Το Removement Athens 2017 εστιάζει και αντλεί τις θεματικές του από τις Στοές της Αθήνας. Ακολουθεί την «πορεία» των εμπορικών οδών του κέντρου μέσα στη σύγχρονη ιστορία και τη μεταμόρφωσή τους την τελευταία διετία. Τόποι που επισφραγίστηκαν επί δεκαετίες με εις-ροές ανθρώπων, χώροι που επιτέλεσαν το όνειρο της επιτυχίας αλλά και των διαπροσωπικών σχέσεων, δαμάζονται σήμερα από τη λήθη. Μαζί με την αλλαγή της χρήσης και το πέρασμα του χρόνου παραγκωνίστηκαν οι ιστορίες και οι άνθρωποι που δημιούργησαν τις στοές της πόλης.

Οι ιστορίες αυτές λειτούργησαν για το Removement ως έμπνευση των καλλιτεχνών, εικαστικών και παραστατικών, με αποτέλεσμα τη συνθετική παρουσίασή τους με σειρά εικαστικών παρεμβάσεων, εγκαταστάσεων και performances για έναν μήνα, από την 1η έως τις 30 Ιουνίου 2017!

Κεντρικός θεματικός άξονας του Removement Athens 2017 είναι η επανάχρηση και η αναβίωση των ιστοριών που συνοδεύουν τρεις Στοές των Αθηνών: Στοά Καΐρη, Στοά Αρσάκη και Στοά Πραξιτέλους. Εικαστικά έργα δημιουργούνται για τις στοές με σκοπό να γίνουν πάλι οι χώροι: τόποι.

Μέσω έρευνας και συλλογής υλικού από τους ιδιοκτήτες, ενοικιαστές και χρήστες των τριών στοών, συγκεντρώθηκε υλικό που αποτέλεσε την αφορμή και πηγή έμπνευσης των καλλιτεχνών, με επακόλουθο τα προτεινόμενα έργα και δράσεις να έχουν εννοιολογικούς συσχετισμούς με την ιστορία των κτιρίων και της κάθε γειτονιάς. Η αναβίωση των χώρων, των ιστοριών, και η επανάχρηση των Στοών, είναι o βασικός θεματικός άξονας του Removement. Στο χάρτη της Αθήνας θα πραγματοποιηθούν δράσεις ως εστίες έμπνευσης, ως απεικονίσεις της πραγματικότητας και ως φωνές αφύπνισης κι ενθάρρυνσης.

 

Στοά Πραξιτέλους

Το Removement ξεκινά από τη θολωτή στοά της Πραξιτέλους, η οποία χτίστηκε το 1936. Σύμφωνα με μαρτυρίες εναπομεινόντων επιχειρηματιών, το οίκημα δεν έχει αλλάξει καθόλου και παραμένει ίδιο, όπως όταν πρωτοκτίστηκε. Τοποθετημένη σε μια γειτονιά που αποτελούσε για δεκαετίες το σημείο αναφοράς της ύφανσης και του υφάσματος, ενσωμάτωσε εντός της, σαν σε ακολουθία, την ίδια εμπορική δραστηριότητα. Τροφοδοτούνταν από τα καταστήματα στη Νικίου, όπως και από το διάσημο μαγαζί του Δημητριάδη στην οδό Πραξιτέλους 27.

Στοά Πραξιτέλους

Φιλοξένησε υφασματάδικα και ραφτάδες, καθώς και αλληλοεξαρτώμενα ως προς αυτά επαγγέλματα, όπως εκείνο του επισκευαστή ραπτομηχανών, τα οποία στις μέρες μας σιγά-σιγά εκλείπουν. Όπως μας μετέφερε την εμπειρία του ο κύριος Γιώργος, ράφτης εν ενεργεία, στον τρίτο όροφο της στοάς: «Τότε ο κόσμος έραβε πολύ. Δεν υπήρχαν έτοιμα ρούχα. Τότε μόνο με παραγγελία. Ράβανε τα πάντα, και καλά και καθημερινά. Ούτε τζιν υπήρχανε να πάρεις έτοιμα. Και για κάθε μέρα και για καλό, στο ράφτη πήγαινες».

Στοά Πραξιτέλους

Η αρχιτεκτονική της στοάς προστάτευε από το φως του ήλιου τις βιτρίνες των καταστημάτων, διατηρώντας το χρώμα των υφασμάτων αναλλοίωτο. «Τα υφάσματα ήταν ξένα και ελληνικά. Τα ιταλικά δεν είχανε τόσο πέραση, σπάνια θα έπαιρνε κανένας ιταλικό ύφασμα, δεν ήτανε τόσο της προκοπής. Αγοράζανε ελληνικά, αλλά και εγγλέζικα, όσοι βέβαια είχανε λεφτά γιατί ήταν πιο ακριβά».

Η στοά, που παρέμενε ανοιχτή όλη μέρα, είχε καφενείο και θυρωρό μέχρι τη δεκαετία του ΄90. Σήμερα ενοικιάζονται κάποιοι χώροι της, κυρίως ως αποθήκες και επισκευαστικά εργαστήρια.

Στοά Πραξιτέλους | 1 Ιουνίου 2017
Πραξιτέλους 33, Αθήνα

Ώρα έναρξης: 19.30
Νατάσσα Ζούκα- Dress Up

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Νατάσσα Ζούκα
Ερμηνεία: Αδοσίδη Μυρτώ, Βλαστάρη Στεφανία, Ρουσιάκη Κατερίνα, Αντωνίου Λίλιαν, Λύκου Φανή, Λιάκος Γιώργος, Σαράντη Μπέτυ, Μανωλοπούλου Ολίνα, Γκίκα Ραλλού, Κωνσταντίνου Ειρήνη, Τζωρτζίκια Αννα, Χαραλαμποπούλου Ιόλη, Ταμβάκη Μαριλού, Καπετάνιου Στέλλα, Νταντή Δήμητρα, Αϊβαλάκη Στεφανία-Αναστασία, Αντωνάκη Τατιάνα, Αποστολοπούλου Ιωάννα, Αργύρη Φανή, Γκότση Μαρία-Στέλλα, Καναβού Μαριάννα, Κομνηνού Λίνα, Λώλου Νεφέλη, Μακρογιαννάκη Σάντυ, Μανδρινός Δημήτρης, Μπιρμπατάκος Πάνος, Παντοπούλου Περσεφόνη, Στενού Αλίκη, Σωτηρίου Χριστίνα, Σωτηρίου Χριστίνα, Τριανταφύλλου Γιώργος

 

Στοά Καΐρη

Αφετηρία των έργων αποτέλεσε η ιστορία της στοάς όπως προέκυψε από τις αφηγήσεις των ίδιων τον ανθρώπων που μέχρι σήμερα έχουν τις επιχειρήσεις τους εκεί. Από τις συχνές μας επισκέψεις μάθαμε για τις μέρες που η στοά έσφυζε από ζωή και για όλα τα πήγαινε-έλα προϊόντων και ανθρώπων. «Το έλα να δεις γινότανε τότε από κόσμο».

Στοά Καΐρη

Το ρεύμα φτάνει στη στοά Καΐρη το 1938 για να ηλεκτροδοτήσει τη Σοκολατοποιϊα Γκλόρια -εκ Θεσσαλονίκης- , το  ιστορικό οπλοτεχνουργείο του Παπαϊωάννου, βιοτεχνίες ρούχων, παπουτσάδικα, κλωστάδικα όπως τα επώνυμα καταστήματα του Ταράση και του Φάρου. Ο κύριος Ανδρέας (με το ομώνυμο καφενείο της Στοάς) μοιράστηκε  τις παιδικές του μνήμες από την εποχή που είχε το καφενείο της γειτονιάς ο πατέρας του έως ότου μεταφερθεί εντός της στοάς το 2004. «Δηλαδή πέρναγες, τι ώρα να σου πω τώρα; δέκα-έντεκα η ώρα το πρωί και άκουγες που δουλεύανε οι μηχανές όλο βιοτεχνίες, ρούχα, τα φτιάχνανε αυτά όλα».

Στοά Καΐρη

Στοά Καΐρη

Οι οικογενειακές επιχειρήσεις ανθίζουν για 40 περίπου χρόνια και κληροδοτούνται από την προηγούμενη στην επόμενη γενιά κάθε φορά. «Από μικρούς μας φέρανε οι πατεράδες μας εδώ. Ο Κώστας ακολούθησε τη δουλειά του πατέρα του, ο Φάνης ακολούθησε τη δουλειά του πατέρα του, εγώ ακολούθησα τη δουλειά του πατέρα μου». Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄80 παρατηρείται μια ύφεση στις εμπορικές δραστηριότητες της στοάς που οδηγούν στο κλείσιμο κάποιων εξ’ αυτών. Κάποιοι παραμείνανε ως σήμερα όπως το κατάστημα Λίλας του οποίου η διαχείριση έχει περάσει από τρεις γενεές. Όπως μας εξήγησε η κυρία Ρίτσα Δρακοπούλου από το πωλητήριο ειδών περιτυλίγματος «Είμαι εδώ από το ΄68. Ήρθα 17 χρονών και όλο έλεγα “άντε δυο-τρία χρόνια, τέσσερα χρόνια είναι και θα φύγω” (γέλια) και στερέωσα, τώρα είμαι και γιαγιά και είμαι εδώ και πότε θα φύγω δεν το ξέρω».

Στοά Καΐρη | 2-30 Ιουνίου 2017
Καΐρη 6, Αθήνα

Ωράριο Έκθεσης: Δευτέρα & Πέμπτη, 10.00-20.00
Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή & Σάββατο: 10.00-18.00

Τζένη Αργυρίου, Βασίλης Γεροδήμος, Πέγκυ Κλιάφα, Γιώργος Μαραζιώτης, Αντρέας Σάββας και Χρήστος Τόλης με ξεχωριστά μέσα και υλικά μετατρέπουν τους χώρους της Στοάς σε ένα ορμητήριο αλλαγών, χρωμάτων, συναισθημάτων που άλλοτε συντελούν στην αναβίωση της αστικής μνήμης κι άλλοτε προδιαθέτουν την ανάγκη νέων τρόπων επανάχρησης.

 

Στοά Αρσάκη

Η Στοά Αρσάκη, από τις πιο εντυπωσιακές στοές στο κέντρο της Αθήνας, δημιουργείται στις αρχές του 20ού αιώνα και εντάσσεται στο Αρσάκειο Μέγαρο. Τη χαρακτηρίζει ο θόλος της και το αίθριό της και πολλοί την ταυτίζουν με τη Στοά Βιβλίου. Αυτό συμβαίνει διότι ταυτόχρονα συστεγάζονται διαφορετικοί θεσμοί και λειτουργίες εντός της, όλες με μία σημαίνουσα για την ιστορία της σημασία. Είναι συνυφασμένη με την ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, το Θέατρο Τέχνης αλλά και το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Στοά Αρσάκη

Το ισόγειο της στοάς αποτέλεσε για πολλές δεκαετίες το κέντρο του εμπορίου δερμάτινων ειδών. «Εδώ έβρισκες τα καλύτερα δερμάτινα και τσάντες. Τότε που η Στοά ήταν τελείως διαφορετική, τότε που δεν υπήρχε η Στοά του Βιβλίου και ήταν μόνο η Εμπορική». Με την αλλαγή εμπορικής κατεύθυνσης, η στοά ερήμωσε, τα τσαντάκια έβαλαν λουκέτο ή μεταφερθήκαν σε άλλες γειτονιές και το καφέ Ορφέας που από το 1926 υπήρξε στέκι για μουσικούς και λογοτέχνες έχει πλέον μόνο το ξεκούρδιστο εναπομένον πιάνο.

Στοά Αρσάκη

Στοά Αρσάκη

Το οικοδομικό αυτό τετράγωνο έχει κτιστεί κομμάτι -κομμάτι και η ολοκλήρωσή του κράτησε ένα περίπου αιώνα. Η Στοά του Βιβλίου που επικοινωνεί με την Αρσάκη παρέμεινε για πολλά χρόνια κλειστή έως το 1986 που ανακαινίστηκε από το Θέατρο Τέχνης .

Στοά Αρσάκη | 9-10, 21 & 30 Ιουνίου 2017
Μαριάννα Καβαλλιεράτου:
9 Ιουνίου στις 20.00 & Σάββατο 10 Ιουνίου 11.00 & 20.00

Κωνσταντίνος Ντέλλας: 21 Ιουνίου στις 15.30
Μαριέλα Νέστορα: 30 Ιουνίου στις 15:00


Η Στοά Αρσάκη θα φιλοξενήσει τρεις διαφορετικές performances που προτείνουν η κάθε μία από άλλη οπτική γωνία την επαναφορά της Στοάς όχι μόνο ως πέρασμα, αλλά ως χώρο συνάθροισης, ξεκούρασης και ανάπαυλας: μία όαση στο κέντρο της πόλης.