Βαριά βιομηχανία της χώρας τείνει να αποδειχθεί η θεατρική παραγωγή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κόστος -του προσωπικού μόχθου, του καλλιτεχνικού αποτελέσματος και των «αριθμών»- που επιφέρουν οι πολλές εκατοντάδες των παραστάσεων που είδαν τα φώτα της σκηνής και αυτή τη σεζόν. Οι μηχανές, έπειτα από την απαραίτητη ανάπαυλα για τις διακοπές του Πάσχα (αν και κι αυτή η σταθερά έχει ημικαταργηθεί), συνεχίζουν παράγοντας νέες θεατρικές παραγωγές που αποδεικνύονται ναι μεν συντριπτικά λιγότερες από όσες προηγήθηκαν αλλά ικανές σε αριθμό -ειδικά αν αθροιστούν με όσες συνεχίζουν (ανάμεσά τους οι: «Πλατεία ηρώων», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Τρεις ψηλές γυναίκες», «Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία», «Άγριος σπόρος», «Πέτρες στις τσέπες τους», «Αμερικάνικος βούβαλος», «Τρειςευτυχισμένοι», «Δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνω», «The curing room», «Τρεις αδερφές», «Έγκλημα και Τιμωρία»)- να γεμίσουν το ρεπερτόριο μιας σεζόν «λογικού» μεγέθους.

Παρακάτω μια (προσωπική) επιλογή από αυτές:

Ο «Θερισμός» του Δημήτρη Δημητριάδη στη σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου για το Εθνικό Θέατρο (στην πρώτη του συνεργασία με την κρατική σκηνή), όπως και το πρώτο μέρος των «Ακυβέρνητων Πολιτειών» του Στρατή Τσίρκα στη σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου, υπό τη σκέπη της (επίσης πρώτης) συνεργασίας Εθνικού και Θεάτρου Τέχνης, παραστάσεις που ξεκίνησαν λίγο πριν το Πάσχα και συνεχίζουν, συγκαταλέγονται αδιαμφισβήτητα στα «must see».

«Ακυβέρνητες πολιτείες» σε σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου

«Ακυβέρνητες πολιτείες» σε σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου

Το Εθνικό Θέατρο, ειδικά, διεκδικεί με τον προγραμματισμό του τα πρωτεία στη non stop παραγωγή της σεζόν, που θα μας φέρει χωρίς παύση στο, πληθωρικότατο, φετινό καλοκαίρι. Στην Πειραματική του Σκηνή αναμένεται το αφιέρωμα στον έρωτα, αλλά και η νέα, προσωπικής και πάλι σύλληψης, παράσταση της Λένας Κιτσοπούλου με τον εύγλωττο τίτλο «Τυραννόσαυροι Ρεξ», στην οποία η καλλιτέχνις φαίνεται πως καταπιάνεται, ξανά, με το θέμα των ανθρώπινων σχέσεων μέσα στην «απρόσωπη» εποχή μας.

Ο Τάκης Τζαμαργιάς σκηνοθετεί το σύγχρονο πολωνικό έργο «Η τάξη μας», που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (και που μας πρωτοσυστήθηκε, έστω και μετ’ εμποδίων, το περασμένο καλοκαίρι από τον ΘΟΚ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού), ενώ ο Νίκος Καραθάνος ανεβάζει στη σκηνή του Ρεξ την πολιτική σάτιρα και ρετροσπεκτίβα του 20ού αιώνα, μεταμφιεσμένη σε μουσικό (υπερ)θέαμα, του Βίτολντ Γκομπρόβιτς, «Οπερέττα».

«Η τάξη μας» σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά- ©Πάτροκλος Σκαφίδας

«Η τάξη μας» σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά – ©Πάτροκλος Σκαφίδας

Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών περιμένουμε την οπτική των Vasistas πάνω στο συμβολικό έργο-σταθμό που συμπυκνώνει τη μεσαιωνική σκέψη αλλά και σηματοδοτεί το πέρασμα στην Αναγέννηση, τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη. Αναμένονται, επίσης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δύο ξένες παραγωγές, που θα φιλοξενηθούν εκτός Στέγης, αυτές του Daniel Wetzel των Rimini Protokol, που δούλεψε με μερικούς ανήλικους πρόσφυγες που είχαν φιλοξενηθεί προσωρινά στην Ελλάδα, από όπου προέκυψε μια βιωματική και απολύτως διαδραστική μουσική-θεατρική περφόρμανςEvros Walk Water 1 & 2»), και του -γνωστού στη χώρα μας από την περσινή έκθεση/ανθρώπινη εγκατάσταση «Exhibit B»- Bret Bailey, που θα στήσει στο λιμάνι του Πειραιά μια λαβυρινθώδη εγκατάσταση με θέμα την Ευρώπη της (προσφυγικής) κρίσης  («Sanctuary»).

«Θεία Κωμωδία» από τους Vasistas -©Γκέλυ Καλαμπάκα

«Θεία Κωμωδία» από τους Vasistas -©Γκέλυ Καλαμπάκα

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα φιλοξενήσει το τρίτο -και τελευταίο- μέρος της ελεύθερης, συμβολικής διαπραγμάτευσης της αισχυλικής «Ορέστειας» από τον Θάνο Παπακωνσταντίνου, που κλείνει (μετά το «Verison» και το «Pedestal») με τον «Αγαμέμνονα» -Κολοσσό («Colossus») και θέμα τη γυναίκα ως φορέα καταστροφής (και επανεκκίνησης) του ανθρώπινου Πολιτισμού.

Στο Skrow, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου επανέρχεται στο έργο που είχε πρωτοπαρουσιάσει προ επταετίας, «Μια τεράστια έκρηξη», ένα δραματουργικό κράμα περιπέτειας υπερηρώων και ρεαλιστικού «ντοκουμέντου», που βασίστηκε στην Ελλάδα του τέλους της δεκαετίας του ’90. Στο Σύγχρονο Θέατρο, τέλος, το (ακυκλοφόρητο ακόμη) βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ, «Ρίτα & Ντύλαν & Φαίδρος & Φάμκε» θα δει και αυτό, μετά το «Βιβλίο της Κατερίνας», τα φώτα της σκηνής δια χειρός του Γρηγόρη Χατζάκη, που μας έχει δώσει φρέσκες δουλειές κατά καιρούς, και θέμα την Αθήνα σε κρίση (ταυτότητας).

    «Colossus» από τον Θάνο Παπακωνσταντίνου - ©Μάνος Στρατήγης

«Colossus» από τον Θάνο Παπακωνσταντίνου - ©Μάνος Στρατήγης

Ιnfo παραστάσεων:

Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία | 4 Φεβρουαρίου – 14 Μαΐου 2017 | Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

Πλατεία Ηρώων | 3 Φεβρουαρίου – 7 Μαΐου 2017 | Θέατρο της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

Τρεις Ψηλές Γυναίκες | 8 Μαρτίου – 30 Απριλίου 2017 | Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας

Άγριος Σπόρος | 1 Οκτωβρίου 2016 – 21 Μαΐου 2017 | Θέατρο Επί Κολωνώ

Πέτρες στις τσέπες του | 19 Ιανουαρίου – 28 Μαΐου 2017 | Θέατρο του Νέου Κόσμου

Αμερικάνικος Βούβαλος | 25 Ιανουαρίου – 14 Μαΐου 2017  | Θέατρο Μουσούρη

Οι Τρεις ευτυχισμένοι | 21 Ιανουαρίου – 11 Ιουνίου 2017 | Θέατρο Πορεία

Δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνω | 27 Φεβρουαρίου – 13 Μαΐου 2017 | Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

The Curing Room | 9 Δεκεμβρίου 2016 – 28 Μαΐου 2017 | Vault Theatre Plus

Τρεις αδερφές | 26 Οκτωβρίου 2016 – 6 Ιουνίου 2017 | Θέατρο Πορεία

Θερισμός | 23 Μαρτίου – 28 Μαΐου 2017 | Εθνικό Θέατρο – Κτίριο Τσίλλερ – Σκηνή Νίκος Κούρκουλος

Ακυβέρνητες πολιτείες: Η Λέσχη | 17 Μαρτίου – 28 Μαΐου 2017 | Θέατρο Τέχνης – Υπόγειο

Η τάξη μας | 27 Απριλίου – 28 Μαΐου 2017 | Εθνικό Θέατρο – Κτίριο Τσίλλερ – Κεντρική Σκηνή

Θεία Κωμωδία | 22 Απριλίου – 7 Μαΐου 2017 | Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών-Ίδρυμα Ωνάση

Colossus | 27 Απριλίου – 14 Μαΐου 2017 | Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Ρίτα & Ντύλαν & Φαίδρος & Φάμκε | 20 Απριλίου – 28 Μαΐου 2017 | Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας