Το Release Athens είναι ένα νέο φεστιβάλ που ανοίγει τις πύλες του για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2016, φιλοδοξώντας να εξελιχθεί σε έναν θεσμό που θα δώσει μία ουσιαστική νέα πνοή στα συναυλιακά δρώμενα στην Ελλάδα. Θα λάβει χώρα μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου στην Πλατεία Νερού και φιλοδοξεί να φέρει κοντά στο ελληνικό κοινό ορισμένα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της παγκόσμιας σκηνής, «απελευθερώνοντας την Αθήνα» από την σκληρή καθημερινότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε μέσα από τη δύναμη της καλής μουσικής, του πολιτισμού και της διαδραστικότητας.

Η τέταρτη ημέρα του Release Athens 2016 θα διεξαχθεί την Δευτέρα 13 Ιουνίου με headliners τους Ισλανδούς Sigur Rós, ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής τα τελευταία 20 χρόνια. Αδιαμφισβήτητα το κορυφαίο όνομα στο χώρο του post rock, συνδυάζουν με ονειρικό τρόπο στοιχεία από ambient / dream pop / progressive rock με νεο-κλασσική και μινιμαλιστική αισθητική.

Επιστρέφοντας στο τριμελές σχήμα με το οποίο ξεκίνησαν, πριν από 22 χρόνια στο Ρέυκιαβικ, και με τη συνοδεία εγχόρδων και πνευστών, έρχονται στο Release Athens 2016 για να παρουσιάσουν το μεγαλύτερο show της καριέρας τους, με κομμάτια από ολόκληρο τον κατάλογό τους, ακόμα και από το – παραγνωρισμένο στην εποχή του – ντεμπούτο τους, “Von”.

Η post-rock μπάντα από το Ρέυκιαβικ της Ισλανδίας και έχει πάρει το όνομά της από ένα κορίτσι, την αδελφή του τραγουδιστή, κιθαρίστα, πολυοργανίστα Jon Thor Birgisson, Sigurrós Elín.

Οι Sigur Rós έγιναν γνωστοί με το δεύτερο album τους, “Ágætis Byrjun”, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1999 και γνώρισε πρωτοφανή παγκόσμια αποδοχή από κοινό, κριτικούς και, κυρίως, άλλους καλλιτέχνες και μπάντες. Παρότι τραγουδισμένος εξ’ ολοκλήρου στα Ισλανδικά – με χαρακτηριστικό γνώρισμα την σπάνια αιθέρια φωνή του Jonsi – και κυρίως αποτελούμενος από μακρόσυρτες ατμοσφαιρικές συνθέσεις, ο συγκεκριμένος δίσκος αιχμαλώτισε τους πάντες με τα απόκοσμα ηχοτόπια και την σχεδόν εξωγήινη ομορφιά του. Εδώ περιέχονται μερικά από τα πιο γνωστά κομμάτια τους, όπως τα αριστουργηματικά “Starálfur”, “Olsen Olsen”, “Svefn-g-englar”.

Η μπάντα περιόδευσε ασταμάτητα τα επόμενα δύο χρόνια, δουλεύοντας παράλληλα πάνω στο επόμενο album τους, το εμβληματικό “( )”, που κυκλοφόρησε το 2002 και αφήνει τον μέγιστο δυνατό χώρο στον ακροατή ώστε να ερμηνεύσει τα όσα ακούει με τον δικό του τρόπο, μην περιέχοντας κανέναν τίτλο ή στίχο.

Το 2005, παρουσίασαν το “Takk”, το album που έμελλε να αποτελέσει την πιο mainstream στιγμή τους, αν και αυτός ο όρος είναι μάλλον αδόκιμος για ένα σχήμα σαν τους Sigur Rós. Το “Hoppipola” είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι στην μέχρι τώρα πορεία τους, επιλεγμένο από το BBC ως μουσικό θέμα της πολύ δημοφιλούς σειράς ντοκυμαντέρ Planet Earth. Άλλωστε, είναι πάρα πολλοί οι παραγωγοί και σκηνοθέτες που χρησιμοποιούν τη μουσική τους που, μέσα στα χρόνια, έχει ακουστεί σε γνωστές κινηματογραφικές επιτυχίες (“Vanilla Sky”, “The Life Aquatic”, “127 Hours”, “Slumdog Millionaire”, “Earth”, “We Bought A Zoo”) και δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές (“Game Of Thrones”, “The Simpsons”).

Η εκτενής περιοδεία που ακολούθησε την κυκλοφορία του “Takk” έκλεισε με μια σειρά συναυλιών στην πατρίδα τους, η οποία αποτέλεσε το περιεχόμενο του φιλμ “Heima” (2007).

To 2008, η μπάντα κυκλοφόρησε το album “Med Sudieyrum”, και περιόδευσε ξανά πριν ο Jonsi Thor Birgisson ασχοληθεί με δύο side projects, ένα ambient album μαζί με τον Alex Somers (2009) και ένα προσωπικό δίσκο (“Go” / 2010), βάζοντας μία άνω τελεία στις δραστηριότητες των Sigur Rós.

To 2011, παρουσίασαν ένα live DVD γυρισμένο σ την τελευταία περιοδεία τους μαζί με τον κημπορντίστα / κιθαρίστα, Kjartan Sveeinsson, με τίτλο “Inni”. Μέσα στις αμέσως δύο επόμενες χρονιές, κυκλοφόρησαν δύο albums: το τελευταίο με τον Kjartan στη σύνθεσή τους (“Valtari” / 2012) και το πρώτο χωρίς αυτόν (“Kveikur” / 2013). Το προγενέστερο ηχεί πιο ωμό, όμορφο και ελεγειακό, ενώ το δεύτερο είναι ένας σκοτεινός μελαγχολικός σύγχρονος rock δίσκος.

Πλέον, βρίσκονται να συνεχίζουν ως τρίο, όπως ακριβώς ξεκίνησαν πριν από 22 χρόνια, το 1994.