«Η ποίηση είναι στους δρόμους» και «οι τοίχοι μιλούν πιο πολύ από τους ανθρώπους». Μας γράφουν «ξυπνήστε αυτούς που κοιμούνται, αφήστε αυτούς που ονειρεύονται». Άραγε «τα βράδια με ονειρεύεσαι ή τζάμπα κοιμάσαι;». «Μέταλ και αγκαλιές» ονειρεύεσαι και «μου χρωστάς έναν Αύγουστο». «Στη δράση κολλάει το σίδερο» ενώ «τα όνειρά μου κόλαση γαμώ την τηλεόραση» και έκτακτες ειδήσεις σε κάνουν να πεις «F16 να ‘ναι οι ώρες σου»!

«Χιλιάδες κουτιά αναμμένα κρατούν χιλιάδες ανθρώπους σβηστούς», άραγε «πόση ευτυχία θ’ αγοράσεις απόψε;». «Τώρα μέχρι και 50% έκπτωση στις αξίες σας» διαφημίζουν, γιατί «στις καβάτζες ανθούν οι ανασφάλειες» και «ο καναπές σου η συνενοχή σου». Περνάει από το μυαλό σου «μήπως το Marie Claire σε θέλει ανορεκτική;». «Ρε συ μαμά γιατί δε μου μίλησες ποτέ για ελευθερία;». Εγώ θα συνεχίσω να «πιστεύω σε κείνες τις βόλτες που δεν πήγαμε».

Όμως «τώρα που βρήκα τοίχο ξέχασα το σύνθημα…»

– Μαζεύοντας στίχους από τους τοίχους της πόλης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, να ‘ναι καλά όλοι οι άγνωστοι ποιητές των δρόμων

Για να λαμβάνετε κι εσείς το editorial μαζί με τις προτάσεις της εβδομάδας, δεν έχετε παρά να εγγραφείτε στο ελcmag.

Κεντρική φωτογραφία άρθρου: Το αστικό αθηναϊκό τοπίο στην ελληνική επιθεώρηση | 27 Μαρτίου στις 18:30 | Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς