Το Διάλειμμα Χαράς αποτελεί μέρος του The Φαράγγι Project, μιας σειράς δράσεων και ερευνών που ξεκίνησαν το 2013 σε συνεργασία με την Αντριάνα Αλεξίου, την Ρόζα Προδρόμου, τη Νέλλη Πουλοπούλου, την Άννα Τζάκου, τον Γιώργο Ευθυμίου και τις ομάδες εργαστηρίου και του JAM Ανοιχτή Φύση.

Τέσσερις νύμφες κατεβαίνουν στο φαράγγι του Λυκαβηττού, μεταμορφώνονται προσωρινά σε θνητές γυναίκες και μας προσκαλούν σε ένα υπερβατικό ταξίδι μέσα από ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη και του Ουώλτ Ουίτμαν.

Στην περιπλάνησή τους συναντούν άσπρους γέροντες, ηλεκτρικά κορμιά, κρεμασμένες θηλιές, άντρες με μάτια σαν παπαρούνες, σκυλιά που γυρεύουν ένα κόκαλο, παιδιά που αναρωτιούνται τι είναι η χλόη, σπασμένες μορφές μέσα σε καθρέφτες. Μας ψιθυρίζουν κάτω από τα πλατάνια, μας καλούν να τεμπελιάσουμε μαζί τους στο χορτάρι, παρασύροντάς μας στον κόσμο τους.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης, οι θεατές είναι ελεύθεροι να κινηθούν στο χώρο μαζί με τις ερμηνεύτριες, να συνθέσουν τις δικές τους εικόνες, τις δικές τους απορίες και τα δικά τους νοήματα. Με οδηγό την ποίηση του Ουίτμαν και του Σεφέρη, καλούνται να κάνουν ένα «διάλειμμα χαράς» από τους ασφυκτικούς ρυθμούς της καθημερινότητας και να διαπιστώσουν πώς η φύση λειτουργεί με όλη της την αρχέγονη δύναμη, έστω και στη μέση της πόλης.

Το πιο μικρό βλαστάρι δείχνει πως αλήθεια δεν υπάρχει θάνατος,
Και αν πότε υπήρξε οδήγησε μπροστά τη ζωή […]
Ουώλτ Ουίτμαν, Το Τραγούδι του Εαυτού μου