Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες

Μια παράσταση για τη λανθάνουσα βία του μικρόκοσμου της οικογένειας και την απρόβλεπτη συμπεριφορά των ‘ανθρώπων της διπλανής πόρτας’, η οποία παρουσιάσθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Φεστιβάλ Αθηνών, επαναλαμβάνεται για 20 μόνο παραστάσεις στον πολυχώρο BIOS. 

Συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών και της Εταιρείας Θεάτρου Sforaris, οι ‘Παραλογές’ συνδυάζουν αναπάντεχα τον κόσμο των δημοτικών τραγουδιών (Της σκοτωμένης, Η μάνα η φόνισσα, Τα αγαπημένα αδέρφια και η κακή γυναίκα, Η γυναίκα βοσκός), με την ποίηση του κυριότερου εκφραστή του σύγχρονου υπαρξιακού ρίγους, Τάσου Λειβαδίτη, για να μιλήσουν για τα μεγαλειώδη και τα ξαφνικά που συμβαίνουν στις πιο ανύποπτες στιγμές της καθημερινότητάς μας.

Η παράσταση δημιουργείται κάθε φορά για τον συγκεκριμένο χώρο που πρόκειται να παρουσιασθεί, αλλάζοντας τη σειρά των ιστοριών και τη μουσική και χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά ή σκηνικά συστατικά του. Έχουν γίνει τέσσερις διαφορετικές εκδοχές της. Η πρώτη, το καλοκαίρι του 2009 σε μια περιοδεία ανά την Ελλάδα, σε μη θεατρικούς χώρους (Στρατώνες του Καποδίστρια στο Άργος, Παλιός Ρώσικος Ναύσταθμος στον Πόρο, Ελαιουργείο-Σαπωνοποιείο Χαριλάου στη Βιομηχανική περιοχή της Ελευσίνας, μια εγκαταλελειμμένη εξοχική κατοικία στην παραλία του Επιταλίου στην Ηλεία και η πλατεία του χωριού Ποταμός στα Κύθηρα). Η δεύτερη εκδοχή παρουσιάσθηκε την άνοιξη του 2010 στους εσωτερικούς χώρους του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, η τρίτη το καλοκαίρι του 2010 στο Φεστιβάλ Αθηνών (Πειραιώς 260, Γκαράζ Δ). Η παράσταση στο Bios, αποτελεί την τέταρτη εκδοχή.

Η ιδέα της σκηνοθεσίας προέκυψε από τη μίξη της αφηγηματικής παράδοσης των δημοτικών τραγουδιών και ενός είδους λαϊκών θεαμάτων της μεταγενέστερης αρχαιότητας και των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όπου  ένα ή δύο πρόσωπα (υποκριτές) παρίσταναν διάφορες υποθέσεις, είτε αποσπάσματα παλαιότερων έργων και τραγωδιών.

Πόση είναι άραγε η απόσταση που πρέπει να διανύσει ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας για να μετατραπεί σε στυγνό εγκληματία; Υπάρχουν πράξεις που να δικαιολογούν έναν φόνο και πως είναι δυνατόν οι δεσμοί αίματος να μην αποτρέπουν τις οικογενειακές τραγωδίες; Περιστατικά από τα δελτία ειδήσεων, ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που δεν χώρεσαν στα όρια της φαινομενικά τακτοποιημένης ζωής τους και την ανέτρεψαν με θόρυβο.