“Γιατί με την έννοια που δίνει η Έντα Γκάμπλερ στην ελευθερία, δεν μπορούσε παρά στη ζωή της να είναι αιχμάλωτη”.

Η «Έντα Γκάμπλερ» του Ερρίκου Ίψεν, ανεβαίνει τον Μάιο στο θέατρο «Τζένη Καρέζη», για 15 παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κανέλλου.

Από το 1890, που γράφτηκε το έργο, φαίνεται ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στην κοινωνία και την ανθρώπινη φύση. Η «Έντα Γκάμπλερ» είναι ένα κείμενο σημερινό και άμεσο. Άξονας περιστροφής του έργου είναι ο εγκλεισμός, ο εγκλωβισμός των προσώπων σε μια συνθήκη, σε ένα σχήμα και κυρίως η αδυναμία τους για απόδραση. Όλα τα πρόσωπα του έργου είναι εγωκεντρικά, εμμονικά, που συνάπτουν σχέσεις επιφανειακές και ιδιοτελείς. Στηρίζουν την ύπαρξη τους στην “κλοπή” και την ψευδαίσθηση της αποδοχής και της επιτυχίας. Οι μόνες αλήθειες, ο μεγάλος ανεκπλήρωτος έρωτας  και η εγκυμοσύνη της Γκάμπλερ, που η ίδια, ως προβληματική προσωπικότητα,  αδυνατεί να τις ζήσει.

Έξι άνθρωποι κυκλώνουν την Έντα Γκάμπλερ, διεκδικούν λυσσαλέα ένα κομμάτι “ευτυχίας”, αφαιρώντας της σταδιακά το οξυγόνο. Σε τι μπορεί να ελπίσει κανείς;