Ι.Χ.Ν.Η.

"Κάθε ένας έχει τους δαίμονες του. Εμένα λέγεται παρόν. Το κάθε παρόν. Το παρόν… που εγκαταλείπεις και σε εκδικείται. Να το πεις κρίση; Αυτές είναι λέξεις αυτών των δαιμόνων. Πολλοί άνθρωποι τοποθετούν ευλαβικά τις αναμνήσεις τους σε διάφορα σημεία! Τις βάζουν χρονολογικά τη μία πάνω στην άλλη, λες και έτσι θα ζήσουν... Υπάρχουν όμως φορές που ο εγκέφαλός μας ξαφνικά κατεβάζει διακόπτες. Έτσι και εγώ, ώρες - ώρες νιώθω πως η μνήμη με εγκαταλείπει..."

Μετά το "Σε ... Real Time" η ομάδα Motus Terrae επανέρχεται στον προβληματισμό της, γύρω από τη συνύπαρξη πραγματικότητας και μυθοπλασίας επί σκηνής. Πέντε ηθοποιοί συνθέτουν σπαράγματα μνήμης και δημιουργούν μια νέα "πραγματικότητα". Αναζητούν τα ίχνη που άφησαν στα τελευταία τριάντα χρόνια της πρόσφατης ιστορίας, αλλά και τα ίχνη που άφησε πάνω μας η γενιά που πρόδωσε τα παιδιά της. Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς φτάνουμε, κάθε φορά στο "εδώ και τώρα"; Επιλέγεις κάθε φορά τι να θυμηθείς ή συνθέτεις το παρόν σου, από αυτό που θυμούνται οι άλλοι για 'σένα; Αν είχες αφεθεί  στον μετεωρισμό της κάθε στιγμής "Ίσως Χθες Να Ήσουν....