To 7th Athens Open Air Film Festival, η μεγάλη κινηματογραφική γιορτή της καλοκαιρινής Αθήνας, επιστρέφει στο κέντρο της πόλης με μία ατμοσφαιρική, κλασική ταινία που θα ταξιδέψει το κοινό στις μακρινές Ινδίες. Το «Πέρασμα στην Ινδία» η κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου λογοτεχνικού αριστουργήματος του Ε. Μ. Φόρστερ από τον σπουδαίο Βρετανό σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιν θα προβληθεί την Τετάρτη 23 Αυγούστου, στην αυλή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Χρειάστηκαν 14 χρόνια και η ξαφνική απήχηση που άρχισαν να γνωρίζουν στον κινηματογράφο ταινίες όπως το «Γκάντι» ή το «Κάψα και Σκόνη» για να επιστρέψει στη σκηνοθεσία ο Ντέιβιντ Λιν («Ο Λόρενς της Αραβίας», «Δρ. Ζιβάγκο»), μετά την αποκαρδιωτική εισπρακτική υποδοχή που συνάντησε το 1970, με την «Κόρη του Ράιαν». Για το κύκνειο, όπως έμελλε, άσμα του ο καταξιωμένος Βρετανός δημιουργός αναμετρήθηκε με έναν πραγματικό λογοτεχνικό ογκόλιθο· ένα οριακά μη κινηματογραφίσιμο μυθιστόρημα του Ε.Μ. Φόρστερ πάνω στις πολλαπλές ανισότητες και το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η πλοκή του οποίου προοικονομεί τις εξελίξεις στην Ινδία και το τέλος της αποικιοκρατίας.

Ο Λιν, όπως κι ο Φόρστερ στο βιβλίο του, βλέπει πέρα από το φολκλόρ και τις προκαταλήψεις των Ινδών, βαθύτερα ακόμα κι απ’ την υποκρισία των αποίκων, εξιστορώντας τη δραματική κατάληξη που θα έχει το ταξίδι μιας ηλικιωμένης Αγγλίδας, παρέα με τη μνηστή του γιου της, στην ινδική πόλη Τσαντραπόρ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’20, και ο τρόπος με τον οποίο οι δυο γυναίκες θα βρεθούν στο επίκεντρο μιας οδυνηρής υπόθεσης βιασμού. Μένοντας πιστός στο γράμμα και, όπου είναι δυνατόν, το πνεύμα του βιβλίου, ο σκηνοθέτης πετυχαίνει σύμφωνα με τους σύγχρονούς του μια από τις καλύτερες διασκευές που γνώρισε η κλασική λογοτεχνία στον κινηματογράφο.

Παράλληλα, στολίζει το απολαυστικά παλιομοδίτικο και μεγαλεπήβολα επικό «Πέρασμα στην Ινδία» με εξωτικά κάδρα μεγάλης κλίμακας, αλλά και απαράμιλλης ομορφιάς, συγκεντρώνοντας 11 υποψηφιότητες και δύο νίκες (Β’ Γυναικείος ρόλος για την υπέροχη Πέγκι Άσκροφτ και Καλύτερη Μουσική για τις αριστοκρατικές παρτιτούρες του Μορίς Ζαρ) στα Όσκαρ και αφήνοντας παρακαταθήκη ένα από τα τελευταία γνήσια μεγαλειώδη φιλμ στην ιστορία του σινεμά- ιδανική κατακλείδα στην καριέρα ενός σκηνοθέτη ο οποίος τόλμησε να απλώσει μεγαλύτερο καμβά από κάθε άλλον για τις βαθιά ανθρώπινες ιστορίες του.