Κείμενο: Λυγερή Μητροπούλου

 

«Το φαγητό δεν είναι απλώς για να το μαγειρεύεις. Το φαγητό είναι για να το σχεδιάζεις. Για να δημιουργείς σύμβολα, εικόνες, σχέδια σε ό,τι σχήμα θέλεις. Για να μπορείς να φτιάχνεις βάφλες στο σχήμα και το μέγεθος ενός καναπέ», σύμφωνα με τη Francesca Zampollo, food designer και θεμελιώτρια της Παγκόσμιας Food Design Κοινότητας.

Food design

Υπερβολές. Παντού μας κυνηγάει η τέχνη. Το φαγητό είναι για να το τρως. Πώς γίνεται να σχεδιάζεις τρισδιάστατα βρώσιμα γλυπτά; Πώς γίνεται να συνδυάζεις το φαγητό με την τέχνη, την αρχιτεκτονική, την ιστορία και τη γλυπτική;

Food design

Με τα διάσημα Tastami, θα απαντούσε ο δημιουργός τους, Salvatore Spataro. Σοκολατένιες μπουκίτσες που απεικονίζουν σικελικά εργαλεία της αγροτικής ζωής, όπως καλάθια και σβούρες. Σοκολατένιες μινιατούρες που, παρ’ όλη την εφήμερη ζωή τους, καταφέρνουν και κρατούν ζωντανή την ιστορία της Σικελίας.

"Tastami": σικελικά εργαλεία από σοκολάτα από τον Salvatore Spataro

“Tastami”: σικελικά εργαλεία από σοκολάτα από τον Salvatore Spataro

Το μαγικό είναι ότι ούτε η ομορφιά, ούτε το σχέδιο, ούτε ακόμα και η φαντασία δεν είναι τα στοιχεία που καθιστούν αυτή τη μαγειρική, τέχνη. Είναι ακριβώς αυτό το εφήμερο που εντυπωσιάζει, σαν τις νότες που προλαβαίνουν να σε χαϊδέψουν λίγο πριν χαθούν.

"Kinetic Tarts": τα βρώσιμα γλυπτά της Dinara Kakso που βασίζονται στα έργα του γλύπτη José Margulis

“Kinetic Tarts”: τα βρώσιμα γλυπτά της Dinara Kakso που βασίζονται στα έργα του γλύπτη José Margulis

«Μεταμόρφωνα το αντικείμενο της τέχνης σε κάτι βρώσιμο, το οποίο αργότερα θα χανόταν, δίνοντας έτσι έμφαση στην εφήμερη τέχνη και τη φευγαλέα ζωή μας» σημειώνει η Dinara Kasko η οποία σπούδασε Αρχιτεκτονική και Σχεδιασμό και αφού ανακάλυψε το πάθος της για τη Ζαχαροπλαστική, αποφάσισε να τολμήσει κάτι τελείως διαφορετικό. Να πειραματιστεί με τις γωνίες, το τρισδιάστατο και την αφαίρεση.

Όσο όμως κι αν αυτή η τάση της δημιουργίας βρώσιμων γλυπτών εξελίσσεται μέσα από νέες μορφές και καινούριες ιδέες, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου καινούρια. Ζωντανό παράδειγμα αποτελεί ο Casimo Cavallaro, ζωγράφος και σκηνοθέτης που γεννήθηκε το 1961, ο οποίος δημιούργησε τρισδιάστατες μορφές από τυρί, ζαμπόν, ζαχαρωτά και σοκολάτα.

Cosimo Cavallaro, Saint Michael (2007)

Cosimo Cavallaro, “Saint Michael”

Η ιδέα του γεννήθηκε από παιδάκι, όταν είχε ζητήσει απ’ τη μητέρα του να του αγοράσει το παιχνίδι που είχε ένα παιδί της γειτονιάς. Εκείνη, προκειμένου να τον ξεφορτωθεί, του απάντησε ότι θα αγόραζε το παιχνίδι μόνο αν το ζωγράφιζε τόσο καλά που θα έπαιρνε πραγματική μορφή και θα γινόταν αληθινό. Αυτή η κουβέντα ήταν αρκετή για να θέσει ως στόχο της ζωής του να μπορεί να φέρει στη ζωή ένα άμορφο και άψυχο υλικό.

Η πιο διάσημη – και αμφιλεγόμενη – συλλογή του είναι οι «Γλυκείς Άγιοι», σοκολατένιες ιερές μορφές εκ των οποίων το πιο εντυπωσιακό κομμάτι αποτελεί ο «Γλυκύς Ιησούς» ο οποίος είναι τόσο άρτια σχεδιασμένος, που θα νόμιζε κανείς ότι έχει δημιουργηθεί από μάρμαρο και όχι από σοκολάτα.

Casimo Cavallaro, "Chocolate Jesus"

Casimo Cavallaro, “Chocolate Jesus”

Συνέχεια της τέχνης του Cavallaro φαίνεται να αποτελούν τα γλυπτά της Prudence Staite η οποία, μη μπορώντας να διαλέξει μεταξύ μαγειρικής και τέχνης, κατέληξε να φτιάχνει γλυπτά από λαχανικά, φρούτα και τυρί, μέχρι σοκολάτα, ζάχαρη και μπισκότα.

Η Prudence Staite με το γλυπτό της από τυρί, με τίτλο "Dita von Cheese"

Η Prudence Staite με το γλυπτό της από τυρί, με τίτλο “Dita von Cheese”

«Ήθελα να μπορώ να  μαγειρεύω και να σχεδιάζω. Ήθελα οι άνθρωποι να μπορούν να αγγίζουν την τέχνη, να την απολαμβάνουν, να τη γεύονται και να γίνονται ένα μ’ αυτή».

Γι’ αυτό ένα είναι το σίγουρο. Εάν κάτι είναι εφήμερο όπως το φαγητό, πρέπει να φροντίσουμε να το σχεδιάσουμε όσο πιο όμορφα γίνεται. Και τότε ποιος ξέρει; Μπορεί πράγματι το σχέδιό μας να ζωντανέψει και να μπορέσουμε να «γευτούμε» λίγο απ’ το παιχνίδι του παιδιού της γειτονιάς μας.

Εικόνα εξωφύλλου: KUFcakes by Kia Utzon-Frank