Δύο από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου συναντώνται φέτος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Ο Περικλής Μουστάκης στον πρωταγωνιστικό ρόλο και η Ρούλα Πατεράκη με την πρώτη της συγγραφική δουλειά να ανεβαίνει στο θέατρο.

Πλαισιωμένοι από έναν θίασο ταλαντούχων ηθοποιών, και ακολουθώντας  τις σκηνοθετικές οδηγίες της Δώρας Στυλιανέση, ανεβάζουν μια ξεχωριστή επιθεώρηση που περιγράφει μεν τη σύγκρουση μεταξύ ρεαλισμού και μοντερνισμού, ωστόσο, μας αφήνει το περιθώριο να εντοπίσουμε ίχνη της στην καθημερινότητά μας, δίνοντάς μας έμπνευση μέσα από το χιούμορ και τα δεξιοτεχνικά “hints”!

Ο μεγάλος θεατρικός συγγραφές και εκπρόσωπος του ρεαλισμού Μπέρναρντ Σω, γνωστός για το χιούμορ, την ειρωνεία του και τις επαναστατικές του απόψεις, τον οποίο υποδύεται στη σκηνή ο Περικλής Μουστάκης, μη έχοντας καμία εμπειρία από το θεατρικό σανίδι, αποφασίζει να ερμηνεύσει τον Βασιλιά Ληρ.

Όλοι όσοι τροφοδότησαν το θέατρο με συστήματα και μεθόδους, ο Μέγιερχολντ {Θανάσης Δόβρης},η Σάρα Μπερνάρ {Μαρία Παρασύρη} κ.α., προσκαλούνται στο σπίτι του, ώστε να προσφέρουν στον μεγάλο λογοτέχνη τον τρόπο που ο καθένας θεωρεί καλύτερο για να ερμηνευθεί αυτός ο ρόλος. Ο Μπέρναρντ Σω νιώθει πως το ίδιο του το γήρας και ο τεράστιος πνευματικός του πλούτος αρκούν για τη μεγάλη ερμηνεία.

Μέσα από καυγάδες και φωνές που ζαλίζουν τον καημένο το γέρο, αποκαλύπτεται η σύγκρουση ρεαλισμού-μοντερνισμού, και μπορεί ο Σω να μην παίρνει την απάντηση που θέλει, αλλά τίθεται το ερώτημα τί είναι αυτό που καθιστά κάποιον ικανό να ερμηνεύσει ένα ρόλο.

Η Ρούλα Πατεράκη με ένα δεξιοτεχνικά επιθεωρησιακό έργο, μας αποκαλύπτει την ιστορία του μοντερνισμού-μεταμοντερνισμού η οποία ταρακουνά το θέατρο και εμάς τους ίδιους.