«Η Σκύλα και ο Γλαύκος» είναι η μόνη σωσμένη όπερα του Ζαν-Μαρί Λεκλέρ, του σπουδαίου Γάλλου συνθέτη της εποχής του Μπαρόκ. Ο Λεκλέρ ήταν διάσημος κυρίως για την οργανική του μουσική και θεωρείται «πατέρας της Γαλλικής σχολής του βιολιού», όμως με τη «Σκύλα και το Γλαύκο» απέδειξε πως ήταν ένας εξαιρετικός συνθέτης σκηνικής μουσικής. Παρά το γαλλικό της ύφος, η όπερα βρίθει ιταλικών στοιχείων ως συνέπεια της μουσικής εκπαίδευσης του Λεκλέρ στην Ιταλία και συγκεκριμένα με τον σπουδαίο Πιέτρο Λοκατέλι (Pietro Locatelli). Τραγωδία μετά μουσικής, η όπερα «Σκύλα και Γλαύκος» παρουσιάζεται στην όπερα του Κιέλου σε σκηνοθεσία της Λουσίντα Τσάιλντς και σε σκηνοθετική επεξεργασία, σκηνικά – κοστούμια του Πάρι Μέξη. Η πρεμιέρα θα γίνει το Σάββατο 6 Μαΐου του 2017.

«Η Σκύλα και ο Γλαύκος» είναι μια αλληγορική ιστορία για τον έρωτα και πιο συγκεκριμένα για την ειλικρίνεια των συναισθημάτων, το «συγχρονισμό» μεταξύ δύο ερωτευμένων και τελικά μια εξαιρετική υπενθύμιση για το ότι ο έρωτας δεν εκβιάζεται. Ο Πάρις Μέξης μοιράζεται μαζί μας τα σχέδια για τα κοστούμια της όπερας και λέει:

«Για τη “Σκύλα και το Γλαύκο” προσπάθησα, στο μέτρο που μπορούσα, να δανειστώ όλες μου τις φόρμες και τη χρωματική παλέτα από το φυτικό και ζωικό κόσμο της θάλασσας της Μεσογείου. Ανάμεσα στις διάφορες πηγές που μελέτησα το βασικότερό μου εργαλείο από το οποίο διδάχθηκα χρωματικούς συνδυασμούς, σχήματα και υφές ήταν το καταπληκτικό βιβλίο “Κοχύλια από τις Ελληνικές Θάλασσες” των εκδόσεων του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας. Με αφορμή τη γεωγραφική τοποθέτηση του μύθου, η ιδέα μου ήταν να παρουσιάσω μια ακούσια ελληνική αισθητική, “αλιεύοντας θησαυρούς από το πανέμορφο μουσείο του ελληνικού βυθού”».