Χρωματίζοντας το γκρίζο

Στην έκθεση, ενδεικτικά, συμμετέχουν 16 διαπρεπείς Πειραιώτες εικαστικοί καλλιτέχνες σε μια προσπάθεια αρχικής καταγραφής του δυναμικού του Πειραιά. Όπως γραφεί ο Μάνος Στεφανίδης μια οφειλόμενη τιμή στην Πειραιώτικη δημιουργία και συνεχίζει:

Κάποιοι ήσαν και είναι δάσκαλοι και πρυτάνεις στην Σχολή Καλών Τεχνών όπως ο Τέτσης, ο Μαυροΐδης, ο Κοκκινίδης, ο Σακελλίων έχοντας σημαδέψει με το έργο τους την νεοελληνική ευαισθησία.

Στη νεότερη γενιά που ευδοκίμως παίρνει τη σκυτάλη αναφέρονται:
Αχιλλέας Δρούγκας, Νίκος Στεφάνου, Ηρώ Κανακάκη, Σταύρος Ιωάννου, Στέφανος Δασκαλάκη, Βαρβάρα Μαυρακάκη, ακολουθούμενη από τους: Γιάννη Μετζικώφ, Κώστα Βρούβα, Έρση Βενετσάνου, Γιάννη Αδαμάκη, Ντίνα Μπαλονά, Αχιλλέα Χρηστίδη, Ελένη Ζούνη, Ηρακλή Παρχαρίδη και Αγαπητό Αγαπητάκη. Τέλος, της έκθεσης συμβολικά προΐσταται μια “ηρωική”  φιγούρα του Γιάννη Τσαρούχη, ένας εμβληματικός νέος που ισορροπεί ανάμεσα στον αισθησιασμό της νεότητας του και στην μελαγχολική συνείδηση της, πως ο χρόνος όλα τα γερνάει, πως ο χρόνος είναι κρίμα.

Η έκθεση υπογραμμίζει την έλλειψη εικαστικής ζωής, που καθιστά τον Πειραϊκό λαό μη αυτάρκη. Λείπουν οι εκθεσιακοί χώροι, οι ουσιαστικές πρωτοβουλίες και οι οργανωμένες εκδηλώσεις που θα δώσουν αληθινές διεξόδους στο καλλιτεχνικό του δυναμικό.