Οι Your Hand in Mine είναι δύο φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, o Μάνος Μυλωνάκης και ο Γιώργος Παπαδόπουλος. Οι δυο τους εκφράζουν με τις συνθέσεις τους την αγάπη τους για τα ακουστικά όργανα, την νορμανδική folk και τους πλανόδιους μουσικούς. Με μια συλλογή από παιδικά, αυτοσχέδια όργανα και συσκευές, το ντουέτο χρησιμοποιεί τεχνικές live-looping, παρουσιάζοντας μια νέο-ρομαντική, έντονα προσωπική μουσική δωματίου. Αυτό το φθινόπωρο  επανέρχονται με μια νέα δουλειά. Εννέα ηχητικά διηγήματα, εννέα μικρές αυτοτελείς ιστορίες ειπωμένες σε έναν ιδεατό κήπο μετουσιώνονται σε νότες, συνθέτοντας το δεύτερο album τους, με τίτλο «The Garden Novels». 

ελc: Πώς η φιλία σας εξελίχθηκε σε μπάντα; Ποια ήταν η πορεία της μέχρι το πρώτο cd το 2007;
Your Hand in Mine: Γνωριζόμαστε και είμαστε φιλοι περί τα δέκα χρόνια. Ωριμάσαμε μαζί μουσικά, επηρρεάζοντας ο ένας τον αλλον, εξάλλου για πολύ καιρό υπήρξαμε μέλη των shortcat, κάνοντας τις πρώτες μας προσπάθειες να φτιάξουμε τη δική μας μουσική και έχοντας κυρίως  post-rock κατεύθυνση. Όταν κάποια στιγμή αυτός ο ήχος άρχισε να μας κουράζει, αρχίσαμε να αναζητούμε εναλλακτικές. Έτσι αγοράσαμε κάποια όργανα, κατεβάσαμε απ’το πατάρι μερικά άλλα και όταν νιώσαμε ότι προσεγγίσαμε σε μεγάλο βαθμό τον ήχο που φανταζόμασταν, ως πολύ ανυπόμονοι, αποφασίσαμε να κυκλοφορήσουμε το πρώτο μας EP σε 100 χειροποίητα αντίτυπα.

ελc: Σίγουρα το Live σας στην ταινία του Mikio Naruse στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έκανε πολλούς ανθρώπους (μαζί κι εμένα) επίσημα fans. Ποιες ήταν οι αλυσιδωτές αντιδράσεις που ακολούθησαν στη σχέση σας με τη μουσική σας;
YHiM: Ακριβώς όπως το λες, οι αντιδράσεις ήταν αλυσιδωτές. Είχαμε την τύχη να κάνουμε μερικές πολύ σωστές επιλογές και η μία ευκαιρία να δημιουργεί την άλλη. Η βασικότερη κίνηση ήταν να θέλουμε να κυκλοφορήσουμε τη δουλειά του soundtrack, να τρέξουμε γι’ αυτό, να ταξιδέψουμε ως τη βόρεια Γαλλία για την ακρίβεια. Βέβαια, η προσπάθεια ανταμείφθηκε έμμεσα, όχι από Γάλλους, αλλά από την Πατρινή Inner Ear, που ήρθε ξαφνικά στη ζωή μας το καλοκαίρι του 2008. Έπειτα, θυσιάσαμε κάτι εξεταστικές, κάναμε κάποια live για την προώθηση του δίσκου (synch festival, Πάτρα, Defacto, Yann Tiersen) χάσαμε ένα χρόνο από τη ζωή μας στα στρατά και προσπαθήσαμε να επαναφέρουμε στη ζωή την αισθητική μας και να αφοσιωθούμε, το 2010 πια, στην ηχογράφηση των Garden Novels.

ελc: Σας έχουμε δει σε πολλά όμορφα Live σε αρκετά ιδιαίτερους χώρους, όπως το κτήμα ενός οινοποιείου, ή το φουαγιέ ενός μουσείου… Με τον νέο σας δίσκο (The Garden Novels) να κυκλοφορεί σύντομα και σίγουρα με πολλές εμφανίσεις στα σκαριά τι θα σας άρεσε περισσότερο: μια support εμφάνιση σε μια σημαντική μπαντα σε ένα συναυλιακό χώρο ή  μόνοι σας κάπου πιο ιδιαίτερα;
YHiM: Η απάντηση είναι για μας σχεδόν αυτονόητη, έχουμε σταματήσει καν να το συζητάμε. Θα θέλαμε να μη χρειαστεί να ξαναπαίξουμε ποτέ support, τουλάχιστον με την έννοια που το έχουμε ζήσει ως τώρα. Για μας σκοπός είναι να διαλέγουμε χώρους που έχουν κάτι μοναδικό να μας πουν, ή που γίνονται μοναδικοί μέσω μιας αντικειμενικής ή προσωπικής ιστορίας.

ελc: Τι σας άρεσε δουλεύοντας το Garden Novels; Τι σας έχει μείνει πιο έντονο τώρα που φτάσατε στο τέλος του;
YHiM: Μας άρεσε η εναλλαγή των φάσεων που περάσαμε, οι περισσότερο ή και λιγότερο δημιουργικές στιγμές, και που παρά τις ποικιλόμορφες δυσκολίες που παρουσιάστηκαν βρίσκαμε δύναμη, χρόνο (που δεν υπήρχε), και το ανίκητο πείσμα να μαζέψουμε όλα τα μουσικά θραύσματα που κατά καιρούς ηχογραφούσαμε και να τα δέσουμε σ’ένα δίσκο. Μας άρεσε που η έμπνευση ερχόταν, όπως πάντα, μη προγραμματισμένα, μας άρεσε όταν καθόμασταν με τις ώρες στο στούντιό μας και έξω είχε αλλάξει ο καιρός 3 φορές, μας άρεσε η μπύρα μετά την ηχογράφηση του τελευταίου μαντολίνου.

ελc: Σίγουρα η εκτέλεση με Live looping τόσων οργάνων  μόνο από τους δυο σας είναι μέρος της γοητείας των live σας. Θα θέλατε ποτέ να εκτελέσετε τα κομμάτια μαζί με πολλούς μουσικούς σε μια ορχηστρα;
YHiM: Πρακτικά θα μας “έλυνε” τα χέρια, και θα έκανε τη διαδικασία λιγότερο αγχωτική, όμως υπάρχουν δύο βασικά θέματα. Πρώτον, στο live-looping τίποτα δεν αντικαθιστά τη χαρά ότι “τα κατάφερες”, και δεύτερον και σημαντικότερο, δε μας αρέσει να λέμε στους άλλους τι θα παίζουν. Επίσης χάνεται η προσωπική επαφή του συνθέτη με το όργανο, πράγμα πολύ σημαντικό για μας σε μια live παρουσίαση. Για πλάκα λέμε, πώς θα ήταν άραγε να παίξουν τη μουσική μας, χωρίς εμάς, κι εμείς να βρεθούμε κάπου τυχαία στο κοινό…

ελc: Με ποιους μουσικούς/μπάντες  εντελώς διαφορετικού στυλ θα θέλατε να συνεργαστείτε και γιατί;
YHiM: Επειδή δεν το έχουμε σκεφτεί ποτέ σοβαρά για να πούμε και την αλήθεια, αν δεχτούμε ότι το μουσικό ιδίωμα, ο χρόνος και ο χώρος δεν έχουν σημασία, μάλλον θα λέγαμε τη συμφωνική της Αγίας Πετρούπολης κάπου στη δεκαετία του ’20, ή με τον Νίκο Ξυλούρη…

ελc: Για πρώτη φορά στο τελευταίο σας Live ακούσαμε τραγούδι.. στίχοι/φωνητικά.. όλο το πακέτο δηλαδή. Πείτε μου δυο λόγια γι’αυτό.
YHiM: Ήταν κάτι που μας βγήκε αρκετά φυσικά, εξάλλου, αν και κατα κύριο λόγο κάνουμε ορχηστρική μουσική, ποτέ δεν το είχαμε αποκλείσει, θεωρώντας τη φωνή σαν ένα ακόμα μουσικό όργανο, συν το ότι, ο λόγος άρχισε να παίζει βασικό ρόλο στην ιδέα, στην οποία προσανατολιστήκε τελικά ο δίσκος. Έτσι καταλήξαμε, ότι η συγκεκριμένη σύνθεση (δηλαδή το nightly drums) έμοιαζε περισσότερο με “τραγούδι” προσπερνώντας, βέβαια, κάποιους εύλογους δισταγμούς σχετικά με τις φωνές μας.

ελc: Πέρα από τα μουσικά που συζητάμε, τι κάνετε την υπόλοιπη μέρα σας; Δουλειά/ενδιαφέροντα;
YHiM: Από τη αρχή, είχαμε συνειδητοποιήσει  ότι ο βιοπορισμός από τη μουσική αποτελεί κάτι άπιαστο για μας, χωρίς να μας στεναχωρεί αυτό. Μια τετοια προσπάθεια θα μας έβαζε σε μια διαδικασία αναπόφευκτων συμβιβασμών, όσον αφορά τη μουσική μας δουλειά. Ο Γιώργος βγάζει τα προς το ζην ως βιβλιοπώλης και ο Μάνος ως αρχιτέκτονας.

ελc: Μουσική ακούτε στο γραφείο και το αυτοκίνητο όπως οι περισσότεροι 30ρηδες; Τι καλό ακούσατε χθες;
YHiM: Το να καθίσουμε σπίτι, με ένα ποτήρι κονιάκ ή ένα ποτήρι κρασί (αν είναι καλοκαίρι…) και να βάλουμε το δίσκο, που το ίδιο πρωί μας πρότεινε ο Πάκης (δισκοπωλείο Λωτός), είναι κάτι παραπάνω από πολυτέλεια πλέον… παρ’ολα αυτά έχουμε αρκετό χρόνο να ακούσουμε μουσική ψάχνοντας πάρκινγκ. Δυστυχώς δεν έχουμε το χρόνο να “ψάξουμε” μουσική, όπως κάποτε, και η αλήθεια είναι ότι το νοσταλγούμε πολύ. Ο δίσκος που ακούσαμε τελευταία και μας άρεσε, είναι το “Wunderland” του Ralph Hildenbeutel.

ελc: Πέρα από τη folk μουσική σκεφτήκατε ποτέ την folk ζωή; Θα ζούσατε ποτέ κάπου μακριά από την πόλη, σε κάποιο χωριό σε νησί ή βουνό;
YHiM: Θα ήταν ψέμα να πούμε ότι αυτή η προοπτική δε μας γοητεύει. Ίσως όταν κάποτε το κλίμα της πόλης δε μας “σήκωνε” άλλο, να αισθανόμασταν έντονη την ανάγκη να καταφύγουμε σε ένα μεσογειακό νησί με το μπαξέ μας και όλα τα παρελκόμενα! Βέβαια, καθημερινά συνειδητοποιούμε ότι είμαστε παιδιά της πόλης και μάλλον η έλλειψη αυτού του σκηνικού που περιέγραψες μας κάνει να το εξιδανικεύουμε και να το φαντασιωνόμαστε.

ελc: Κάτι σας κρατάει στη Θεσσαλονίκη λοιπόν.  Έχετε σκεφτεί ποτέ μια πόλη του εξωτερικού, ανεξάρτητα από το αν θα το συνδυάζατε με τη μουσική σας.
YHiM: Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που γεννηθήκαμε, που περάσαμε τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια. Όσες πίκρες και αν μας δίνει, την αγαπάμε. Εξάλλου πιστεύουμε, ότι όλες οι μεγάλες ελληνικές πόλεις, δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές, οπότε, αν ήταν να εγκαταλείψουμε τη Θεσσαλονίκη για μια άλλη πόλη, θα ήταν σίγουρα του εξωτερικού. Και προφανώς οι επιλογές μοιάζουν ατελείωτες…

ελc: Πού πήγατε διακοπές το καλοκαίρι; Κουβαλάτε συνήθως και κάποιο μουσικό όργανο μαζί σας στις διακοπές;
YHiM: Μας δίνεις μια μαχαιριά στη καρδιά με αυτή την ερώτηση…Οι διακοπές τελικά ποτέ δεν είναι αρκετές! Ο Γιώργος πήγε μια εβδομάδα του Ιουλίου στην Ιθάκη και ο Μάνος, την ίδια εβδομάδα, στη Κοπενγχάγη. Στις αποσκεύες μας πάντα υπάρχει χώρος για ένα μουσικό όργανο, που είτε θα κουβαλάμε μαζί μας, είτε θα αποκτήσουμε στο μέρος που πηγαίνουμε

ελc: Θα χορεύατε βαλς στο γάμο σας ή τανγκο;
YHiM: Εμείς προσωπικά δε θα χορεύαμε τίποτα, είμαστε μάλλον αποκρουστικό θέαμα. Βέβαια, θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε μοντέρνο χορό, για να φανεί σαν άποψη.
 
ελc: Τα μουσικά σας πλάνα για το υπόλοιπο του 2011; Τι να περιμένουν fans και κοινό;
YHiM: Δεν έχουμε κάποιους άμεσους στόχους για το 2011, άλλα επιδιώκουμε να μπούμε σε μια νέα δημιουργική διαδικασία πριν το τέλος του έτους. Παράλληλα θέλουμε να προγραμματίσουμε και κάποιες ζωντανές εμφανίσεις ανά την Ελλάδα μέσα στο φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Το Garden Novels των You Hand in Mine κυκλοφορεί απο την Inner Ear