Με το δίπτυχο “16 & 17” από τη σειρά Numerical Series, τη Δευτέρα 13 και την Τρίτη 14 Ιουλίου, ο Τάο Γιε και το TAO Dance Theater συμπυκνώνουν τη χορογραφική τους ταυτότητα στην Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Στο “16”, δεκαέξι σώματα συνθέτουν έναν ενιαίο παλμό, μια ροή ενέργειας που μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας σε έναν ζωντανό οργανισμό. Αντλώντας από την κινεζική πολιτιστική παράδοση και πιο συγκεκριμένα από τις σπειροειδείς, ελισσόμενες μορφές του δράκου και του φιδιού –όπως αυτές παρουσιάζονται στις παραδοσιακές γιορτές– οι χορευτές κινούνται κυκλικά, με το κεφάλι να λειτουργεί ως αφετηρία μιας ανεπαίσθητης ώθησης που μεταδίδεται σε ολόκληρο το σώμα.
Στο “17”, δεκαεπτά χορευτές βρίσκονται διάσπαρτοι στον χώρο, άλλοτε ως σύνολο και άλλοτε ως μονάδες, μέσα σε μια δομή που μοιάζει απρόβλεπτη, αλλά υπακούει σε μια βαθιά εσωτερική συνοχή. Από την αρχή ως το τέλος, ο ήχος που παράγουν τα ίδια τα σώματα συγχρονίζεται διαρκώς με την κίνησή τους, συγκροτώντας έναν κόσμο αντιθέσεων ανάμεσα στην ηχητική και τη σωματική γλώσσα. Σαν ένα άφωνο τραγούδι, ανεξήγητα οικείο, αυτή η αντιφατική αίσθηση διατρέχει ολόκληρο το έργο.
Τα δύο έργα λειτουργούν ταυτόχρονα ως συνομιλία και αντίστιξη, μέσα από μια έρευνα που θεμελιώνεται στην ενατένιση του σώματος και του νου ως αδιαχώριστης ενότητας ροής και κυκλικότητας. Από αυτή τη θεώρηση γεννήθηκε το Circular Movement System, ένα πρωτότυπο σύστημα που προσεγγίζει την κίνηση ως πεδίο αντίληψης και εσωτερικής παρατήρησης.
Δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία της Κίνας. Υπάρχουν, ωστόσο, συναντήσεις που αρκούν για να ανασυντάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το σώμα, την κίνηση, ακόμα και τον ίδιο τον χρόνο. Το TAO Dance Theater ανήκει ακριβώς σε αυτήν τη σπάνια περίπτωση: μία εμβληματική και ριζοσπαστική ομάδα σύγχρονου χορού, που έχει κατακτήσει τις μεγάλες σκηνές του κόσμου με μια χορογραφική γλώσσα, αυστηρή, ανόθευτη και απολύτως διακριτή.
Ο βραβευμένος με τον Αργυρό Λέοντα Χορού της Μπιενάλε της Βενετίας, Τάο Γιε, ανήκει σε εκείνους τους δημιουργούς που χωρίς να επιδιώκουν τον εντυπωσιασμό, καταδύονται στα βάθη της εσωτερικής αρχιτεκτονικής του σώματος. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η σαγήνη της δουλειάς του, σε έναν χορό που ενώ δεν επιβάλλεται καταφέρνει να σε κυριεύσει ολόκληρο.
