Τα φαντάσματά μου

Δουλειά 18 χρόνων η οποία συγκροτεί ένα ιδιαίτερο γλυπτικό περιβάλλον εκθέτει ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης, Ομότιμος Καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, από 30 Μαρτίου έως 6 Μαΐου 2012.

Με τριάντα υπερφυσικές ανθρώπινες φιγούρες Τα φαντάσματά μου όπως τα αποκαλεί, ο γλύπτης στήνει ένα σύγχρονο τραγικό χορό. Τα έργα, που είναι φιλοτεχνημένα από τα αποκαΐδια του Πολυτεχνείου (Νοέμβριος του 1993) και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, φτιάχνουν τον συμβολικό χορό της Νεοελληνικής Τραγωδίας. Στη μέση του χορού ένα ταψί με ψωμιά, διαχρονικό σύμβολο της επιβίωσης του ανθρώπου και μια πεσμένη μορφή, συμπληρώνουν το σκηνικό της έκθεσης. Μια έκθεση, η οποία υπό τις τραγικές συνθήκες που βιώνει η χώρα, αποκτά πολυεπίπεδες διαστάσεις.

Ο Θόδωρος Παπαγιάννης με απλό και λιτό τρόπο με το γλυπτικό αυτό περιβάλλον το οποίο συνοδεύεται από ένα μικρό κείμενο-μαρτυρία, θέλει να επισημάνει πως δεν φτάσαμε σε αυτή την παρακμιακή κατάσταση τυχαία αλλά οδηγηθήκαμε εδώ μέσα από μια σειρά συγκεκριμένων γεγονότων και τις συγκεκριμένες πολιτικές που εφαρμόστηκαν. Όπως αναφέρει στον πρόλογό του, δεν ξέρει από πόσο μακριά έρχονται οι εφιαλτικές αυτές μορφές, ούτε μπορεί να εξηγήσει αν είναι θεοί ή δαίμονες, αν είναι μυθικές μορφές ή ήρωες της ιστορίας, λαϊκοί αγωνιστές ή πνευματικοί άνθρωποι, εθνικοί ευεργέτες ή διδάσκαλοι του γένους, φαντάσματα του νου ή εφιάλτες. Και καταλήγει: «Μήπως είναι οι προπάτορές μας, αυτοί που έστησαν το έθνος μας όρθιο και προβάλλουν εν χορώ, απειλητικοί, εξοργισμένοι, ταπεινωμένοι, πυρπολημένοι και μας γυρεύουν εξηγήσεις για την κατάντια αυτού του τόπου.