Πάθη, θυμός και επί της οθόνης… φως;
Με αφορμή το ντοκιμαντέρ του Γαβριήλ Τζάφκα για την κινηματογραφική παιδεία στην Ελλάδα
25.01.2012
Τη Δευτέρα 23/1 η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, όπου έκανε πρεμιέρα το «Champions: μια αστεία ιστορία», ήταν γεμάτη κόσμο, κυρίως νέους. Η ταινία θέτει ένα τεράστιο ερωτηματικό για την κινηματογραφική παιδεία στην Ελλάδα. Τόσο για τις επιλογές που προσφέρονται στην Αθήνα - Σχολή Σταυράκου, ΙΕΚ Ακμή, NY College – όσο και για τη μοναδική ανώτατη δημόσια σχολή Κινηματογράφου, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ο δημιουργός της, ο Γαβριήλ Τζάφκας, είναι μόλις 26 χρονών και απόφοιτος της σχολής αυτής.
Στο ντοκιμαντέρ του βλέπουμε ανθρώπους του κινηματογράφου ως επί το πλείστον γεμάτους πικρία και συντεχνιακό αλληλοσπαραγμό για το ποιος φταίει για τα δεινά της κινηματογραφικής παιδείας, ενώ το δεύτερο μέρος μας βγάζει από το τούνελ με σχόλια ξένων κινηματογραφιστών που απλά λένε ότι ο κινηματογράφος είναι θέμα ταλέντου και εμπειρίας, αλλά χρειάζεται και μια σχολή.
Το κλίμα μεταφέρθηκε και στη συζήτηση στην Ταινιοθήκη, που πραγματοποιήθηκε παρά την ακύρωση συμμετοχής κάποιων ομιλητών. Ευθείες και πλάγιες βολές, καταγγελίες, πάθη και ένταση, αναφορές σε Πλάτωνα και Αριστοτέλη αλλά και γέλιο. Όπως σχολίασε ο Γαβριήλ, ενώ η παλιότερη γενιά του κινηματογράφου θέτει κυρίως το θέμα των χρημάτων και της κρατικής ενίσχυσης, η νεότερη γενιά ασχολείται κυρίως με την κινηματογραφική παιδεία. Σκοπός είναι όμως να δούμε τα λάθη που έχουν γίνει και να μην τα κρύβουμε διαρκώς, μήπως και κάτι βελτιωθεί. Και όπως είπε χαρακτηριστικά ο Μπακογιαννόπουλος, στις κινηματογραφικές σπουδές είναι άλλο η θεωρία για τη θεωρία κι άλλο η θεωρία για την πράξη.
Επίσημη ιστοσελίδα του ντοκιματέρ: http://gabrieltzafka.weebly.com/champions.html
Σημείωση: Αφού γράφτηκε το κείμενο έφτασε η είδηση του θανάτου του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ενός σκηνοθέτη που μας έκανε να αισθανόμαστε – δε θα πω μόνο περήφανοι: Να αισθανόμαστε, όσο απλό αλλά και περίτεχνο είναι αυτό. Ήταν βίαιη και τραγική η απώλειά του, σε μια εποχή που δεν αντέχουμε να χάνουμε τέτοιους δημιουργούς. Ας ελπίσουμε ότι το έργο και η παιδεία που μας άφησε θα παραμείνει ως εφόδιο για όλους μας – κινηματογραφιστές και θεατές.

Σχόλια