Ράους

Η υπόθεση ξεκινάει από τη στιγμή που τρεις τυπικοί μικροαστοί, ένας υπάλληλος του υπουργείου συγκοινωνιών, μια προϊσταμένη νοσοκόμα και μία φαρμακοποιός κληρονομούν εξ αδιαιρέτου ένα νεοκλασικό στο κέντρο της Αθήνας. Ένα υπέροχο κτίριο με ιστορία, γιατί σε αυτό κάποτε είχε μείνει ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός. Η πρώτη έκπληξη που περιμένει τους τρεις κληρονόμους είναι ότι στο εν λόγω κτίριο στεγάζεται ένας οίκος ανοχής στον οποίο δουλεύουν δυο πόρνες, μια Ελληνίδα και μια Ρωσίδα, ένας υπάλληλος επί της υποδοχής και ένας νταβατζής. Οι τρεις μικροαστοί κληρονόμοι κατ’ αρχήν σοκάρονται από το είδος της επιχείρησης, που στεγάζεται στην ιδιοκτησία τους αλλά γρήγορα ξεπερνούν το σοκ και συνεργάζονται με μεγάλη ευκολία με τον κόσμο της πληρωμένης ηδονής. Και όχι μόνο συνεργάζονται. Πρωτοστατούν με πολύ πρωτότυπες ιδέες για τη βελτίωση των εισοδημάτων της επιχείρησης. Και το πιο μεγάλο κόλπο που κάνουν είναι το εξής: εκμεταλλευόμενοι το όνομα του Άγγελου Σικελιανού ιδρύουν ένα ψεύτικο πολιτιστικό σύλλογο και παίρνουν επιδότηση από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Τα πράματα όμως περιπλέκονται επικίνδυνα όταν μετά την έλευση της Τρόικας στην Ελλάδα ελέγχονται από το υπουργείο όλοι οι σύλλογοι που έχουν επιδοτηθεί. Τι θα κάνουν όταν έρθει να τους ελέγξει ο αυστηρός Γερμανός επίτροπος; Πώς θα παρουσιάσουν τον οίκο ανοχής σαν πολιτιστικό κέντρο; 

Από την περίληψη και μόνο φαίνονται και οι προθέσεις των συγγραφέων και η αφορμές για να γραφτεί αυτή η κωμωδία. Τα υλικά του έργου είναι η σύγκρουση των δυο κόσμων αρχικά. Των πουριτανών κληρονόμων και των λούμπεν εργαζόμενων στον οίκο. Και κατόπιν, η συνεργασία τους όπου αποδεικνύεται ότι οι καθώς πρέπει μικροαστοί είναι πολύ πιο ευρηματικοί στην απάτη και πολύ πιο έτοιμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα αρκεί να υπάρχει οικονομικό όφελος. Το έργο είναι μια καθαρή φάρσα που με το γέλιο ξεγυμνώνει την απληστία ενός κόσμου που το μόνο που δε σκέφτεται είναι πώς να εργαστεί παραγωγικά. Ενός κόσμου εθισμένου στην κατανάλωση, στις φίρμες και στο λάιφ στάιλ. Ενός κόσμου που μπορεί να φτάσει στον απόλυτο κυνισμό αρκεί να έχει ένα τραπέζι στο Villa Mercedes και να φοράει παπούτσια Prada. Σας θυμίζει κάτι αυτός ο κόσμος;