I am My Own Wife

Η παράσταση ΄΄I Am My Own Wife΄΄ του Doug Wright σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη και ερμηνεία Χάρη Αττώνη, ανεβαίνει από τις 30 Ιανουαρίου στο Bios.

Ο Lothar Berfelde γεννήθηκε το 1928 στο Βερολίνο (Αγόρι). Έγινε μέλος της Νεολαίας του Χίτλερ το 1944. (Φασίστας). Σκότωσε τον πατέρα του με έναν πλάστη το 1945. (Δολοφόνος) Βγήκε από το αναμορφωτήριο με την πτώση του Τρίτου Ράιχ. Στο Ανατολικό Βερολίνο, άρχισε να μαζεύει αντικείμενα από τα βομβαρδισμένα σπίτια. Άρχισε και να ντύνεται πιο θηλυκά. Μάζευε ό,τι άφηναν πίσω τους όσοι δραπέτευαν στη Δύση. Το 1960, στην έπαυλη των Von Mahlsdorf, με τα αντικείμενα που μάζευε άνοιξε ένα μουσείο. Κι έγινε η Charlotte Von Mahlsdorf. (Γυναίκα) Από το 1970 και μετά, οι gay του Ανατολικού Βερολίνου, είχαν στο μουσείο της έναν χώρο, όπου μπορούσαν να συγκεντρώνονται και να συναναστρέφονται ο ένας τον άλλον.(Ευεργέτης) Μετά την πτώση του Τείχους της απονεμήθηκε το μετάλλιο τιμής για την προσφορά της στο gay κίνημα της Ανατολικής Γερμανίας. (Ηρωίδα) Μέχρι που άρχισαν να κυκλοφορούν έντονες φήμες, ότι η Charlotte ήταν πράκτορας της Στάζι και «εξαγόραζε» την ανοχή των αρχών, με αντάλλαγμα πληροφορίες για τους θαμώνες του άτυπου gay bar της (Προδότης).

Ποια «ταμπέλα» μας ανήκει; Τι καθορίζει αυτό που είμαστε; Οι άνθρωποι που περνάνε απ’ τη ζωή μας; Οι μνήμες; Αυτό που είμαστε καθορίζεται; Ή είμαστε απλά μια συλλογή από αντικείμενα, από σχέσεις, από συμπεριφορές και αλληλεπιδράσεις; Είμαστε όλοι οι άνθρωποι της ζωής μας; Μια συλλογή που εξελίσσεται σε μουσείο;

Ιωσήφ Βαρδάκης
Ο Ιωσήφ Βαρδάκης σπούδασε στη Νέα Υόρκη, στο New York University (NYU – BFA και MA). Έχει στο ενεργητικό του πάνω από 20 παραστάσεις στην Αθήνα από το 1997. Ενδεικτικά: «Φυλλωσιές» του Lars Noren (Από Μηχανής Θέατρο 1997, Χρήστος Βαλαβανίδης, Σοφία Σεϊρλή), «Στην Κοιλιά του Ψύλλου» της Naomi Wallace (Θέατρο Αυλωνίτη 1998, Ευαγγελία Ανδρεαδάκη, Μάνος Σταλάκης), «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ (Θέατρο Ιλίσσια 1999, Φιλαρέτη Κομνηνού, Θανάσης Ευθυμιάδης), «Σκοτσέζικο Ντους» της Χρύσας Σπηλιώτη (Θέατρο Ιλίσσια Studio 2000, Χρύσα Σπηλιώτη, Αννέτα Παπαθανασίου), «QED» του Peter Parnell (Θέατρο Ροές 2004, Θέατρο Άνεσις 2005, Θόλος στον Ελληνικό Κόσμο 2009, Γιώργος Κοτανίδης), «Έκβους» του Peter Schaffer (Θέατρο Προσκήνιο 2008, Σωκράτης Αλαφούζος, Δημήτρης Γιώτης), «Η Ανάσα σου στο Πρόσωπό μου» του Nicky Silver (Αντιθέατρο 2009, Βούλα Στυλιανού, Γιώργος Γεμελιάρης), «Εδώ» του Michael Frayn (Το Τρένο στο Ρουφ 2009, Ίρις Χατζηαντωνίου, Βαγγέλης Ρόκκος).

Χάρης Αττώνης
Ο Χάρης Αττώνης σπούδασε media και performing arts στα De Montfort University και University of Surrey-Roehampton και χορό/physical theatre στα The Place, Dance Fulham Attic και Froebel College της Μ. Βρετανίας. Συνέχισε με υποκριτική στη σχολή του Γ. Κιμούλη και τραγούδι, σύγχρονο και λυρικό κ.α., σε παραστάσεις σύγχρονου και αρχαίου θεάτρου, χοροθεάτρου και musical. Το 2010 δημιούργησε την ομάδα Degree Zero ανεβάζοντας την παράσταση “Rejected” σε σκηνοθεσία Γ. Σαρακατσάνη και μουσική Tareq, ενώ συμμετείχε στο πρώτο προσωπικό CD του Tareq, “Cocoon” (στίχοι – ερμηνεία), και το 2011 στο CD & συναυλίες “Retropolis”. Τώρα σκηνοθετεί την παράσταση «Το ταξίδι μιας ευχής» του Λάμπρου Αραπάκου.