει σε βάθος τις συνδέσεις με τη σύγχρονη εποχή. Να ερευνήσει τα αιτία της δικής μας κοινωνικής και πολιτικής κατάρρευσης, της δικής μας πρωτοφανούς μισαλλοδοξίας, του δικού μας φασισμού.

Η παράσταση βασίζεται πάνω στις τεχνικές του αφηγηματικού και του σωματικού θεάτρου, τεχνικές πάνω στις οποίες ήδη η ομάδα πειραματίζεται. Θα είναι ένα θεατρικό πάζλ από ποικίλα διαφορετικά ύφη και είδη με σκοπό να υπηρετηθούν οι υπέροχες ιστορίες του Μενέλαου Λουντέμη.

Διάρκεια παράστασης : 1 ώρα και 45 λεπτά

Ομάδα Lapsus

Η απειλή της Άρτεμις Μουστακλίδου 7/5/15 – 10/5/15

Σκηνοθεσία: Όλγα Σπυροπούλου
Σκηνικά- Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη
Ενδυματολόγος: Hλέκτρα Λαμπριανίδου
Σχεδιασμός ηχητικού περιβάλλοντος και βίντεο: Παναγιώτης Λαμπής, Στάθης Νταφαλιάς
Υπεύθυνη επικοινωνίας – παραγωγής, βοηθός σκηνοθέτη: Νικολέττα Δημοπούλου
Βοηθός Σκηνογράφου: Διδώ Γκόγκου

Παίζουν: Αιμίλιος Αλεξανδρής, Μαρία Νικητοπούλου

Λίγα λόγια για το έργο

Στο έργο παρακολουθούμε το χρονικό της βίας. Υφέρπει στις επιθυμίες, εκφράζεται σπασμωδικά, αναζητά μια διέξοδο, συσσωρεύεται, συνταράσσει, βρίσκει ένα εξιλαστήριο θύμα, θυσιάζει. Όμως, δεν εκτονώνεται. Πρέπει να καταστρέψει, να εκμηδενίσει. Πλέον η κοινωνική συνοχή δεν μπορεί να διασφαλιστεί με τις θεσμοθετημένες πράξεις βίας. Η βία έχει προχωρήσει. Η επιθυμία έχει προχωρήσει. Έχει βρεθεί σε μια αδιέξοδη οδό.

Η εικόνα της βίας γοητεύει, έχει γίνει ηδονική. Γίνεται επιθυμία και οδηγεί σε μια καταστροφική μανία. Η καταστροφή ξεπερνά τη βία. Δεν είναι στοχευμένη. Είναι τυφλή. Προσπαθεί να καταργήσει τον πολιτισμό, αποτελεί ριζική αντιστροφή της δημιουργίας. Στόχος της δεν είναι ν’ αλλάξει τους όρους, ν’ αντικαταστήσει ή να συνδιαλλαγεί με την παρούσα διαδικασία. Στόχος είναι ένας κενός χώρος.

Διάρκεια παράστασης : 60 λεπτά

Ομάδα Moνάδα Μέτρησης Πόνου

Moνάδα Μέτρησης Πόνου (βασισμένο στα διηγήματα «Ο μαύρος γάτος» (1916) του Ιωάννη Κονδυλάκη, «Aρκούδα» (1893) και «Aυτόχειρ» (1895) του Mιχαήλ Μητσάκη). 7/5/15 – 10/5/15

Σκηνοθεσία: Μυρτώ Πανάγου
Σκηνικά – Κοστούμια: Δανάη Ελευσινιώτη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ζωή Μολυβδά – Φάμελη
Κίνηση: Στάθης Παπαναγιώτου
Video – Ήχος: Φωτεινή Τσάμη
Βοηθός σκηνοθέτη: Στάθης Παπαναγιώτου
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Χριστίνα Λαρδίκου
Γενική Σύμβουλος: Παναγιώτα Κωνσταντινάκου
Φωτογράφος: Jason Guelle

Παίζουν: Ηλίας Βογιατζηδάκης, Στεφανία Καλομοίρη, Μυρτώ Πανάγου

Λίγα λόγια για το έργο

Είναι ο πόνος σύμφυτος με την ύπαρξη; Έχουμε γεννηθεί για να πονάμε; Πώς υπομένουμε τις αντιξοότητες και τις πίκρες της ζωής; Τι αντίδοτο υπάρχει στη δυστυχία; Είναι η αυτοκτονία λύση; Ποιος είναι ο απόηχος μιας αυτοκτονίας; Τι ίχνος αφήνει ο εθελούσιος θάνατος αλλά και το πέρασμα από τη ζωή; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που αρθρώνουν τα τρία διηγήματα δύο νεοελλήνων πεζογράφων της γενιάς του 1880 που συνθέτουν την παράσταση· «Ο μαύρος γάτος» (1916) του Ιωάννη Κονδυλάκη, η «Aρκούδα» (1893) και ο «Aυτόχειρ» (1895) του Mιχαήλ Μητσάκη. Αν στα δύο πρώτα η ζωή είναι μια κατάσταση οξέως πόνου, όπου άνθρωποι και ζώα κινούνται στο όριο της σωματικής και ψυχικής αντοχής, στο τελευταίο η ζωή κυλά αδιατάραχτη ύστερα από ένα ακόμη «απονενοημένο διάβημα», χωρίς να δίνονται κανενός είδους εξηγήσεις. Σε μια εποχή που ο πόνος είναι διάχυτος, η απελπισία χτυπά την πόρτα και του μέχρι πρότινος σίγουρου για τον εαυτό του, και η αυτοκτονία εξαπλώνεται σαν επιδημία, καταφεύγουμε στην παλαιότερη ελληνική λογοτεχνία ως ένα μέσο για να ξορκίσουμε τους φόβους μας – και να γιατρευτούμε.

Διάρκεια παράστασης : 1 ώρα και 15 λεπτά

Ομάδα Direct(or) Cult

Σατωβριάνδου και Γ’ Σεπτεμβρίου γωνία του Γιάννη Κωνσταντινίδη 14/5/15 – 17/5/15

Μεταφράσεις γαλλικών κειμένων: Γιάννης Κωνσταντινίδης
Σκηνοθεσία: Τάσος Πυργιέρης – Δήμητρα Τάμπαση
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Θεοδοσίου
Χορογραφία:  Άρτεμις Λαμπίρη
Μουσικοί: Άννα Αλεξανδροπούλου, Χρήστος Καλκάνης
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Μαργαρίτης
Graphic Designer: Σταύρος Μπιλιώνης
Βοηθοί Παραγωγής: Απόστολος Μαστακάς, Γεωργία Μαραγκούλη

Παίζουν: Ελένη Αποστολοπούλου, Αλέξανδρος Γιάννου, Γιώργος Καρκάς, Αποστόλης Μαλεμπιτζής, Ιάσωνας Παπαματθαίου, Τάσος Πυργιέρης, Δήμητρα Τάμπαση

Λίγα λόγια για το έργο

Τέσσερα νεαρά άτομα με έκπληξη συνειδητοποιούν ότι βρίσκονται σε ένα εστιατόριο μιας άλλης εποχής, αρκετά παλαιότερης. Τους υποδέχεται ένας μάλλον παράξενος τύπος, ο οποίος συνοδεύεται από ένα ακόμα πρόσωπο, που μοιάζει να είναι εκεί για να τον υπηρετεί, να τον προστατεύει, αλλά και για να μην τον καταλαβαίνει καθόλου. Ο παράξενος τύπος υπόσχεται στα τέσσερα πρόσωπα ότι θα τους αποκαλύψει μία-μία όλες τις μυστικές δυνάμεις, χάρη στις οποίες έχει αποκτήσει τόσο τεράστια φήμη η σπουδαία σπεσιαλιτέ του εστιατορίου στο οποίο βρίσκονται. Στην πορεία όμως της αφήγησής του, αποδεικνύεται ότι τα τέσσερα πρόσωπα εμπλέκονται στην ιστορία που ακούνε, με έναν απρόσμενο τρόπο, ο οποίος όμως φανερώνει πως όσα λέγονται τούς είναι μάλλον γνώριμα.

Όλα αυτά οδηγούν σε διάφορες συγκρούσεις άλλοτε κωμικές και άλλοτε δραματικές.

Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά

Homo Ludens

Αυτά που επιστρέφει η θάλασσα της Obeida Benavides 14/5/15-17/5/15

Μετάφραση: Εύα Ανδρονικίδου
Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Αμαραντίδη
Σκηνικά- κοστούμια: Μελίνα Αναλυτή
Μουσική: Gautier Bελισάρης
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάκης Λυκοτραφίτης
Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Κουκούτση
Γραφιστικός σχεδιασμός: Γιώργος Αμαραντίδης
Κατασκευή σκηνικού: Δημήτρης Δημόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Gerta Dyle
Επιμέλεια κίνησης: Αυγουστίνος Κούμουλος
Μουσικοί: Αλέξανδρος Γαβράς, Μιχάλης Μάζης

Παίζουν: Εύα Ανδρονικίδου, Ιωάννα Μπογδάνου,

Λίγα λόγια για το έργο

Το έργο πραγματεύεται το θέμα της μοναξιάς. Η συγγραφέας δανείζεται την ιστορία δύο αδελφών, της Μαρίνας και της Σάρας, οι οποίες ζουν απουσία γονέων σε ένα «χωριό χαμένο μες στη μέση της θάλασσας». Τη δραματική πλοκή πυροδοτεί ένα πραγματικό γεγονός φυσικής καταστροφής, που συνέβη στις κολομβιανές ακτές: η παλίρροια ξέθαψε το παράκτιο νεκροταφείο και σκόρπισε τα κομμάτια των τάφων και τα οστά των νεκρών στο χωριό και στη θάλασσα.

Το έργο συνθέτουν ετερόκλητα στοιχεία των παραδόσεων, του τοπίου και της ζωής στην λατινοαμερικάνικη ύπαιθρο, σε συνδυασμό με προσωπικά βιώματα και εικόνες της συγγραφέως.

Το έργο έχει παρουσιαστεί μόνο σε θεατρικό αναλόγιο στο Εθνικό Θέατρο της Κολομβίας. Αυτή είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται στην Ελλάδα.

Διάρκεια παράστασης: 50 λεπτά

Ομάδα Plastic Theater

Μια Νύχτα 21/5/15 – 24/5/15

Βασισμένο στο έργο «Η Νύχτα μόλις πριν από τα δάση» του Κολτές με ποιητικά αποσπάσματα του Υβ Μπονφουά, του Μπλεζ Σαντράρ και της Τζόυς Μανσούρ.

Διασκευή: Αντώνης Μάρος – Μάριον Εμμανουέλα Μανιού
Σκηνοθεσία: Αντώνης Μάρος
Σκηνογραφία: Ασήμης Αλεξίου
Επιμέλεια Κίνησης : Ορέστης Καρύδας
Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Δήμας
Video Editing: Γιώργος Παπαϊωάννου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Μπακαγιάννη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Αντώνης Κουνέλλας
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Μπακαγιάννη
Βοηθός Διευθυντή Παραγωγής: Άγγελος Μπάλλας
Εικαστικός Σύμβουλος: Αλεξία Ευσταθοπούλου

Παίζουν: Ασήμης Αλεξίου, Ορέστης Καρύδας, Αντώνης Μάρος, Πολυξένη Μυλωνά
Στο βίντεο εμφανίζεται η Άννα Μακράκη

Λίγα λόγια για το έργο

Έχει βραδιάσει στην πόλη. Ένας άνδρας γυρεύει δωμάτιο για μια νύχτα, έστω για μισή νύχτα. Η βροχή πέφτει στα πρόσωπα και τα παραμορφώνει. Σ΄ αυτή την πόλη, τα φώτα, που τίποτα δε φωτίζουν, μοιάζουν με περίεργα πουλιά. Ένα κορίτσι ερωτεύεται στο νερό κάτω από μια γέφυρα. Οι πόρνες τριγυρνούν στα νεκροταφεία ενώ μια μυστηριώδης φωνή σκεπάζει τα πάντα. Το έργο “Η Νύχτα Μόλις Πριν Από τα Δάση” του Bernard Marie Κoltes, έχει διασκευασθεί και περιέχει ποιητικά αποσπάσματα των: Yves Bonnefoy,  Joyce Mansour και Blaise Cendrars. Η ομάδα Plastic Theater προσεγγίζει το κείμενο με σύγχρονα εκφραστικά μέσα, τοποθετώντας τους ήρωες σε ένα ψηφιακό εικαστικό περιβάλλον.

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά

Ομάδα Γουλφ

Ο χρυσός σκαραβαίος του Έντγκαρ Άλαν Πόε 21/5/15 – 24/5/15

Μετάφραση: Μαρίτα Αρβανίτη
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Γεωργαλάκη – Αλεξάνδρα Ταβουλάρη
Δραματουργία: Εριφίλη Γιαννακοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού
Κίνηση: Ειρήνη Τσιμπραγού
Μουσική: Βάιος Πράπας
Φωτισμοί: Μαντώ Μελαχροινού

Παίζουν: Προμηθέας Nerattini Δοκιμάκης, Παναγιώτης Κατσώλης, Ντένης Μακρής

Λίγα λόγια για το έργο

Σ’ ένα απομονωμένο ερημικό νησί, ένας ξεπεσμένος αριστοκράτης βρίσκει έναν περίεργο σκαραβαίο, που μοιάζει χρυσός. Το γεγονός αυτό στέκεται αφορμή για να παρασύρει με τον ενθουσιασμό του τον υπηρέτη του και τον καλύτερο του φίλο, να ψαξουν, μέσα από κωδικοποιημένους χάρτες και κρυπτογραφημένα μηνύματα, για έναν καλά κρυμμένο πειρατικό θησαυρό. Εκπροσωπώντας ο καθένας μια διαφορετική πτυχή του ολόκληρου Ανθρώπου, συνυπάρχουν, συνδιαλέγονται, συγκλίνουν και αποκλίνουν. Παρατηρούμε ένα «κυνήγι θησαυρού», που εμβαθύνει όχι τόσο στο στόχο-θησαυρό, αλλά στη διαδικασία της αναζήτησης. Πώς δηλαδή, ο ολόκληρος Άνθρωπος αφοπλίζεται συνειδητοποιώντας ότι η ιδέα του για τον κόσμο είναι ένα κουβάρι από διαισθήσεις, εμμονές, πεποιθήσεις και άγνωστες ορμές. Μέσα από μια φαινομενικά αθώα ιστορία μυστηρίου και σασπένς, παρακολουθούμε την πολύπλοκη διαδικασία ανακάλυψης της πιο κρυφής Αλήθειας.

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

ΤΑΤΟΥ

Anti-gone του Σοφοκλή (25/4, 2/5, 9/5, 16/5, 23/5)

Σκηνοθεσία: Τατού Δέδε
Φωτισμοί: Aλέξανδρος Αλεξάνδρου
Video Art: Όλγα Μπρούμα, Μιχαήλα Πλιαλιά
Κοστούμι: Γιώργος Θεοδοσίου

Ερμηνεύει η Τατού Δέδε

Λίγα λόγια για το έργο

Ένα work in progress βασισμένο στην Αντιγόνη του Σοφοκλή. Μέσα από την ιστορία της Αντιγόνης, η παράσταση μιλάει σε μια εποχή κρίσης και συνεχούς μετανάστευσης για την παραμονή, την επιμονή, τον αγώνα για επιβίωση. Μία Αντιγόνη που μένει, αγωνίζεται ακόμα και αν ξέρει ότι στο τέλος θα πεθάνει. Κύρια στοιχεία της παράστασης είναι το αρχαίο κείμενο και ο χορός σε συνδυασμό με το videoart, την τέχνη δηλαδή της εικόνας, που τόσο μας καθορίζει σήμερα. Μια Αντιγόνη φερμένη στην Ελλάδα, στην Αθήνα του 2015.

Διάρκεια παράστασης: 15 λεπτά