Κείμενο: Άννα Σταυροπούλου

Το mind the fact αυτοσυστήνεται ως ένα καινοτόμο μοντέλο παραγωγής τέχνης και πολιτισμού, που φιλοδοξεί να στρέψει το βλέμμα μας στον Άλλο. Ένα νέο πολιτιστικό φεστιβάλ της Αθήνας που πρωταγωνιστές του είναι οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους, όπως πραγματικά τις έζησαν. Και πράγματι είναι κάτι διαφορετικό, γιατί φαίνεται ότι η σημαντικότερη δουλειά είναι αυτή που έχει προηγηθεί και τα σημαντικότερα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματά της είναι αυτά που ίσως δεν τα δει καν ο θεατής. Την παραγωγή έχει η Polyplanity Productions και μεγάλος δωρητής είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Το συντονισμό και την επιμέλεια έχουν οι Γιολάντα Μαρκοπούλου και Ιωάννα Βαλσαμίδου. «Το φεστιβάλ προ(σ)καλεί το κοινό να έρθει σε επαφή και να συνδιαλλαγεί με ένα ξεχωριστό – πολλές φορές δύσκολο ή δυσκολεμένο – μέρος της πραγματικότητάς μας», λέει η Γιολάντα Μαρκοπούλου. «Προτεραιότητά μας είναι να αναδείξουμε τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα των πολύμηνων εργαστηρίων, στα οποία συμμετείχαν άνθρωποι με ιδιαίτερες ιστορίες και παρελθόν, άνθρωποι που μπορεί να έχουν βιώσει προσφυγιά, αστεγία, που μπορεί στο παρελθόν να είχαν κάποια εξάρτηση, έφηβοι και νέοι που έχουν βρεθεί μακριά από τις οικογένειές τους, άνθρωποι που δεν είχαν την ευκαιρία να βρεθούν σε επαφή με τις τέχνες. Θέλουμε να ερεθίσουμε το πνεύμα των ανθρώπων που συμμετέχουν στα εργαστήρια. Να προκαλέσουμε το χιούμορ και τον ενθουσιασμό τους. Οι συμμετέχοντες αφηγούνται την ιστορία τους, τη βιογραφία τους και δημιουργούν έτσι μια ευκαιρία να μιλήσουν δημόσια και να δημιουργήσουν ένα πεδίο διαλόγου. Μέσα από τις παραστάσεις γνωρίζει κανείς και μία άλλη πλευρά των πραγμάτων. Γνωρίζει τους ίδιους τους ανθρώπους, τον καθέναν με τη δική του ταυτότητα και ιδιαίτερη βιογραφία και έτσι παύει ο καθένας να είναι ακόμα μία γενίκευση ή ένας αριθμός μίας απρόσωπης λίστας. Στόχος μας είναι το φεστιβάλ να καθιερωθεί ως ένας ετήσιος καλλιτεχνικός θεσμός. Να συνεχίσουμε την εντατική και μακροχρόνια εργαστηριακή δουλειά. Να προκαλέσουμε το κοινό σε επαφή και διάλογο. Να προσελκύσουμε κι άλλους καλλιτέχνες να εμπλακούν σε όλη αυτή τη διαδικασία και να δημιουργήσουν και άλλες ομάδες. Ευελπιστούμε να μεγαλώσουμε εμείς και οι άνθρωποί μας όπως κάθε ζωντανός οργανισμός: αργά, βήμα-βήμα και σε βάθος χρόνου».

Είμαστε οι Πέρσες! - ©Ελίνα Γιουνανλή

Είμαστε οι Πέρσες! – ©Ελίνα Γιουνανλή

Το mind the fact, σαν ομπρέλα δράσεων μπορεί να δημιουργήθηκε φέτος αλλά οι άνθρωποι που το στελεχώνουν συνεργάζονται ήδη πολλά χρόνια. Ένα παράδειγμα αποτελεί το Καλλιτεχνικό Εργαστήρι που δημιουργήθηκε από τη σύμπραξη της ΑΜΑΚΑ και του Συνεργείου και που λειτουργεί για 8η συνεχή χρονιά με ανοιχτή πρόσκληση σε νέους μετανάστες και πρόσφυγες. «Με άξονα τη διαπολιτισμική κουλτούρα, οι συμμετέχοντες ενθαρρύνονται να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία, τη δική τους παράσταση, το δικό τους “σταθμό” χρησιμοποιώντας το θέατρο. Η σταθερή και μόνιμη πλέον ομάδα συμμετεχόντων – πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές – δουλεύει σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον προετοιμασίας και παρουσίασης θεατρικών παραστάσεων, με αποκορύφωμα τη θεατρική παράσταση “Είμαστε οι Πέρσες!” που μετά την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2015, το Διεθνές Θέατρο της Φινλανδίας φέτος, παρουσιάζεται στο Παλιό Αμαξοστάσιο του Ο.ΣΥ. στις 27-29/5».

Το mind the fact πραγματοποιείται από τις 26 έως τις 29 Μαΐου σε διαφορετικούς χώρους του κέντρου της Αθήνας με τη συμβολή του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου της Αθήνας (Athens Culture Net). Όπως μας εξηγούν οι συντονιστές του Δικτύου: «Η δουλειά του acn είναι αφενός να φέρνει σε επαφή τους πολιτιστικούς οργανισμούς και τα – μέχρι σήμερα 36- φορείς-μέλη του Δικτύου μεταξύ τους, αφετέρου να συνεργάζεται και με νέους οργανισμούς εκτός Δικτύου για τη συνδιαμόρφωση του πολιτιστικού δικτύου της Αθήνας. Μέλημά μας είναι να συνδράμουμε, ώστε να βγει η τέχνη στο δημόσιο χώρο, να φτάσει σε όσο δυνατόν περισσότερο κόσμο που πιθανόν δεν έχει πρόσβαση, σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να δημιουργηθεί ένα πλέγμα πολιτισμού στις γειτονιές. Έτσι προέκυψε και η συνεργασία με το mind the fact και η παραχώρηση χώρων για εκδηλώσεις του φεστιβάλ όπως το Δημαρχείο, ο Εθνικός Κήπος, το ιστορικό τρίγωνο και άλλοι δημόσιοι χώροι σε γειτονιές της πόλης».

 Είμαστε οι Πέρσες! - ©Ελίνα Γιουνανλή

Είμαστε οι Πέρσες! – ©Ελίνα Γιουνανλή

Εννιά καλλιτεχνικά εργαστήρια παρουσιάζουν στο φεστιβάλ τη δουλειά που έχει προηγηθεί. Οι υπεύθυνοι ορισμένων από αυτά μίλησαν στο ελculture για τις ιδιαιτερότητες της δουλειάς αυτής:

Το «Δείπνο» (26, 28 & 29/5 στις 19.00 στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων) είναι μια performance με οικοδεσπότες άτομα που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας ή σε συνθήκες αστεγίας. Πρόκειται για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα εργαστηρίου που είχε προηγηθεί στο χώρο του Συνεργείου. Τα μέλη της ομάδας παρουσιάζουν μια συμμετοχική παράσταση στην οποία άστεγοι και θεατές συναντιούνται γύρω από ένα βραδινό τραπέζι και συζητούν θέματα «καυτά» και «πιπεράτα». Η Σοφία Μαυραγάνη σχολιάζει: «Τα μέλη του εργαστηρίου συμμετέχουν σε θεατρικά εργαστήρια εδώ και αρκετά χρόνια, οπότε είναι εξοικειωμένα με την έκφραση των απόψεών τους και τη διήγηση ιστοριών. Επιπλέον οι άνθρωποι αυτοί έχουν αναπτύξει μια αναλυτική προσέγγιση του παρελθόντος τους και της τρέχουσας ζωής τους και έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν έναν ενδιαφέρον συνδυασμό αποστασιοποίησης αλλά και προσωπικής κατάθεσης. Η συμμετοχή του σώματος στη δράση και στο σκηνικό ρόλο που μπορεί να παίξει υπήρξε και η μεγάλη πρόκληση της ομάδας για τηνσυνέχεια. Επικεντρωθήκαμε στη συνθήκη της συνάντησης και της γνωριμίας γύρω από το ίδιο τραπέζι ανθρώπων που δεν έχουν συχνά την ευκαιρία να συναντηθούν και αυτό που πεισματικά αποφύγαμε είναι η “έκθεση” μιας κατηγορίας ανθρώπων στα μάτια μιας άλλης».

Δείπνο - ©Ελίνα Γιουνανλή

Δείπνο – ©Ελίνα Γιουνανλή

Το Photo OpPORTunity είναι μια έκθεση – αποτέλεσμα του φωτογραφικού εργαστηρίου που διοργανώθηκε με το Τμήμα Επιμελητών Ανηλίκων Πειραιά. Ο όρος στην αμερικανική δημοσιογραφική διάλεκτο αφορά τις σκηνοθετημένες, στημένες πόζες των πολιτικών και επιφανών προσώπων. Εδώ γίνεται ακριβώς το αντίθετο! Οι φωτογραφίες εκτίθενται στο ισόγειο του Δημαρχείου Αθηνών (15-29/5, 8.30-15.00) και στο Παλιό Αμαξοστάσιο Ο.Σ.Υ. (28-29/5, 18.00-21.00). Η Βίκυ Στρατάκη και η X​ρυσούλα Πλακιώτη μας εξηγούν: «Ήταν μια πολύ ​έντονη​ εμπειρία με πολλές προκλήσεις. ​Μέσα από ​τους φωτογραφικούς περιπάτους  και τη χρήση των τεχνικών της φωτογραφίας, αυτό που αρχικά εκλαμβανόταν ως παιχνίδι​ έγινε σταδιακά​ πιο σοβαρό και οι συμμετέχοντες άρχισαν να “συλλαμβάνουν στιγμ​ιότυπα του Πειραιά προσεγγίζοντας​ παράλληλα​ την έννοια του ορίου μέσα και έξω από το κάδρο, του ταξιδιού και της ελευθερίας. Μέσα από το φακό των εφήβων ​που συνεργάζονται με την​ Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων Πειραιά​ προκύπτει ​μια επανερμηνεία του κόσμου ​γύρω τους​ και των ορίων του». 

Photo OpPORTunity

Photo OpPORTunity

Επίσης στο Δημαρχείο, στην αίθουσα Τελετών θα πραγματοποιηθεί η παράσταση «Ο κόσμος των μεγάλων» (26/5 στις 19.00, 19.45 και 20.30). Πέντε νεαρά αγόρια από την Πρότυπη Στέγη Αρρένων της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, επινοούν το μελλοντικό τους εαυτό. Τα όνειρα, οι προσδοκίες και οι φιλοδοξίες τους μπλέκονται με την πραγματικότητα. Οι προβληματισμοί, οι φόβοι και οι ανησυχίες τους γίνονται αφορμή διαλόγου και συγκρούσεων. H σκηνοθεσία και σύλληψη ανήκει στην Ελένη Ευθυμίου που μας λέει: «Αρχικά, το ζήτημα της έκθεσης και οι δεσμεύσεις που απαιτεί το να είσαι μέρος μίας ομάδας ήταν ίσως οι βασικότεροι ανασταλτικοί παράγοντες στο να μπουν οι νέοι τολμηρά στο παιχνίδι. Τα εργαστήρια λοιπόν ήταν μία συνεχής περιπέτεια γνωριμίας και εμπιστοσύνης μεταξύ μας. Δεν ήταν πολύς καιρός πριν από σήμερα όταν αρχίσαμε να νιώθουμε ένας πυρήνας, μία ομάδα που προσπαθεί για κάτι κοινό. Αυτή η κατάκτηση είναι πολύτιμη για μας που κάναμε το εργαστήριο αλλά πάνω από όλα για τους ίδιους τους νέους. Προσπαθήσαμε να τους προσεγγίσουμε με ειλικρίνεια, ευθύτητα και να μην είμαστε αδιάκριτοι και παρεμβατικοί. Οι νέοι έχουν πίσω τους μία ζωή γεμάτη κανόνες και “πρέπει” και παράλληλα, μέσα στην εφηβική ζωή ακόμα και οι καλές προθέσεις, αν δεν εκφράζονται σωστά μπορεί να μοιάζουν με μάθημα ή με επιταγές. Η παράσταση τοποθετεί τους νέους είκοσι χρόνια μετά, όπου οι ίδιοι, επινοώντας το μελλοντικό τους εαυτό, κάθονται γύρω από το τραπέζι συνδιασκέψεων του Δημαρχείου Αθηνών και μιλάνε για το παρελθόν τους και τις δυσκολίες που συνάντησαν στην προσπάθειά τους να πετύχουν τους στόχους τους».

 Ο κόσμος των μεγάλων - ©Ελίνα Γιουνανλή

Ο κόσμος των μεγάλων – ©Ελίνα Γιουνανλή

Στο Ρουλέτενμπουργκ (26-28/5 στις 22.30 στο Hotel Ερμού) επτά πρώην παίκτες τυχερών παιχνιδιών συγκεντρώνονται γύρω από μια θεατρική σκηνή, κρατώντας στα χέρια τον «Παίκτη» του Ντοστογιέφσκι. Στήνουν μια παράσταση με εξιστορήσεις για τον παθολογικό τζόγο, τα τυχερά παιχνίδια, την καταστροφή αλλά και για τον έρωτα, τη γυναίκα, την ευτυχία, την απελευθέρωση από τη δίνη του πάθους. Η Ιωάννα Βαλσαμίδου σχολιάζει: «Στην παράσταση συμμετέχουν άτομα που έχουν ολοκληρώσει τη θεραπεία της απεξάρτησης από τα τυχερά παιχνίδια στο ΚΕΘΕΑ ΑΛΦΑ. Είναι άνθρωποι δουλεμένοι, που έχουν ασκηθεί ψυχικά και λειτουργούν με ομαδικότητα, σεβασμό και εμπιστοσύνη. Ας μην ξεχνάμε ότι τα άτομα αυτά έχουν διανύσει ώρες στο παρελθόν χωρίς να επικοινωνούν με κανέναν, καθηλωμένοι μπροστά από μία οθόνη υπολογιστή ή ένα τραπέζι χαρτοπαιξίας. Η σωματική άσκηση, ο αυθορμητισμός, το παιχνίδι της σκηνής και του θεάτρου, η εμπιστοσύνη σε μία νέα και μεγάλη ομάδα συνεργατών και – προπάντων – η αποκάλυψη των εμπειριών τους σε δημόσιο χώρο, χωρίς το φόβο του “στίγματος” και της προκατάληψης, ήταν ένα “στοίχημα” που θεωρούμε ότι “κερδήθηκε”. Στο Φεστιβάλ θα δούμε το αποτέλεσμα όλης αυτής της διεργασίας: εξιστορήσεις  από την εξάρτηση του τζόγου και την καταστροφή, ειπωμένες με χιούμορ, με πικρία αλλά και με ένα πλατύ χαμόγελο για τη νέα ζωή. Θα δούμε ανθρώπους που δεν αρκούνται μόνο να ονειρεύονται αλλά υλοποιούν ένα ολοκαίνουργιο μέλλον».

Ρουλέτενμπουργκ - ©Ελίνα Γιουνανλή

Ρουλέτενμπουργκ – ©Ελίνα Γιουνανλή

Η Ιωάννα μας μιλά επίσης για το ανοικτό δρώμενο συστημικής αναπαράστασης «Περί αγοραίου έρωτος» στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στις 27 Μαΐου στις 15.00: «Πρόκειται για μία συλλογική επί σκηνής διαπραγμάτευση γύρω από το θέμα της πορνείας, του trafficking, των πολιτικών και οικονομικών συνιστωσών του φαινομένου, αλλά και των σχέσεων άνδρα – γυναίκας, όπως διαμορφώνονται γύρω από τον αγοραίο έρωτα. Θα πραγματοποιηθεί μία συστημική αναπαράσταση, ένα “γράφημα” με τη συμμετοχή του κοινού. Και θα “ανοίξουμε” τα ερωτήματα που προέκυψαν πρώτα σε εμάς τους ίδιους, από την έρευνα που πραγματοποιήσαμε σε γυναίκες που εκδίδονται στο δρόμο. Η προσέγγισή τους έγινε στο χώρο της Θετικής Φωνής – Red Umbrella, όπου λειτουργεί ένας σταθμός για την πρόληψη, την υγεία και την ενημέρωση των γυναικών. Εκεί στήσαμε έναν “πάγκο καλλωπισμού”, με μάσκες ομορφιάς που φτιάχναμε με φυσικά υλικά. Καλούσαμε τις γυναίκες να αποδεχτούν την περιποίηση που τους προσφέραμε, μέσα από τη μάσκα – που για εμάς λειτούργησε ως σύμβολο φροντίδας εαυτού και μέσο επικοινωνίας. Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με τον κοινωνιολόγο και δημοσιογράφο Δημήτρη Παπαδημητρίου ξεκινήσαμε μία καταγραφή πραγματικών ιστοριών από εκδιδόμενες στο δρόμο, η οποία φιλοδοξούμε να ολοκληρωθεί του χρόνου. Η συστημική αναπαράσταση που θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια του Φεστιβάλ είναι το τρίτο σκαλοπάτι της έρευνας πάνω στο ιδιαίτερο ζήτημα του sex work. Που όπως κάθε έρευνα, καλλιτεχνική ή μη, οφείλει να είναι μακροχρόνια, “ανοικτή” και απρόβλεπτη».

Η Ελευθερία Ρουσάκη μας μιλά για την παιδική παράσταση «Το νησί της τελειότητας», στο θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (27-28/5 στις 12.00): «Το βιβλίο της Μαρίας Ζαβάκου, «Ο Λου και Ο Λι στο νησί της τελειότητας» (εκδ. Παπαδόπουλος) αποτέλεσε την αφετηρία για το εργαστήριο που ξεκίνησε τον Ιανουάριο στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS. Με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες των προσωπικών τους βιωμάτων, δόθηκε βάρος στην ομαδικότητα, στο μοίρασμα και στην από κοινού αναζήτηση των θεμάτων που τους αφορούν. Παιχνίδια εικαστικά και σωματικά, αυτοσχεδιασμοί και τεχνικές με το φως και τη σκιά επέτρεψαν να ξεδιπλωθεί το δημιουργικό τους δυναμικό και να φωτιστούν πτυχές του κειμένου με βάση τις δικές τους αγωνίες και αναζητήσεις. Η παράσταση είναι μια ομαδική αφήγηση των παιδιών της ιστορίας που τα ίδια δημιούργησαν. Μια απόπειρα τοποθέτησης  των παιδιών απέναντι στο βασιλιά Τέλειο, που θέλει να κυριαρχήσει στη ζωή των άλλων. Και σε μια σειρά ερωτημάτων που προέκυψαν, όπως: Τι είναι για μένα τέλειο; Είμαι ελεύθερος να κάνω λάθη; Και αν κάνω λάθη, αυτό είναι ήττα; Μήπως τελικά τα λάθη είναι φωτεινός οδηγός στη ζωή μου; Και πώς αντιδρώ σε όποιον θέλει να σβήσει αυτό που αγαπώ πιο πολύ; Υποκύπτω κι αν ναι, γιατί; Μήπως Επανάσταση είναι να μην επιτρέπω στον εαυτό μου να κάνω πράγματα που δεν θέλω; Να συνεχίσω να πιστεύω και να υλοποιώ ό,τι αγαπώ! Τόσο απλά τελικά!»

Το νησί της τελειότητας - ©Ελίνα Γιουνανλή

Το νησί της τελειότητας – ©Ελίνα Γιουνανλή

Στο Art Emergency (26-29/5, στις 18.00-21.00 στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ) νέοι πρόσφυγες καταγράφουν το ταξίδι τους μέσα από την τέχνη και αναπαριστούν την πορεία τους ως εδώ, μέσα από το πρίσμα των δικών τους πεποιθήσεων, βιωμάτων και εικόνων. Η Δάφνη Καλαφάτη μάς λέει: «Η προσέγγιση των συμμετεχόντων έγινε μέσα στους ίδιους τους προσφυγικούς καταυλισμούς. Στην προσπάθεια αυτή βοήθησαν οργανώσεις με ενεργό δράση στον εκάστοτε καταυλισμό. Εστιάσαμε στην ηλιακή ομάδα 15-25 ετών, νέων, αγοριών και κοριτσιών από τη Συρία και το Αφγανιστάν. Έτσι η ομάδα μας πραγματοποίησε επισκέψεις σε κάθε σκηνή παρουσιάζοντας το πρόγραμμα με τη βοήθεια μεταφραστή και με την άδεια της οικογένειας όπου υπήρχε. Συνήθως η απάντηση ήταν θετική, έστω και με ένα μικρό δισταγμό. Όσον αφορά στις προσωπικές ιστορίες, δεν ήταν εύκολο στην αρχή, για τους συμμετέχοντες να ανοιχτούν. Η συγκεκριμένη ομάδα βρίσκεται σε κατάσταση σοκ, με πολλά ανοικτά τραύματα, καθώς μόλις έχουν ξεφύγει από τον πόλεμο. Το Αrt Εmergency τρέχει από τον Απρίλιο του 2016, σε πολλούς καταυλισμούς ανά την Ελλάδα από την ΑΜΑΚΑ με την υποστήριξη της Mercy Corps, ως ένα πρόγραμμα ψυχο-κοινωνικής στήριξης για νέους πρόσφυγες διαμέσου της Τέχνης. Χρησιμοποιώντας το βίντεο, τη φωτογραφία, τα εικαστικά και τη μουσική, οι νέοι πρόσφυγες ιχνογραφούν το ταξίδι τους μέχρι την Ελλάδα και τα όνειρά τους για το μέλλον. Η έκθεση θα περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος των καλλιτεχνικών έργων αυτών, φωτογραφίες που έβγαλαν οι ίδιοι και πολλές γραπτές μαρτυρίες των προσφύγων που συμμετείχαν στα προγράμματα, δίνοντας μια διαφορετική οπτική στο ζήτημα του μεταναστευτικού: Τη ματιά εκ των έσω».

Το Εγχειρίδιο Επιβίωσης (26-29/5 στις 18.00-21.00 στο παλιό αμαξοστάσιο ΟΣΥ) είναι μια εγκατάσταση video για τη συνθήκη της αστεγίας. Το υλικό έχει παραχθεί στο πλαίσιο εργαστηρίου με τη συμμετοχή ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας ή σε συνθήκες αστεγίας. Η Νιόβη Σταυροπούλου μας εξηγεί: «Το εργαστήριο υπήρξε ένας τόπος συνάντησης και μοιράσματος προσωπικών βιωμάτων μέσα από το θέατρο και τη φωτογραφία. Μια διαδικασία άλλοτε επίπονη και άλλοτε ανακουφιστική όπου η μνήμη έπαιξε το ρόλο της επαναδιαπραγμάτευσης της ιστορίας και συντέλεσε στην επένδυση νοήματος στο χώρο και τον τόπο. Η εύρεση της δύναμης στην αποφασιστική στιγμή έστρεψε αναπόφευκτα την προσοχή της ομάδας σε τόπους μνήμης, παιδικών αναμνήσεων και εμπειριών. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται με τη δημιουργία  της εγκατάστασης, ενός μνημείου- τόπου μνήμης όπου οι προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων ξετυλίγονται στους εσωτερικούς χώρους της κατασκευής. Μικρά καταφύγια που επιτρέπουν στη συνθήκη αυτή της ασφάλειας την έκθεση προσωπικών ιστοριών και καταθέσεων, ενσωματώνοντας τη μνήμη, εμπειρία του παρελθόντος, το τραύμα αλλά και την αισιοδοξία. Οι ιστορίες και τα βίντεο παρουσιάζονται στην πρώιμη μορφή τους, ανεπεξέργαστα, ως μια αποτύπωση της πραγματικότητας».

Info:

mind the fact | 26 – 29 Μαΐου 2017

είσοδος σε όλες τις παραστάσεις είναι ελεύθερη, με δελτία εισόδου. Απαραίτητη η κράτηση θέσης στο τηλ. +30 6981 802544 ή ηλεκτρονικά στο: info@mindthefact.gr

Για τις παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, απαραίτητη η κράτηση θέσης στο ταμείο του θεάτρου, στο τηλ. +30 210 3228706