Intro

Το The One Weeks Journal είναι ένα φωτογραφικό ημερολόγιο. Ένας καλλιτέχνης, δημοσιογράφος, άνθρωπος των τεχνών ή μια ομάδα ανθρώπων, αναλαμβάνει για μια εβδομάδα να φωτογραφίσει μια στιγμή της ημέρας του και να πει κάτι γι’ αυτή. Άλλοι θα λένε λίγα, άλλοι πολλά. Θα δούμε τη ζωή μέσα από τα μάτια τους, θα δούμε τις ανησυχίες τους, τις χαρές τους, θα ταξιδέψουμε μαζί τους στις διακοπές τους, στις δουλειές τους, στην καθημερινότητά τους και όλα αυτά από τη δική τους οπτική γωνία και αισθητική.


Η Κλεοπάτρα Μάρκου γεννήθηκε στη Λιβαδειά και μεγάλωσε στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, του τμήματος Θεάτρου του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, της ανωτέρας δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί», καθώς και της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Αυτή την περίοδο την πετυχαίνουμε στο Θέατρο 104, όπου παρέα με τον Γεράσιμο Μιχελή και τον Μιχάλη Οικονόμου  φέρνουν επί σκηνής το διαχρονικό έργο του Αλμπέρ Καμύ «Ο Ξένος», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τσιάμη.

Η Κλεοπάτρα μάς παίρνει μαζί της για μία εβδομάδα, κάνουμε βόλτα στο Μετς, στα Εξάρχεια, στο Γκάζι λίγο πριν την παράσταση και στα Πετράλωνα, ακούμε τζαζ και χορεύουμε στο ρυθμό της. Εμένα, όμως, με κέρδισε ο Sebastian Plano και η μουσική του που δεν ήξερα, κι αν δεν μαθαίνεις κάτι καινούριο κάθε μέρα τι νόημα έχουν όλα;

The One Weeks Journal 

Κλεοπάτρα Μάρκου

Σημείωση Πέμπτης 4. Μαΐου 2017 – κάπου στο Μετς
«Σήμερα νιώθω ελεύθερος απέναντι στο παρελθόν μου και ό,τι έχασα. Δε θέλω παρά μόνο αυτό το αγκάλιασμα και αυτό τον κλειστό χώρο – αυτή τη διαυγή και καρτερική ζέση. Και θέλω να κρατήσω τη ζωή μου στα χέρια μου, όπως το ζεστό ψωμί που μαλάζει κάποιος, όπως εκείνοι που έκλεισαν τη δική τους ζωή ανάμεσα σε λουλούδια και κολώνες».

– Τετράδιο 1ο Μάιος 1935-Σεπτέμβριος 1937, Σημειωματάρια του Αλμπέρ Καμύ)

– στο καμαρίνι του θεάτρου 104
Μέσα, η Sister Rosetta μάς καλεί… Tα παράθυρα ανοιχτά , έξω μυρωδιές από γιασεμιά, ήχοι από ομιλίες, τσουγκρίσματα ποτηριών, γέλια… ο Μιχάλης, ο Γεράσιμος και εγώ αρχίζουμε έξαφνα τον χορό…

Σημείωση Παρασκευής 5. Μαΐου 2017 – στο θέατρο/ζέσταμα
«Σκεφτόμουν έτσι συχνά ότι αν με είχαν αναγκάσει να ζήσω στην κουφάλα ενός ξερού δένδρου, με μοναδική απασχόληση να κοιτάζω τον ουρανό ν’ανθίζει πάνω από το κεφάλι μου, σιγά σιγά θα το συνήθιζα. Θα περίμενα πότε θα περνούσαν τα πουλιά ή πότε θα σμίγανε τα σύννεφα, όπως εδώ περίμενα τις περίεργες γραβάτες του δικηγόρου μου, ή όπως, σ’έναν άλλο κόσμο, θ’ ανυπομονούσα να’ρθει το Σάββατο για να σφιχταγκαλιάσω το κορμί της Μαρί».

– «Ο Ξένος» του Αλμπέρ Καμύ

Σημείωση Σαββάτου 6. Μαΐου 2017 – Εξάρχεια- Κεραμεικός /στο δρόμο για το θέατρο
«Παντού μια φλούδα ήλιου, που θα ράγιζε με το νύχι κι όμως ντύνει τα πάντα με αέναο χαμόγελο. Ποιος είμαι και τι άλλο μπορώ να κάνω από το να μπω σε τούτο το παιχνίδι της φυλλωσιάς και του φωτός. Από το να είμαι αυτή η ηλιαχτίδα όπου αναλώνεται το τσιγάρο μου, αυτή η γλύκα και το διακριτικό πάθος που ανασαίνει μέσα στον άνεμο. Μόνο στο βάθος αυτού του φωτός πασχίζω να αγγίξω τον εαυτό μου. Και αν προσπαθούσα να καταλάβω και να γευτώ αυτή τη λεπτή γεύση που αφήνει το μυστικό του κόσμου, θα έβρισκα τον ίδιο τον εαυτό μου στο βάθος του σύμπαντος. Σε λίγο, άλλα πράγματα θα συμβούν και οι άνθρωποι θα με δεχτούν πάλι. Αφήστε όμως να κόψω αυτή τη στιγμή μέσα από τη στόφα του χρόνου, όπως άλλοι αφήνουν ένα λουλούδι ανάμεσα στις σελίδες».

– Τετράδιο 1ο Μάιος 1935-Σεπτέμβριος 1937, Σημειωματάρια Αλμπέρ Καμύ

Σημείωση Κυριακής 7. Μαΐου 2017 – κάπου στο Παγκράτι
«Ναι, πολέμησα με ανεμόμυλους. Γιατί είναι αδιάφορο αν πολεμάς με ανεμόμυλους ή με γίγαντες. Τόσο αδιάφορο, που εύκολα τα συγχέεις. Έχω τη μεταφυσική του μύωπα».

– Δον Κιχώτης, Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Σημείωση Δευτέρας 8. Μαΐου 2017 – κάπου στα Εξάρχεια
«- Δεν βλέπω απόψε καλά, τι έχεις;»…
«- Έχω ύπαρξη…»

– Νίκος Καρούζος

Σημείωση Τρίτης 9. Μαΐου 2017 – κάπου στα Πετράλωνα
…«Προλέγω μια μεγάλη φωτιά… Τα πάντα θα αναλωθούν. Τα πάντα. Εκτός από εκείνους που θα εξαγνιστούν και θα κερδίσουν την αιωνιότητα με τη φωτιά του πνεύματος. Με τον έρωτα.
– Τι είδους έρωτα;
– Αυτόν που καταστρέφει. Τον έρωτα δίχως γαλήνη και δίχως τέλος»

– Τετράδιο 6ο Απρίλιος 1948-Μάρτιος 1951, Σημειωματάρια του Αλμπέρ Καμύ

Σημείωση Τετάρτης 10. Μαΐου 2017 – στο Λόφο
«Ο ηθοποιός σμίγει με αυτό το άλλο παράλογο πρόσωπο, τον ταξιδευτή. Όπως κι εκείνος, έτσι κι αυτός εξαντλεί κάτι και προχωρά ασταμάτητα. Είναι ο ταξιδευτής του χρόνου, ο ταξιδευτής που παγιδεύεται από τις ψυχές. Συμβαίνει πράγματι να κουβαλά τούτα τα πρόσωπα μαζί του, να πλημμυρίζουν κάπως το χρόνο και το χώρο όπου γεννήθηκαν. Αποδίδει, λοιπόν, εν αφθονία, όλους τους μήνες ή όλες τις μέρες , τούτη την τόση μεστή αλήθεια, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν σύνορα ανάμεσα σε αυτό που ένας άνθρωπος θέλει να είναι και σε αυτό που είναι».

– Κεφάλαιο «Ο παράλογος άνθρωπος», Ο μύθος του Σίσυφου, Αλμπέρ Καμύ

Για την παράσταση «Ο Ξένος» @Δομηνίκη Μητροπούλου

Για την παράσταση «Ο Ξένος» @Δομηνίκη Μητροπούλου

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Τσιάμης
Σκηνογραφία: Γιάννης Θεοδωράκης
Κινησιολογία: Ελένη Χατζηγεωργίου
Μουσική: Λάμπρος Πηγούνης
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Ενδυματολογία: Βασιλική Σύρμα
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Δένδη
Φωτογραφίες: Δομινίκη Μητροπούλου
Σκηνοθέτης teaser: Γιώργος Αποστολόπουλος
Σχεδιασμός εντύπου: Γιώργος Αμαραντίδης
Οργάνωση παραγωγής: Δήμητρα Κόλλια

Ηθοποιοί:
Γεράσιμος Μιχελής
Μιχάλης Οικονόμου
Κλεοπάτρα Μάρκου

— 

Κεντρική φωτογραφία: Δομηνίκη Μητροπούλου©