Δώδεκα νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες διαπραγματεύονται με το έργο τους την έννοια της απελευθέρωσης, ανάγκη αδήριτη στη σημερινή αμφισβητούμενη εποχή, αλλά και αιώνια πάλη για την ύπαρξη του ατόμου.

Οι καλλιτέχνες προσδοκούν τον αναστοχασμό της έννοιας της ῥῦσις, τόσο μέσα από εννοιολογικές πρακτικές, όσο με τη χρήση διαχρονικών εικαστικών μέσων. Τα εικαστικά έργα ενσωματώνουν τα παράδοξα, συμφιλιώνουν τα αντίθετα, με στόχο την επιδίωξη του προβληματισμού. Ως εκ τούτου προκύπτουν πολυδιάστατες αλλά και αντιφατικές με την έννοια της σωτηρίας εικαστικές ερμηνείες, θέτοντας τον άνθρωπό στο επίκεντρο.

Η διττή έννοια του όρου ρύσις ενυπάρχει και εκδηλώνεται επιπρόσθετα, ως ροή – ρεύμα στο εικαστικό τοπίο επισημαίνοντας αφενός την πολυσημία του όρου, αφετέρου την οργανική του σχέση με την σημερινή εξελικτική πραγματικότητα.

ῥῦσις < από το ῥύομαι ή ἐρύω (και τα δύο εμπεριέχουν την έννοια του λυτρώνω/αρχαία ελληνικά)
* μεταγενέστερη λέξη που σημαίνει σωτηρία, απελευθέρωση (για την απελευθέρωση που φέρνει ο θάνατος ή για τη λύτρωση από τον καθαρμό της ψυχής εν ζωή)

ῥύσις < η νεοελληνική ρύση (ροή) < από το ῥέω