«Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας» (The Night Alive) του Κόνορ Μακφέρσον, που παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Επί Κολωνώ, θα πάρει παράταση μέχρι την Κυριακή 31 Μαρτίου. 

Η παράσταση της Ομάδας Νάμα που κέρδισε το κοινό και την κριτική επιστρέφει για έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου στην άμεση μετάφραση του Γιώργου Χατζηνικολάου και με την καταλυτική, διεισδυτική και τρυφερή σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Ένα έργο για τον ηρωισμό που απαιτεί η καθημερινότητα και ένας ύμνος για τη δυνατότητα της επιλογής, αυτής που μπορεί να φωτίσει ακόμα και τα πιο ερεβώδη σκοτάδια.

Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας

Το έργο, γραμμένο το 2013, είναι μια σύγχρονη ιστορία για όλους αυτούς που παλεύουν καθημερινά για να υπάρξουν. Ένα δεξιοτεχνικό παιχνίδι ισορροπιών, μεταξύ τραγικού και κωμικού, σκληρότητας και τρυφερότητας, αισθήματος και στεγνής εκμετάλλευσης. Και ενώ θα μπορούσε να πιστέψει κανείς πως πρόκειται για ένα έργο αυστηρού ρεαλισμού με έντονο σασπένς, μια καυστική και κριτική μαύρη κωμωδία για το πως χειριζόμαστε το δώρο της ζωής, στη βάση του υπάρχει μια κρυμμένη μεταφυσική αγωνία για την ανθρώπινη ύπαρξη. Για τον σύγχρονο άνθρωπο που μοιάζει εξίσου χαμένος σε ένα αχανές και άτακτο σύμπαν όπως ο Τόμμυ μέσα στο ίδιο του το διαμέρισμα.

Η αιχμηρή πένα του Ιρλανδού συγγραφέα, που συνεχίζει την παράδοση των μεγάλων ποιητών του θεάτρου της πατρίδας του, σκιαγραφεί χαρακτήρες: μοναχικούς, απόκληρους, ευάλωτους. Αποτυπώνει βαθύτερες αλήθειες και μεγάλους φιλοσοφικούς προβληματισμούς με μοναδική απλότητα και καθαρή αφήγηση, με μια κυνική ειλικρίνεια που σε φέρνει σε αμηχανία. Μιλάει για τα πιο σύνθετα ζητήματα μέσα από την πιο λιτή διαδικασία, έτσι όπως διδάσκει τις μεγάλες αλήθειες της η ίδια η ζωή.