Η προηγούμενη Κυριακή ήταν η έβδομη επέτειος από το Καστελλόριζο, όταν ο τότε Πρωθυπουργός ανακοίνωνε την είσοδο της Ελλάδας στα μνημόνια. Mέσα σε αυτήν την επταετία ούτε μπορεί να θυμηθεί κανείς πόσες φορές άκουσε -ή και o ίδιος είπε- σε διάφορες παραλλαγές τη σοφία ότι δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα γίνει ένα «μπραφ», θα βγει ο κόσμος στο δρόμο και όλη η συσσωρευμένη οργή θα πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Μέσα σ’ αυτήν την επταετία όντως βγήκε ο κόσμος πολλές φορές και με διάφορους τρόπους στο δρόμο, δεν είναι ότι συνέβησαν και λίγα, δεν συνέβη ποτέ όμως εκείνο το μεγάλο «μπραφ». Παραδόξως η εκτόνωση του δράματος φάνηκε -ή εν πάση περιπτώσει φαίνεται ως τώρα- πως έγινε με τρόπο μη βίαιο.

Πρώτα το δημοψήφισμα του Ιουλίου του ’15 και μια βδομάδα μετά η συνθηκολόγηση, αποτέλεσαν πολιτικά γεγονότα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μάς έκαναν να ησυχάσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι ακριβώς το διάστημα αυτό της μεγάλης ησυχίας που ήρθε να επισφραγίσει η απενοχοποιημένα πάνδημη επιτυχία του «Survivor», του μεγάλου δηλαδή πολιτιστικού -αν όχι και πολιτικού- γεγονότος του σήμερα.

Για να λαμβάνετε κι εσείς το editorial μαζί με τις προτάσεις της εβδομάδας, δεν έχετε παρά να εγγραφείτε στο ελcmag.