Μια θεατρική-μουσική παράσταση στη γαλλική γλώσσα αλλά με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου. Πρόκειται για ένα έργο του Joachim Latarjet βασισμένο στην προσωπική του ιστορία, καθώς ο ίδιος γεννήθηκε στη Γαλλία από Γάλλο πατέρα και από μια Ελληνίδα μητέρα που συνειδητά εξαφάνισε κάθε ίχνος από τη χώρα της καταγωγής της. Η παράσταση προσεγγίζει το θέμα της ξενιτιάς, της γλώσσας, της μνήμης. Τι αφήνουμε πίσω μας όταν φεύγουμε; Τι εγκαταλείπουμε; Ποιο κομμάτι μας μένει μακριά από εμάς; Το έργο παρουσιάζεται με υπέρτιτλους στα ελληνικά.

Ο ίδιος ο Joachim Latarjet, συν-συγγραφέας, σκηνοθέτης και συνθέτης της παράστασης, σημειώνει: «Για να παντρευτούν οι γονείς μου, οι παππούδες μου έθεσαν τρεις όρους: Τα παιδιά να βαφτιστούν χριστιανοί ορθόδοξοι. Τα παιδιά να έρχονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Τα παιδιά να μιλάνε ελληνικά. Βαφτίστηκα χριστιανός ορθόδοξος. Πήγαινα στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι. Δεν μιλάω πολύ καλά ελληνικά. Με αφετηρία αυτό το ‘σύμπτωμα’ -να μη μιλάω τη μητρική μου γλώσσα- θέλησα να μιλήσω με τη μητέρα μου, προσπαθώντας να καταλάβω για ποιο λόγο μου αρνήθηκε την είσοδο στον ελληνικό της ‘κόσμο’.

Συγκεντρώθηκε μια ιστορία η οποία εξελίχθηκε σε μια μυθοπλασία για το θέατρο. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας, μιας γυναίκας Ελληνίδας, μιας γυναίκας Ελληνίδας και Γαλλίδας. Δεν είναι η μία και μετέπειτα η άλλη, είναι η μία και η άλλη. Είναι Ελληνίδα το 1965 στη Θεσσαλονίκη και Γαλλίδα το 1968 στο Παρίσι. Δεν έχει καμία προφορά, τίποτα, εξαφάνισε κάθε ίχνος από τη χώρα της καταγωγής της. Γιατί; […]

Με μια Γαλλίδα ηθοποιό, μια Ελληνίδα ηθοποιό, έναν ηθοποιό-χορευτή, έναν χορευτή-ηθοποιό και έναν μουσικό, δημιουργούμε μία μυθοπλασία όπου φανταζόμαστε αυτή τη γυναίκα και στη συνέχεια φανταζόμαστε καταστάσεις, διαλόγους. Χορεύουμε επίσης. Φτιάχνουμε μία θεατρική οικογενειακή μυθολογία με μουσική».

Ήθελε να πεθάνει και να πάει στο Παρίσι