starΚείμενο: Βασίλης Κεχαγιάς

Το Βέλγιο προχώρησε στους δύσβατους δρόμους του Μουντιάλ, σκορπίζοντας πίσω του τη θλίψη… Στο Ρίο ντε Τζανέιρο τούτη τη φορά περιορίστηκαν στους θρήνους και στους οδυρμούς, αποφεύγοντας τις αυτοκτονίες, όπως προτίμησαν να πράξουν ένδεκα συμπολίτες τους το 1950, μετά από την απώλεια του κυπέλλου στο Μαρακανά από την Ουρουγουάη. Από την άλλη, είναι σίγουρο ότι ένδεκα απογοητευμένα Γιαπωνεζάκια πεσμένα στο χορτάρι του γηπέδου, μετά τον αγώνα με το Βέλγιο, σκέφτονταν το χαρακίρι. Ναι, το μικρόχαρο δέμας των «japs» τους στοίχισε δύο γκολ από κεφαλιές των «κόκκινων διαβόλων», ωστόσο το μεγαλείο της ψυχής τους και του τρόπου τους κατέκτησε τις συνειδήσεις μας.

 μουντιάλ 2018

Αουτσάιντερ της αναμέτρησης, μπήκαν στο γήπεδο, με όπλο την πολεμική (φιλο)σοφία των προγόνων τους. Όταν μπαίνεις στη μάχη δε μετράς τις πιθανότητες, απλώς αγωνίζεσαι. Βγάζεις το ξίφος σου, ξεδιπλώνεις την τέχνη σου και παίρνεις κεφάλια… Έτσι και οι Γιαπωνέζοι του Μουντιάλ, άρχισαν να τρέχουν πάνω κάτω, πάντα με την πειθαρχία του πολεμιστή σαμουράι, και τα δύο γκολ τα οποία πέτυχαν αποτελούσαν ένα πρώτο βήμα για τον αποκεφαλισμό του αντίπαλου.

Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999)

Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999)

Ο Σαμουράι, όμως, δε γνωρίζει σκοπιμότητες. Αρκεί να θυμηθούμε την ταινιάρα του Τζιμ Τζάρμους, το “Ghost dog, ο τρόπος του Σαμουράι“, για να καταλάβουμε ότι το ηθικό φορτίο δεν υπακούει σε ευτελείς καιροσκοπισμούς. Εκεί που οι μάστορες του ποδοσφαίρου, κάτι τσαρλατάνοι του τύπου Νεϊμάρ, θα άρχιζαν τις ξάπλες, το ροκάνισμα του χρόνου, τα κλαψούρικα «αχ και βαχ», τα κατά την κοινή δοξασία «άμπαλα» Γιαπωνεζάκια αποδεικνύουν ότι διαθέτουν άλλες μπάλες, πολύ πιο δυσεύρετες. Συνεχίζουν να επιτίθενται, επιζητούν κι άλλο γκολ – αυτός δεν είναι ο στόχος του ποδοσφαιρικού αγώνα; -, αποφεύγουν τις χρονοτριβές, απειλούν την κατεστημένη μέθοδο του δυτικού τρόπου.

Στο τέλος της μάχης η ήττα… Μόλις στο τελευταίο δευτερόλεπτο, με την αντεπίθεση των Βέλγων να βρίσκει τους Γιαπωνέζους στην επίθεση. Επιστρέφοντας στα αποδυτήρια, σχεδόν στον κάτω κόσμο, οι Σαμουράι τα αφήνουν πιο καθαρά απ’ ότι τα βρήκαν: μια ήττα δε θα μας αλλάξει τους τρόπους. Οι επόμενοι δεν πρέπει να βρούνε ίχνη από δάκρυα…

Λίγες μέρες μετά, οι Βέλγοι, ως αουτσάιντερ, αντιμετώπιζαν τους Βραζιλιάνους. Κέρδιζαν δύο μηδέν και στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά είναι ζήτημα αν παίχθηκε μπάλα στα τρία από αυτά. Τα «σοκολατόπαιδα» που προχώρησαν μας θύμισαν πόσο δύσκολοι καιροί για σαμουράι!