Την αριστουργηματική νουβέλα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι «Η Ήμερη» (1876), σε μετάφραση του Λευτέρη Βογιατζή, παρουσιάζουν από τις 27 Οκτωβρίου και για έξι μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο Σφενδόνη η Δανάη Καρούμπη και η Ανθή Κολέση. Μια ομάδα νέων ηθοποιών ζωντανεύει επί σκηνής το έργο του μεγάλου Ρώσου λογοτέχνη. Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφει ο The Boy.
Λίγα λόγια για την υπόθεση:
Ένας άνδρας σε απόγνωση επιχειρεί, μέσα από έναν καταιγιστικό μονόλογο σε πρώτο πρόσωπο, να ξετυλίξει το κουβάρι των αναμνήσεών του. Η γυναίκα του έχει μόλις θέσει τέλος στη ζωή της. Στο μυαλό του σαραντάχρονου ήρωα οι σκέψεις εναλλάσσονται με πυρετώδη ρυθμό, ενώ ένα βασανιστικό ερώτημα τον στοιχειώνει: «Γιατί;». Η λογική συγχέεται με το συναίσθημα και εκείνος πασχίζει να κατανοήσει τι δεν λειτούργησε στο αρχικό σχέδιό του: παντρεύτηκε μια δεκαεξάχρονη κοπέλα, απλή, ήρεμη και ευγενική, με σκοπό να τη μεταμορφώσει στην ιδανική σύζυγο, σύντροφο της ζωής του. Ωστόσο, σύντομα το σχέδιο καταρρέει και ο γάμος οδηγείται στη διάλυση. Όταν πλέον είναι αργά, ο άνδρας αναρωτιέται: «Δύο τη νύχτα. Τα μποτινάκια της εκεί, πλάι στο κρεβάτι, λες και την περιμένουν… Όχι, σοβαρά, αύριο όταν την πάρουν, τι θ’ απογίνω;».
Σκηνοθετικό σημείωμα:
Με την παράστασή μας επιχειρούμε να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα που γεννά η αυτοκτονία αυτής της γυναίκας. Στόχος μας είναι να δοθεί χώρος στην ιστορία και τα γεγονότα να αναδυθούν χωρίς την απαίτηση μιας οριστικής εξήγησης ή απάντησης. Ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι άλλωστε γράφει ένα έργο για την αυτοκτονία –φαινόμενο συχνό και αυξανόμενο εκείνη την εποχή στη Ρωσία– όχι για να την ερμηνεύσει, αλλά για να την αγγίξει.
– Κλείσε το παράθυρο.
— Γιατί;
— Θα κρυώσεις. Μ’ αγαπάς;
— Τί είναι αυτή η σκέψη;
— Μόνο πέντε λεπτά.
— Δηλαδή ένα κουταλάκι του γλυκού;
— Κλείσε το παράθυρο. Πού ήμουν όλο το χειμώνα;
— Ήμουν μαζί με την ψυχή μου εγώ;
— Μα είμαστε κιόλας στα μισά του Απρίλη!
— Το ακούτε;
— Όχι, σοβαρά, κλείσε το παράθυρο. Μ’ αγαπάς;
— Να περιμένουμε να ξημερώσει η μέρα;
Δανάη Καρούμπη, Ανθή Κολέση
