Οι Θεσμοφοριάζουσες παρουσιάστηκαν το 411 π.Χ., πιθανότατα στα Μεγάλα Διονύσια. Ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του Αριστοφάνη, στο οποίο βασικός πρωταγωνιστής είναι ο αρχαίος τραγικός Ευριπίδης. Ο Αριστοφάνης χτίζει ολόκληρη την πλοκή του έργου γύρω από την γνωστή αντιπάθεια του τραγικού για τις γυναίκες, δημιουργώντας κωμικές καταστάσεις και μπερδέματα.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί και πάλι Αριστοφάνη (έχουν προηγηθεί οι Αχαρνείς το 2005 και οι Εκκλησιάζουσες το 2012), έχοντας μαζί του μία ομάδα εκλεκτών συνεργατών και έναν θίασο αγαπημένων ηθοποιών.

Ο Ευριπίδης έχει πληροφορηθεί ότι στη γιορτή των Θεσμοφορίωνγιορτή αποκλειστικά γυναικεία – οι γυναίκες θα αποφασίσουν πώς θα τον εξοντώσουν, επειδή έχουν εξοργιστεί από τον τρόπο που τις παρουσιάζει στις τραγωδίες του. Μετά την άρνηση του τραγικού ποιητή Αγάθωνα, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει ο ηλικιωμένος Μνησίλοχος, ο οποίος μεταμφιέζεται σε γυναίκα και αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τον Ευριπίδη στη συγκέντρωση. Όμως η ταυτότητά του αποκαλύπτεται και τώρα ο Ευριπίδης πρέπει όχι μόνο να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του, αλλά και να απελευθερώσει τον φίλο του.

Σημείωμα του σκηνοθέτη
Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ’ όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας.

Με αγγλικούς υπέρτιτλους.