Τι κάνει κάποιος όταν του λένε ότι εκείνος που περιμένει πώς και πώς, εκείνος από τον οποίο εξαρτάται όλη η ύπαρξή του, ο ίδιος του ο δημιουργός, δεν υπάρχει πια; Τρεις ήρωες από τρία εμβληματικά θεατρικά έργα. Η Μπλανς (Λεωφορείον ο Πόθος, Τένεσι Ουίλιαμς), ο Φιρς (Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχωφ) και ο Γκοντό (Περιμένοντας τον Γκοντό, Σάμουελ Μπέκετ). Όλοι, μετέωροι χαρακτήρες που τους έχει εγκαταλείψει ο συγγραφέας τους. Ο ένας μόνο γνωρίζει την αλήθεια, εκείνος που δεν εμφανίστηκε ποτέ στο δικό του έργο. Και οι άλλοι ήρωες ενώπιον των θεατών καλούνται να τη μάθουν. 

Υπό τις συγγραφικές και σκηνοθετικές οδηγίες της Άσπας Καλλιάνη, οι ήρωες ανεβαίνουν στη σκηνή και έρχονται αντιμέτωποι με μια αλήθεια που κανείς δεν θα ήθελε να ακούσει, ενώ καλούνται να αποφασίσουν την επόμενη κίνηση τους.

Η Άσπα Καλλιάνη μάς μιλάει για τη νέα της παράσταση «Ο Συγγραφέας σου πέθανε» και έρχεται να μας θυμίσει ότι «η κάθε λέξη που θα γραφτεί πάνω στην επόμενη σελίδα είναι δική σου και η ευθύνη σου πια απόλυτη».

Πώς επιλέξατε τον Γκοντό ως το χαρακτήρα που φανερώνει στους άλλους ότι ο Συγγραφέας δεν θα έρθει ποτέ;  Αποτελεί μία τύπου ειρωνεία ή εξιλέωση απέναντι στη δική του εξαφάνιση;
Σκεφτόμουνα ποια είναι τα τρία βασικά πράγματα που μπορούν να μας κρατήσουν στη ζωή, όταν μοιάζουν όλα να έχουν τελειώσει. Κατέληξα σε τρεις βασικούς άξονες. Ο ένας είναι η εθελοτυφλία που ενσαρκώνει υπέροχα η Μπλανς. Ο άλλος είναι η πίστη στο σύστημα και η προσφορά στους άλλους που υπερασπίζεται μέχρι τελευταία στιγμή ο Φιρς και ο τρίτος είναι η ανάγκη για δικαίωση. Ψάχνοντας από ολόκληρο το ρεπερτόριο ποιος είναι ο πιο κατάλληλος ήρωας για να διοικεί τον τόπο των Μετέωρων χαρακτήρων, βρήκα πιστεύω τον πιο αδικαίωτο από τον Συγγραφέα του ήρωα. Τον Γκοντό. Ο Μπέκετ τον χρησιμοποίησε μόνο για τον τίτλο, έκανε επιτυχία με την υπόσχεση της εμφάνισής του και τον κράτησε για πάντα στα παρασκήνια χωρίς να του δώσει ούτε μία ατάκα για να πει, ούτε μία κάλτσα να φορέσει. Μάλιστα, ο ίδιος ο Μπέκετ όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο Γκοντό, απάντησε «σημασία δεν έχει ο Γκοντό, αλλά το “περιμένοντας”». Ο Γκοντό έχει κάθε λόγο να είναι ο πιο θυμωμένος με τον Συγγραφέα του ήρωας από όλους. Και να κάνει στους άλλους αυτό που ο Συγγραφέας του δεν τόλμησε, να τους βάλει να συναντηθούν με τον θάνατό τους.

Ο Γιάννης Βούρος ως Γκοντό, η Ζέτα Δούκα ως Μπλανς και ο Σταύρος Ζαλμάς στο ρόλο του Φιρς

Ο Γιάννης Βούρος ως Γκοντό, η Ζέτα Δούκα ως Μπλανς και ο Σταύρος Ζαλμάς στο ρόλο του Φιρς

Τι είναι αυτό που σας ενέπνευσε στους χαρακτήρες της Μπλανς και του Φιρς;
Η Μπλανς και ο Φιρς βρέθηκαν στον τόπο των Μετέωρων Χαρακτήρων γιατί δεν κατάφεραν ποτέ να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο της εποχής τους. Ήταν ξένα σώματα και χρησιμοποιήθηκαν ως τέτοια από τους Συγγραφείς τους. Είχε πολύ ενδιαφέρον για εμένα να τους βάλω να συναντηθούν, μία γυναίκα που ήταν μπροστά από την εποχή της και έναν άντρα που ήταν πίσω από τη δική του. Δύο ανθρώπους που καταρχήν, το μόνο που τους δένει είναι πως κι οι δύο δεν ταιριάξανε με τον περίγυρό τους. Ίσως όμως αυτή η συγγένεια να είναι πολύ πιο δυνατή από όσο και οι ίδιοι μπορούν να υποψιαστούν.

Τι υπάρχει πίσω από τον Συγγραφέα ως ιδέα;
Αυτό που φαντάζεται ο καθένας όταν διαβάζει το Συγγραφέας με σίγμα κεφαλαίο.

Είναι καλύτερα για κάποιον να γνωρίζει την αλήθεια όσο σκληρή κι αν είναι, ή υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να τον αφήνουμε να ζει στο ψέμα του;
Είχα ρωτήσει έναν φίλο μου χειρουργό σχετικά με αυτό. Μου είπε πως ο ασθενής σού δίνει με σαφήνεια να καταλάβεις αν θέλει να ξέρει την αλήθεια. Πιστεύω πως οφείλουμε να αφουγκραστούμε την επιθυμία του καθενός και να την σεβαστούμε. Το οπλοστάσιο που διαθέτει μόνο ο ίδιος το γνωρίζει. Αν το πιο δυνατό του όπλο είναι η αυταπάτη, ας είναι. Εκτός κι αν πράγματι έχουμε να του προσφέρουμε εμείς κάποιο καλύτερο όπλο. Αλλά έχουμε;

Η αποκάλυψη για την απώλεια του Συγγραφέα επιφέρει την παραίτηση ή είναι ικανή να οδηγήσει στη δημιουργία; Οι ήρωες καλούνται να γίνουν συγγραφείς στη θέση του;
Η αποκάλυψη αναγκάζει τους ήρωες να ενηλικιωθούν. Ίσως το πιο σκληρό και το πιο υπέροχο πράγμα που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Για τους περισσότερους από εμάς μάλιστα δεν συμβαίνει ποτέ. Και ναι, όταν ενηλικιωθείς, δεν θα γράψει κανένας άλλος το έργο για εσένα. Δεν έχεις κανενός τις εντολές να υπακούσεις, αλλά ούτε και κάποιον να κατηγορήσεις για τα δικά σου τραύματα. Δεν σε καθορίζουν πια αυτά που σου συμβαίνουν, αλλά ο τρόπος που τα διαχειρίζεσαι. Η κάθε λέξη που θα γραφτεί πάνω στην επόμενη σελίδα είναι δική σου κι η ευθύνη σου πια απόλυτη.

«Δεν σε καθορίζουν πια αυτά που σου συμβαίνουν, αλλά ο τρόπος που τα διαχειρίζεσαι»

Παρακολουθώντας ένα έργο ως το τέλος, αναρωτιέστε τι συμβαίνει στους ήρωες μετά; Ποια είναι η συνέχεια της ιστορίας που δεν μαθαίνουμε ποτέ;
Οι περισσότεροι συγγραφείς όταν φτιάχνουμε μια ιστορία χρησιμοποιούμε για τους ήρωές μας μία διαδρομή βασισμένη στο «η μοίρα ενός ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του». Είναι αν θέλετε ένας τρόπος να πιστέψουμε ή να κηρύξουμε ότι υπάρχει κάποια λογική, κάποια νομοτέλεια μέσα στην αναρχία του απρόβλεπτου. Έτσι, στα έργα είναι πιο εύκολο από ό,τι στη ζωή να προβλέψεις τι συμβαίνει στους ήρωες μετά. Η μοίρα τους είναι ο χαρακτήρας τους. Ο τζογαδόρος κάποια στιγμή θα καταστραφεί κι ίσως κάποια νύχτα να βρεθεί με χρήματα που σύντομα θα ξαναχάσει, ο παντρεμένος από συμφέρον δεν θα ανατριχιάσει ποτέ από έρωτα για το ζευγάρι του, ο Φιρς που πρόσφερε την ελευθερία του στους άλλους θα περιμένει να έρθει να τον βγάλουν από τον βυσσινόκηπο, αν βέβαια τον θυμηθούν νωρίς.

Πείτε μας μία φράση από την παράσταση, που θα θέλατε να περάσετε ως μήνυμα στους θεατές.
Δεν πιστεύω πια σε φράσεις-μηνύματα. Αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα για λεζάντες κάτω από μια φωτογραφία στα social media, αλλά αν δεν κάνεις το ταξίδι, η φράση μοιάζει με φτηνό τουριστικό σουβενίρ από τόπο που ποτέ δεν θα γνωρίσεις.

Λίγα λόγια για την  Άσπα Καλλιάνη:
Η Άσπα Καλλιάνη ξεκίνησε την πορεία της με τη συγγραφή σεναρίων για τηλεοπτικές σειρές και τον κινηματογράφο (“Poker Face”, 2012), ώσπου σε μία πρόβα ανακάλυψε τη μαγεία του θέατρου. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και το 2012 πραγματοποίησε το πρώτο σκηνοθετικό της εγχείρημα με την παράσταση “Sunset limited”, βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Cormac McCarthy και πρωταγωνιστές τον Αλέκο Συσσοβίτη και τον Γιάννη Βούρο.

Info: Ο Συγγραφέας σου Πέθανε | 23 Ιανουαρίου – 04 Απριλίου | Θέατρο Αλκμήνη