Με εκκίνηση τους Αχαρνής του Αριστοφάνη, 5 ηθοποιοί οδηγούν τους θεατές σ’ ένα σατιρικό ολοκαύτωμα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας -ή ό,τι εκλαμβάνεται ως πραγματικότητα- καταργώντας πλήρως κάθε θεατρική σύμβαση -ή ό,τι θεωρείται θεατρική σύμβαση- με στόχο την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού -ή ό,τι θεωρείται πολιτικό σκηνικό. Η μουσική της παράστασης βασίζεται κυρίως στο έργο του Διονύση Σαββόπουλου, «Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια».
Όμως το «Αχταρμίξ 3» δεν τελειώνει εδώ : το σκηνικό κατεστημένο ανατρέπεται και ό,τι ξημερώσει καλοδεχούμενο μέχρι το επόμενο ανέβασμα «Αχταρμίξ 4 -κι ό,τι είπαμε νερό κι αλάτι».
