Λούσιαν Φρόιντ Αυτοπροσωπογραφία © 2018 Lucian Freud Archive

Με τον Φράνσις Μπέικον αποτελούσαν το δίδυμο των σημαντικότερων μεταπολεμικών ζωγράφων της Μεγάλης Βρετανίας.

Ο Λούσιαν Φρόιντ που πέθανε, σαν σήμερα 20 Ιουλίου του 2011 θα ήταν σήμερα 95 ετών. Λίγα χρόνια πριν από το θάνατό του είχε χαρακτηριστεί ως ο «μεγαλύτερος εν ζωή ρεαλιστής ζωγράφος».

Μόλις πριν από ένα μήνα ένα έργο του, το πορτραίτο της Σόφι Λόρενς, μιας υπαλλήλου της Tate, με τίτλο «Portrait on a White Cover» πουλήθηκε από τον οίκο Σόθμπις έναντι του ποσού των 29,8εκ. δολαρίων.

Τρία χρόνια νωρίτερα το έργο του «Benefits Supervisor Resting» είχε πουληθεί από τον οίκο Κρίστις για 56,1 εκ. δολάρια ποσό ρεκόρ μέχρι σήμερα για πίνακα του Φρόιντ.

Πολυεκατομμυριούχος και με μεγάλη αναγνώριση εν ζωή, ο Φρόιντ ήταν δημιουργικός μέχρι το τέλος. Γεννημένος στο Βερολίνο το 1922, εγγονός του Σίγκμουντ Φρόυντ, μετανάστευσε από τη ναζιστική Γερμανία στη Βρετανία με την εβραϊκή οικογένειά του το 1933, σε ηλικία 10 ετών. Έφηβος ακόμα παρακολουθεί μαθήματα σε σχολείο τέχνης ενώ στα 21 του κάνει την πρώτη ατομική του έκθεση.

Ο κόσμος του Λούσιαν Φρόιντ όπως έλεγε ο ίδιος είναι αυτοβιογραφικός. Ο κόσμος του ήταν το εργαστήριό του. Ο χώρος, τα αντικείμενα αλλά κυρίως τα πρόσωπα τα οποία ζωγράφιζε και αποτύπωνε με τρόπο αμείλικτο, καταγράφοντας κάθε λεπτομέρεια, κάθε ατέλεια, κάθε ανάσα.

Οι άνθρωποι που ζωγράφισε ο Λούσιαν Φρόιντ, γνωστοί, άγνωστοι, μοντέλα, φίλοι, ερωμένες αποπνέουν σεξουαλικότητα, παρόλο που η γυμνότητά τους δεν είναι σε τίποτα ωραιοποιημένη. Παχύσαρκα σώματα και χαλαρά μέλη, τα μοντέλα του είναι αφημένα στον καναπέ, στο πάτωμα, δείχνοντας τη θνητότητά τους, αυτή που κάνει τα ανθρώπινα όντα να υπερτερούν της ωραιοποίησης της τέχνης. Ο Φρόιντ ήταν εκκεντρικός, στριμμένος έκανε μια παράξενη διαθήκη στην οποία αποκλήρωσε τα πολλά παιδιά του, δεν μπορούσε να συμβιβαστεί και δεν το είχε τελικά και ανάγκη.

The Painter’s Mother Resting

The Painter’s Mother Resting

The Painter’s Mother Resting

Για τον Φρόιντ ο μόνος αποδεκτός κανόνας ήταν αυτός της ζωγραφικής. «Η δουλειά μου είναι καθαρά αυτοβιογραφική. Πρόκειται για τον εαυτό μου και το περιβάλλον μου… Δουλεύω για τους ανθρώπους που με ενδιαφέρουν, και νοιάζομαι για τους χώρους που έχω ζήσει και γνωρίζω», έλεγε.

Η σχολαστική μελέτη του ανθρώπινου σώματος αλλά και των ανθρώπινων παθών που το σημαδεύουν απεικονίστηκε στη μοναδική σειρά με τα έργα στα οποία πόζαρε η μητέρα του, οι κόρες του και οι φίλοι του. Τα σώματά τους, η έκφρασή τους βρίσκονται στην καρδιά της δημιουργικής διαδικασίας του Φρόιντ. Οι σημαντικότεροι πίνακές του είναι αυτοί που φανερώνουν την ανθρώπινη αδυναμία, αυτοί που σχολιάζουν την ανθρώπινη ματαιοδοξία και ανάγκη για τελειότητα. Ο Φρόιντ μας δείχνει με το έργο του πώς ο κόσμος στον οποίο μπορείς να διακρίνεις κάθε φλέβα, κάθε ρυτίδα του, κάθε ατέλεια, είναι ο πλήρης, ο ποιητικός, ο εκφραστικός κόσμος που συναρπάζει και απογειώνει τη θνητή οντότητά μας. Είναι η αληθινή ενσάρκωση της τέχνης.

Family Portrait Heads

Girl with a Kitten

David and Eli

Girl in Bed

Sleeping girl

Girl with a White Dog

Naked Girl Asleep I

Naked woman on a sofa

Blond Girl, Night Portrait

Benefits Supervisor Sleeping (also known as Big Sue)