H Γλυκερία, παρουσιάζει ένα αφιέρωμα για τη μουσική της Μικράς Ασίας, πλαισιωμένη από 15 μελή ορχήστρα παραδοσιακών οργάνων, 6 και 7 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Το «Αχ και το Αμάν», ο «Αμανές και το Μινόρε», έτσι όπως διαμόρφωσαν τη μουσική εκείνης της εποχής, συνδέοντας δύο λαούς και κάνοντας τους να μοιράζονται τις χαρές και τις λύπες τους. Συνήθως με συνοδεία παραδοσιακών εγχόρδων, ο αυτοσχεδιασμός του αμανέ ακούγονταν παντού. Σε γιορτές, σε πανηγύρια, στα καφενεία – τα λεγόμενα «καφέ αμάν» – αλλά ακόμη και σε αυλές σπιτιών και στους δρόμους, αφήνοντας έναν αέρα από ηχοχρώματα να αιωρούνται πάνω από την πόλη, δημιουργώντας ένα σταυροδρόμι πολιτισμών.

Η Γλυκερία έχει ερμηνεύσει σμυρνέικα τραγούδια όπως «Τι σε μέλλει εσένα», «Από ξένο τόπο», «Τζιβαέρι», «Η Έλλη», «Πασαλιμανιώτισσα», «Σμυρνιά», «Ο μεμέτης», «Η Μαρίτσα η Σμυρνιά», «Χαρικλάκι», «Ο φερετζές», «Τ’ αποφάσισα μικρή μου», «Κουκλάκι», «Ντερβίσαινα», «Αρμενίτσα», «Η Ξαβεριώτισα (Μπαγιαντέρας)», «Μες στης Αθήνας τις ομορφιές», «Η μικρή του καμηλιέρη», «Καροτσέρι τράβα», «Στρίβε λόγια» και πολλά άλλα.

Αυθεντικός ήχος από μία πλήρη ορχήστρα παραδοσιακών μουσικών οργάνων, πλαισιώνει τη φωνή της ερμηνεύτριας. Ούτι, βιολί, λαούτο, σαντούρι, κανονάκι και ακορντεόν, δίνουν το χαρακτηριστικό μικρασιατικό άκουσμα στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα. Το ταξίδι γίνεται με ethnic διάθεση, στα μουσικά μονοπάτια της Ανατολής. Από τη θάλασσα της Σμύρνης έως την Κωνσταντινούπολη και το Βόσπορο κι από την αγορά της Καππαδοκίας και τα καφέ-αμάν έως την Αγιά Σοφιά, μεταφέροντας μας τη μουσική ατμόσφαιρα από τις ελληνο-αρμενικές γειτονιές, πριν από τον τραγικό Σεπτέμβρη του 1922.