Κυριακή μεσημέρι. Η Πανεπιστημίου ζει ένα περίεργο ταξίδι στο χρόνο. Ένα σπάνιο λεωφορείο του 1961, μοντέλο τεχνολογικής επανάστασης για την εποχή του, μιας και τα λεωφορεία χωρίς σασί ήταν κάτι το εντελώς νέο στην Ευρώπη, να αποπνέει αναμνήσεις 57 χρόνων, με κυριότερη τη χρήση του από τη Finos Film το 1968 για την ταινία η «Αρχόντισσα και ο Αλήτης» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, είναι παρκαρισμένο ακριβώς έξω από το Ζόναρς, απέναντι από την πολυκατοικία με τον αριθμό 10, που στο ισόγειό της φιλοξενεί το κατάστημα Ζολώτας. Εκεί, δηλαδή, που στα τέλη του 19ου αιώνα ήταν οι βασιλικοί στάβλοι και το πατρικό σπίτι του Μίλτου Λιδωρίκη, πατέρα του διάσημου δημοσιογράφου και συγγραφέα Αλέκου Λιδωρίκη.

Οι φωτογραφικές μηχανές και τα βίντεο παίρνουν φωτιά, με τους περαστικούς να απαθανατίζουν κάθε όψη του θρυλικού λεωφορείου, που με στιβαρότητα και διαχρονική ομορφιά μας περιμένει να επιβιβαστούμε για το πρώτο του ταξίδι, έπειτα από πολλά χρόνια, στους δρόμους που κάποτε άνθισε η αντιφατική ιστορία της αθηναϊκής Μπελ Επόκ, έτσι όπως αυτή περιγράφεται στο εξαιρετικά ενδιαφέρον και απολαυστικό κείμενο του Μίλτου Λιδωρίκη, μέσα στις σελίδες του βιβλίου «Έζησα την Αθήνα της Μπελ Επόκ» (Εκδ. Polaris).

Η Ζωζώ Λιδωρίκη, γυναίκα του γιου του Μίλτου Λιδωρίκη, είναι η ξεναγός στο πρωτότυπο οδοιπορικό στην Αθήνα της περιόδου 1880-1940. Το παλιό Βιαμάξ, που πλέον ανήκει στους συλλέκτες Χάρη και Βαγγέλη Λαζαρόπουλο, κατηφορίζει την Πανεπιστημίου, φτάνει στην Ομόνοια, βγαίνει στην Πειραιώς και κατευθύνεται προς το Φάληρο. Το σκηνικό της Αθήνας του 2018 αρχίζει σιγά σιγά και μεταμορφώνεται, όταν η Ζωζώ Λιδωρίκη ξεκινά να διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίλτου Λιδωρίκη.

Παλιά καφενεία, θέατρα, κοσμικά σαλόνια, καμπαρέ, γνωστοί συγγραφείς και καλλιτέχνες, μέχρι βασιλιάδες, πρίγκιπες και αυλικοί, ολόκληρη η Μπελ Επόκ ξυπνά μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις και τις μαρτυρίες του Λιδωρίκη. Ο διακεκριμένος θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, λογοτέχνης, δημοσιογράφος και πολιτικός της γενιάς του 1890, έζησε και κατέγραψε μια γοητευτική πλευρά της Αθήνας, πολύ μακριά απ’ το σημερινό καυσαέριο και το μονότονο γκρι των κτιρίων.

Όχι ότι η Αθήνα σήμερα δεν δίνει αφορμές για να τη χαρακτηρίσεις όμορφη. Ακόμα και η όψη της σημερινής οδού Πειραιώς, η οποία με μια δόση αντίφασης φιλοξενεί νυχτερινά κέντρα απέναντι από μουσεία και γραφεία μεγάλων εταιρειών απέναντι από fast food καταστήματα, σίγουρα είναι καλύτερη απ’ το «χάλι σε πολλά χιλιόμετρα» της εποχής, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλεί ο Λιδωρίκης στο βιβλίο του.

Είναι τα αρχοντικά της σπάνιας αρχιτεκτονικής, η εικόνα της άμαξας με δύο λευκά άλογα, τα κομψά εστιατόρια με τα ξύλινα τραπέζια στα οποία γευμάτιζαν προσωπικότητες του θεάτρου ή της λογοτεχνίας και θα ήθελες πολύ κάποια στιγμή να συναντήσεις από κοντά, ακόμα και οι πολιτικοί της εποχής, που με τον τρόπο τους διατηρούσαν ζωντανή την ξεχαρβαλωμένη ταυτότητα του «ηγέτη», όλα αυτά που θα σε κάνουν με ενδιαφέρον να ξεφυλλίσεις τις σελίδες του «Έζησα την Αθήνα της Μπελ Επόκ». Άλλωστε, κάθε εποχή, έχει τη δική της μαγεία.

Ο Μιλτιάδης Λιδωρίκης στο γραφείο του στο Εθνικό Θέατρο

Ο Μιλτιάδης Λιδωρίκης στο γραφείο του στο Εθνικό Θέατρο

Info:
Το βιβλίο του Μίλτου Λιδωρίκη «Έζησα την Αθήνα της Μπελ Επόκ» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Polaris