Στις 2 Φεβρουαρίου 1952, ο Hubert de Givenchy παρουσίασε την πρώτη του συλλογή. Στην πασαρέλα του περπατούσε η φίλη του, η περίφημη Bettina Graziani. Φορούσε μια λευκή λινή μπλούζα με φουσκωτά μανίκια και μια ίσια φούστα από καμπαρντίνα. Μόλις είχε γεννηθεί η διάσημη εδώ και δεκαετίες μπλούζα Μπετίνα και το τρομερό παιδί της γαλλικής μόδας της δεκαετίας του ’50. Το στιλ που πρότεινε ήταν σοφιστικέ με ένα άγγιγμα νεανικού αέρα. Και τον ίδιο αέρα κράτησαν τα ρούχα του οίκου μέχρι τις 10 Μαρτίου 2018, μέχρι το θάνατό του σε ηλικία 91 ετών. Στην έδρα του οίκου στην Avenue Montaigne 36, στο Παρίσι, οι διάδοχοί του, σήμερα, θα αναζητούν πάντα την ανεξίτηλη γραμμή που άφησε ως παρακαταθήκη στην παγκόσμια μόδα.

Η τομή του Ζιβανσί μοιάζει πολύ απλή. Είναι αυτή που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της. Ο Ζιβανσί «χωρίζει» κομψά σε μπλούζες και φούστες τη γυναικεία σιλουέτα. Δημιουργεί με τα ρούχα του έναν ύμνο στη λεπτή σιλουέτα. Λεπτά ισχία και λαιμοί  που μοιάζουν με κύκνου. Βρίσκει στο πρόσωπο της Όντρεϊ Χέπμπορν τη μούσα του που με την αξεπέραστη φινέτσα της τον συνόδευσε στην επινόηση ενός στιλ που επαναπροσδιόρισε τα πρότυπα της ομορφιάς. Σχεδίασε το μαύρο φόρεμα που φορούσε στο «Πρόγευμα στο Tiffany’s» και περνάει για πάντα στην ιστορία. Το ίδιο συνέβη και το 1969, όταν παρουσίασε την αντρική γραμμή του Givenchy Gentleman που θα γίνει σημείο αναφοράς στην ανδρική μόδα.

Bettina Graziani

Hubert de Givenchy και Audrey Hepburn

Η διαρκής επιρροή του Ζιβανσί στη μόδα και το ύφος του αντηχούν σε κάθε κολεξιόν στον κόσμο της μόδας. Όταν αποσύρθηκε το 1995, μετά από 40 χρόνια ενώ η φίρμα του πουλήθηκε στον όμιλο LVMH ήδη από το 1988, τον διαδέχθηκαν μερικά από τα πιο δημιουργικά ταλέντα, ο John Galliano, ο Alexander McQueen, ο Julien MacDonald και ο Riccardo Tisci στο τιμόνι του οίκου του.

Ο αριστοκράτης της γαλλικής μόδας, ο πιο κομψός άνθρωπός της, μια μεγάλη προσωπικότητα, γεννήθηκε ως Hubert James Taffin de Givenchy στις 21 Φεβρουαρίου 1927 στο Μπωβέ. Ήταν ο νεότερος γιος της αριστοκρατικής οικογένειας του μαρκήσιου ντε Ζιβανσί με ρίζες στη Βενετία. Η οικογένειά του είχε ρίζες καλλιτεχνικές, έτσι ο Ζιβανσί μετακόμισε στα 17 του στο Παρίσι και σπούδασε στην École des Beaux-Arts.

Τα πρώτα σχέδιά του τα δημιούργησε για τους σπουδαίους μόδιστρους Jacques Fath το 1945, Robert Piguet και Lucien Lelong (1946) – δουλεύοντας παράλληλα με τον ακόμα άγνωστο Pierre Balmain και Christian Dior. Από το 1947 ως το 1951 εργάστηκε για την avant-garde σχεδιάστρια Elsa Schiaparelli.

Το 1952, άνοιξε το δικό του design house στο Plaine Monceau του Παρισιού. Το ύφος του χαρακτηρίστηκε από την καινοτομία, σε αντίθεση με τα πιο συντηρητικά σχέδια του Dior. Στα 25 του χρόνια, ήταν ο νεότερος σχεδιαστής της προοδευτικής σκηνής της μόδας στο Παρίσι. Οι πρώτες του συλλογές χαρακτηρίστηκαν από τη χρήση μάλλον φθηνών υφασμάτων για οικονομικούς λόγους, αλλά πάντοτε έμειναν στην ιστορία για την ευφάνταστη σχεδίασή τους. Ο Ζιβανσί είχε ως πρότυπο τον Cristóbal Balenciaga, τον άνθρωπο που τον επηρέασε όσο κανένας άλλος. Όταν φτιάχνει το πρώτο του άρωμα, το L’Interdit έχει την Χέπμπορν ως πρόσωπο του αρώματος και είναι ο πρώτος οίκος που χρησιμοποιεί μια διάσημη ηθοποιό και όχι ένα μοντέλο για την καμπάνια του.

Έντυσε τις πιο διάσημες γυναίκες της εποχής του από την Γκρέτα Γκάρμπο μέχρι την Λορίν Μπακόλ και από τη Δούκισσα του Windsor και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν μέχρι τη Μαρία Κάλλας.

Έζησε με τον σύντροφό του 89χρονο σήμερα σχεδιαστή Philippe Venet, ο οποίος ανακοίνωσε το θάνατό του. Ο τελευταίος μεγάλος της γαλλικής μόδας έφυγε, γράφουν τα διεθνή μέσα. Ο τελευταίος μεγάλος της γαλλικής μόδας θα υπάρχει πάντα μέσα σε κάθε μικρό μαύρο φόρεμα που ταξιδεύει μέσα στις δεκαετίες και το γυναικείο σώμα.