17ος αιώνας. Πρωί. Ο Μολιέρος ξυπνάει.

Θεώρησα ότι δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω απ’το να επιτήθεμαι διαμέσου αστείων σκηνών, στις διαστροφές της εποχής μου, είπε. Διαστροφές που 400 χρόνια μετά, εξακολουθούν να είναι κομμάτι και της δικής μας εποχής. Μίλησε μέσα από το γέλιο για τη θέση της γυναίκας, την πατριαρχική κοινωνία, τη θρησκευτική καταπίεση, την υποκρισία, τον αθεϊσμό , τον ελεύθερο έρωτα.

Πάνω στη σκηνή ο Μολιέρος και ο Μπάτλερ του. Μέσα από κείμενα και επιστολές που έγραψε ο ίδιος ο Μολιέρος ή κείμενα που γράφτηκαν γι’αυτόν, μιλάνε για τη σημασία της αντίστασης και για τη σπουδαιότητα του να δημιουργείς με τους ανθρώπους που επιλέγεις.

Τι υπάρχει στον κόσμο που να μην έχουμε διαφθείρει ακόμα; αναρωτιέται σε μία επιστολή του προς τον Λουδοβίκο τον 14ο. Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος μέσα από τα έργα του: τίποτα.