Ο καλλιτέχνης Γιώργος Δρόσος παρουσιάζει την ατομική του έκθεση-εγκατάσταση “The Argument from Consciousness” στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον. Ο τίτλος της έκθεσης αποσπάστηκε από το ιστορικό δοκίμιο του Άλαν Τούρινγκ «Υπολογιστικά Μηχανήματα και Νοημοσύνη» (1950), στο οποίο ο Τούρινγκ απαριθμούσε και αντέκρουε εννέα επιχειρήματα κατά της δυνατότητας μηχανής νοημοσύνης.
Μεταξύ αυτών, το «Επιχείρημα από τη Συνείδηση» το χαρακτήριζε ως «το πιο ισχυρό». Ο Δρόσος αναστρέφει ακριβώς αυτό το ερώτημα: Αν η συνείδηση είναι το κριτήριο που χωρίζει την ανθρώπινη από την τεχνητή νοημοσύνη, τότε η ίδια η ανθρώπινη συνείδηση πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Μπορούμε πραγματικά να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτήν;
Μέσα από μια σειρά από βιντεο-εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις και έργα επαυξημένης πραγματικότητας, ο Δρόσος εξετάζει τη συνείδηση όχι ως αφηρημένο φιλοσοφικό αντικείμενο, αλλά ως σωματική εμπειρία, πολιτική υπόσταση και κοινωνικό κατασκεύασμα, αντιμετωπίζοντας ζητήματα όπως η αστυνομική βία, η λογοκρισία, η μαζική επιτήρηση και η πολιτική της εξαίρεσης.
«Η Συνείδηση είναι το μέτρο πάντων και αυτή διαμορφώνεται μόνο σε σχέση με τους άλλους και τον Κόσμο», γράφει στο επιμελητικό του κείμενο ο Δημήτρης Τρίκας. Το έργο του αποτελεί μια έντονη κριτική στον ατομικιστικό ναρκισσισμό, που ο θεωρητικός Anselm Jappe προσδιορίζει ως «το ψυχικό θεμέλιο του καπιταλισμού», προτείνοντας αντ’ αυτού μια επιστροφή στην αγκαλιά του συλλογικού.
Έργα που περιλαμβάνονται στην έκθεση:
• «Παρ’ ολίγον Τεϊοποτείον / The Almost – Tea House»: Μια τετρακάναλη βιντεο-εγκατάσταση που διερευνά το «σχεδόν» – τη τραγική εγγύτητα πραγμάτων που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. «Την γυμνή ζωή» εκείνων που έχουν στερηθεί κάθε αστικό δικαίωμα, μία αντίφαση η οποία δεν είναι ένα «σφάλμα», αλλά μια δομή που αποκαλύπτει τα όρια του συστήματος.
• “And if it’s not me?”: Ένα έργο επαυξημένης πραγματικότητας που χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να επιβάλει συμπεριφορές, σχολιάζοντας την τεχνολογική επιτήρηση. Η τεχνολογία αποκαλύπτεται ως χώρος πολιτικών και κοινωνικών επιπτώσεων.
• «Πώς να στηριχτεί μια πτώση;»: Μια πράξη καλλιτεχνικής ανάθεσης, όπου ο Δρόσος ανέθεσε στην καλλιτέχνιδα Άμη Μπενέκου να λύσει το πρόβλημα της στήριξης, λειτουργικά και αισθητικά, αμφισβητώντας έτσι τις ιεραρχίες μεταξύ ιδέας και εκτέλεσης.
Η έκθεση “The Argument from Consciousness” είναι μια επείγουσα προκλητικότητα. Μια πρόσκληση να αμφισβητήσουμε τις βεβαιότητες μας και να αναλογιστούμε ξανά τη συνείδηση ως πολιτικό αγαθό.
Σύντομο Βιογραφικό Καλλιτέχνη:
Ο Γιώργος Δρόσος είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Διδάσκει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο εργαστήριο «Νέα Μέσα Εικαστικών Τεχνών».
Η χρήση της εικόνας αποτελεί το κύριο δομικό υλικό καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
Το καλλιτεχνικό του έργο την εποχή της Διάχυτης Υπολογιστικής, δηλαδή της επιβολής του υπολογιστή ως ενιαίο σύστημα σε όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής, ενσωματώνει έννοιες όπως η Δεδομενοποίηση και η Δεδομενοποίηση της ύπαρξης, ενώ αναφέρεται στην εμφάνιση άυλων εργασιών που παράγουν πλούτο και υπεραξία, θέτοντας ζητήματα όπως: ο λειτουργικός χρόνος, η ιδέα της αντιμετώπισης του πένθους στην εικονική πραγματικότητα, δεδομενοκρατία της εργασίας, δεδομενοποίηση και πολιτική, ιομορφικά φαινόμενα, μετανθρωπισμός και ερωτήματα όπως: Τι είναι μνήμη ως αέναος παρόντας χρόνος; Τι είναι απώλεια μνήμης; Τι μεταθανάτια αγιοποίηση;
