Η φωτεινή μας πλευρά

«Όμορφη και παράξενη πατρίδα, ωσάν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα», Οδυσσέας Ελύτης

Πώς γίνεται σε μια πατρίδα, που περνά μια από τις δυσκολότερες περιόδους στη σύγχρονη ιστορία της και οι πολίτες της βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με μια πολύ σκληρή πραγματικότητα, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι να βρίσκουν τη διάθεση να παραμερίζουν για λίγο τις μεγάλες τους έγνοιες, για να ασχοληθούν με την «πολυτελή» υπόθεση του πολιτισμού και της ιστορίας τους;

Μικροθήβες, αρχαία Καλυδώνα, Βοιωτικός Ορχομενός, Δήλος, Φερές, Ορχομενός Αρκαδίας, Ερέτρια. Αρχαία θέατρα, διαμάντια θαμμένα στη γη. Μνημεία με βαριά ιστορία και μεγάλες ανάγκες.

Τα αρχαία θέατρα της Καλυδώνας και της Δήλου χρειάζονται μελέτες αναστήλωσης, στον Αρκαδικό Ορχομενό πρέπει να γίνουν σωστικές επεμβάσεις. Στις Μικροθήβες ξεκίνησαν οι εργασίες στο κοίλο και το κάτω διάζωμα. Το θέατρο του Βοιωτικού Ορχομενού χρειάζεται μελέτες και εργασίες αποκατάστασης. Στο μνημείο της Ερέτριας απαιτούνται  εργασίες στήριξης. Στις Φέρες οι εργασίες αφορούν στην αποκάλυψη του μνημείου.

Πρόσφατα το ΔΙΑΖΩΜΑ βρέθηκε στα σημεία αυτά, συνεχίζοντας μια μακρά σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν ενημερωτικές ημερίδες και εκδηλώσεις. Προσκαλεσμένοι ή οικοδεσπότες, γίναμε μάρτυρες ανέλπιστων γεγονότων και συγκινητικών στιγμών.

Ο κόσμος που γεμίζει την λιτή αίθουσα με τα πλαστικά καθίσματα στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, με την ίδια ένταση και αγάπη γεμίζει το μέγαρο ΥΠΑΤΙΑ. Στέκεται στη σειρά με το παιδί του και προσφέρει ό,τι μπορεί για το μνημείο που θεωρεί μέλος της οικογένειάς του, κομμάτι της κληρονομιάς του. Ο  περιπτεράς του Βελεστίνου που επιστρατεύει γνωστούς και φίλους για τον καθαρισμό του θεάτρου των Φερών, μια πρωτοβουλία που ήδη ολοκλήρωσαν τα μέλη του Συλλόγου «ΜΕΔΟΥΣΑ» στην Ερέτρια.

Καλοδεχούμενη είναι και η χειρονομία του Στέφανου Τσολακίδη που ανέλαβε να ενισχύσει με το ποσό των 100 ευρώ κάθε έναν από τους κουμπαράδες των 23 θεάτρων που παρουσιάζουν χαμηλά ποσοστά εισροών.

Πώς να μην αναφερθείς ακόμα στην κίνηση των μαθητών του Βαρβακείου Πειραματικού Γυμνασίου που ζητούν να υιοθετήσουν το θέατρο των Δελφών και η πρωτοβουλία τους αυτή βρίσκει ανταπόκριση στους συμμαθητές τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στη Νέα Υόρκη. 

Είναι όλες αυτές οι στιγμές και τόσες άλλες, που μας θυμίζουν ότι η ενασχόληση με τα θέματα του πολιτισμού δεν είναι πολυτέλεια. Αυτή η έκφραση της ανιδιοτελούς αγάπης για την ιστορία μας είναι ουσιαστικά μια κίνηση προστατευτική για το ίδιο μας το γενετικό υλικό, αφού ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός υπήρξε το θεμέλιο για τη σύγχρονη ύπαρξή μας, που με τη σειρά της θα τροφοδοτήσει το μέλλον μας.