Η έκθεση «Τεχνοφετιχισμός: Whip it into shape» που παρουσιάζεται στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών στη Θεσσαλονίκη, από τις 21 Μαρτίου έως τις 31 Αυγούστου, συνοψίζει και διερευνά τη φετιχοποίηση της τεχνολογίας στη σύγχρονη τεχνο-καπιταλιστική κοινωνία, όπου τα τεχνολογικά αντικείμενα έχουν μετατραπεί σε πηγές ερωτικής διέγερσης, υποκατάστατα επιθυμιών και φετίχ λατρείας.
Τα έργα της έκθεσης λειτουργούν ως κριτικός στοχασμός πάνω στον τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία διαμεσολαβεί –και ενίοτε διαστρεβλώνει– την αντίληψή για την οικειότητα, τον ερωτισμό, την επιθυμία και την επικοινωνία, την ίδια μας την ταυτότητα, θολώνοντας τα όρια μεταξύ ελευθερίας, καταναγκασμού και περιορισμού.
Ένα τραγούδι από ένα συγκρότημα της δεκαετίας του ’80 (Whip it, Devo), εμπνευσμένο από μια νουβέλα της δεκαετίας του ’70 (Gravity’s Rainbow, Thomas Pynchon) βάζουν στο επίκεντρο την κατάρρευση μιας κοινωνίας που αποχαυνωμένη μέσα σε ένα παραλήρημα υπερκατανάλωσης και υπερφόρτωσης πληροφοριών, προσκυνά τις σχεδόν λατρευτικές υποταγές της τεχνολογίας, μέσω της οποίας η εξουσία εκδηλώνεται, επεκτείνεται και κανονικοποιείται. Και αν αυτά υπήρξαν για την εποχή τους απλώς παράξενα σημεία των καιρών, στις μέρες μας συζητούμε τις συνέπειες αυτής της αλληλεπίδρασης και αναζητούμε τους τρόπους συμβίωσης, αν όχι αναθεώρησης της σχέσης μας με την τεχνολογία.
Έμφαση δίνεται στις σχέσεις εξουσίας και εξάρτησης που προκύπτουν ανάμεσα στο ανθρώπινο σώμα και τα τεχνολογικά μέσα, τα οποία λειτουργούν πλέον ως προεκτάσεις του σώματος, με τις σχέσεις αυτές να είναι ευδιάκριτες και άμεσα συνδεδεμένες με την κατανάλωση και τον έλεγχο.
Η τεχνολογική έκσταση της εποχής έχει, επίσης, αναδείξει σύγχρονες πρακτικές αυτο-απεικόνισης και αναπαραστάσεις φύλου, επιβάλλοντας παραποιημένες αντιλήψεις για την ομορφιά και δημιουργώντας στρεβλά πρότυπα. Μέσα από τα έργα τους οι καλλιτέχνες και οι καλλιτέχνιδες θέτουν το ερώτημα: ζούμε, άραγε, την απόλυτη ικανοποίηση μιας τεχνoφετιχιστικής κοινωνίας;
