Intro

Ο Νίκος Λαγός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Σπούδασε Αρχιτέκτονας Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εργάστηκε ως αρχιτέκτονας από το 1997 έως το 2002. Από το 2002 έως το 2006 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γ. Ψυχοπαίδη. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Κύπρο, την Αγγλία, την Ελβετία, τις Η.Π.Α. και τη Γερμανία. Από το 2008 συνεργάζεται με τη Γκαλερί Ζουμπουλάκη στην οποία αυτή την περίοδο παρουσιάζει την τρίτη ατομική του έκθεση με τίτλο «Εσωστρέφεια». Η έκθεση αποτελείται από την τελευταία ενότητα ζωγραφικών έργων του εικαστικού και θα διαρκέσει έως τις 10 Μαρτίου 2018.

Μ’ αυτή την αφορμή, ο Νίκος Λαγός πήρε στα χέρια του το One Weeks  Journal και μας παρουσιάζει μια εβδομάδα από τη ζωή του, εντός και εκτός γκαλερί.

The One Weeks Journal

Νίκος Λαγός

Τρίτη 6/2

Ζω στην Πεύκη σε ένα διαμέρισμα που νοίκιασα μετά τον πρόσφατο χωρισμό μου. Έχουμε πιάσει φιλίες με μία καλοθρεμμένη γάτα που είναι τρόφιμος της πολυκατοικίας και περιφέρεται μέσα και έξω στην πολυκατοικία σαν κανονικός ένοικος. Προτιμάει να κοιμάται στο χαλάκι της εξώπορτάς μου.

Ο γιος μου είναι με τη μαμά του σε ένα χιλιόμετρο απόσταση. Δεν παραλείπω ποτέ να τον παίρνω καθημερινά από το σχολείο να τον βλέπω, έστω και λίγο κάθε μέρα.

Δύο μέρες πριν τα εγκαίνια.

Έχω αρκετά χρόνια να κάνω ατομική και είμαι ανήσυχος. Θεωρώ ότι ένας κύκλος εσωστρέφειας που κράτησε αρκετά χρόνια κλείνει με αίσιο τέλος. Η προσοχή μου είναι στραμμένη στα διαδικαστικά της έκθεσης.

Τετάρτη 7/2

Μια μέρα πριν τα εγκαίνια και πολύ τρέξιμο.

Τηλεοπτική συνέντευξη σε πρωινή ώρα. Έμαθα “the hard way” ότι άλλο ο τηλεοπτικός χρόνος, άλλο ο ραδιοφωνικός, άλλο το κείμενο, άλλο η συζήτηση. Καλείσαι να προσαρμόσεις την επικοινωνία σου και αυτά που θέλεις να πεις σύμφωνα με το μέσο. Στο μυαλό μου έρχεται η εικόνα του Warhol.

Πέμπτη 8/2

Μέρα των εγκαινίων και Τσικνοπέμπτη.

Κάνουμε μια ραδιοφωνική συζήτηση με τη Δάφνη Ζουμπουλάκη για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα και κύλησε ωραία και αβίαστα.

Το βράδυ εγκαινίων ήρθαν πολλοί φίλοι και καλλιτέχνες και μετά από μισή ώρα μου έφυγε η ανησυχία και άρχισα να το απολαμβάνω. Ίσως λίγο πιο αντιεπαγγελματικά απ’ όσο ήθελα!

Πήγαμε σε ένα μπαράκι εκεί κοντά και περάσαμε πολύ ωραία.

Στην επιστροφή άφησα το αυτοκίνητο και με γύρισε ένας φίλος. Μας σταμάτησαν για αλκοτέστ. Καθώς και εγώ σαν συνοδηγός δεν ήμουν νηφάλιος για να οδηγήσω, αν το είχε ξεπεράσει πολύ, θα έπρεπε να πληρώσει εκτός από πρόστιμο και γερανό να πάρει το αυτοκίνητο, γύρω στα 400€ σύνολο. Τελικά όλα καλά, μετά από δύο λίτρα νερό που ήπιε το πέρασε το τεστ.

Παρασκευή 9/2

Ξύπνησα με πονοκέφαλο σε άλλο σπίτι, καθώς είχα αφήσει τα κλειδιά του σπιτιού μου στο αυτοκίνητο. Είχα να δώσω άλλη μία τηλεφωνική συνέντευξη. Την περίοδο αυτή είμαι σε διαρκή έκθεση και ήταν διαφορετικά από τη συνηθισμένη καθημερινότητά μου.

Ετοίμασα μια γραπτή συνέντευξη και για πρώτη φορά, μαζί με το κείμενο που έγραψε ο Γιάννης Μπόλης, είχα μια σαφή και ολοκληρωμένη ιδέα για το τι ακριβώς κάνω. Μου έδωσε μια σιγουριά και μια θέση απέναντι στα πράγματα. Το να περιγράψεις με λόγια αυτό που κάνεις δεν είναι πάντα εύκολο. Δεν ένιωθα πια τόσο εκτεθειμένος.


Σάββατο 10/2

Για πολλές συνεχόμενες μέρες ξυπνάω με το πιο ψυχεδελικό κομμάτι των Stones για μένα.

Μου πάει καλά η μέρα.

Ημέρα απόλυτης ξεκούρασης.

Καναπές – καναπές – κατεβασμένες ταινίες και ντοκιμαντέρ από συνδρομητική.

Το απόγευμα φέρνω τον γιο μου στο σπίτι να μείνει μέχρι την επόμενη μέρα.

Κυριακή.

Περνάω τη μέρα με τον σούπερ 8χρονο γιο μου! Η πολυκατοικία βράζει από pokemon. Πρέπει να έχουν φωλιά κάπου εδώ. Έχει μαζέψει 60 pokemon σε 2 ώρες, όσα δεν έχει μαζέψει όλη τη βδομάδα από το σπίτι της μαμάς του. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι ο μόνος λόγος που θέλει πολύ να μου έρχεται!

Κυριακή 11/2

Αποφασίζω να μαζέψω το σπίτι και να βάλω πλυντήριο. Και να μαγειρέψω μετά από μια βδομάδα delivery λόγω φόρτου της προετοιμασίας. Το μαγείρεμα με ηρεμεί και με κάνει να σέβομαι το χρόνο μου. Αποφασίζω να μείνω πάλι μέσα. Το έχω ανάγκη. Καναπές, τσιγάρο και ταινιάρα, το «Τετράγωνο», κατεβασμένο δυστυχώς σε χαμηλή ανάλυση. Το είχα ανάγκη, πάνω από 2 μήνες είμαι σε ένταση.

Δευτέρα 12/2

Πήρα το γιο μου από το σχολείο και τον πήγα τένις. Παίζω κι εγώ πολύ, αλλά προς το παρόν αναρρώνω από εγχείρηση και κάνω υπομονή. Ζηλεύω που τον βλέπω και του αρέσει! Μετά είδα ένα φίλο μου Έλληνα καλλιτέχνη που μεγάλωσε στο Παρίσι και μετακόμισε εδώ πρόσφατα. Μου τα περιγράφει άγρια τα πράγματα στη Γαλλία. Στην κοινωνία, στο Παρίσι, στην αγορά της τέχνης. Σκέφτομαι την ταινία «Το μίσος». Σκέφτομαι μήπως παραείμαι ρομαντικός.

Μήπως είμαι στην κοσμάρα μου. Μπα οι άλλοι είναι. Γύριζοντας σπίτι διάβασα λίγο ακόμα από Το ταξίδι στην άκρη της νύχτας και λίγο από το βιβλίο του Andrew Heywood Πολιτικές Ιδεολογίες που μου δάνεισε μια φίλη μήπως βάλω κάποια πράγματα σε μια τάξη.

Τρίτη 13/2

Έχω να πάω στην γκαλερί να ξαναδώ την έκθεση στημένη. Έχω επίσης δύο συνεντεύξεις. Ουφ! Το βράδυ θα βγω για ένα ποτάκι με μια ενδιαφέρουσα κοπέλα. Σιγά σιγά πιστεύω η καθημερινότητα θα επανέλθει. Είναι περίεργα τα πράγματα μετά από 8-9 χρόνια γάμου και το καλό είναι ότι είμαι γεμάτος αισιοδοξία. Σαν ένα δέντρο που κλαδεύτηκαν τα κλαδιά του που είχαν βαρύνει και βρίσκεται σε διαρκή ανανέωση. Στο κινητό μου έχω για background μια εικόνα με αυτά που αγαπώ πιο πολύ. Θα τη μοιραστώ!

Info έκθεσης:

«Εσωστρέφεια» του Νίκου Λαγού | 8 Φεβρουαρίου – 10 Μαρτίου 2018 | Γκαλερί Ζουμπουλάκη