Η Λύντα Μπένγκλις δρα καταλυτικά στα έργα της συνδυάζοντας στοιχεία σωματικής δράσης, επιθυμίας, αυτοματισμού και ταχύτητας. Το έργο της παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με την ίδια την ζωή και τα συναισθήματά της και λειτουργεί ως το αποτέλεσμα του βιώματος και της σωματικής-πνευματικής εμπειρίας. Χρησιμοποιώντας την ίδια την φύση και τις ιδιότητες των υλικών της, μεταπλάθει σε φόρμες και σε άμορφες εικόνες τις προσωπικές επιθυμίες και έννοιες με τρόπο χειρονομιακό και άμεσο.

Στα νέα έργα της σε χαρτί, στην τρίτη Ατομική Έκθεσή της στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, (1998, 2003) η αυτόματη γραφή είναι το κυρίαρχο στοιχείο της δόμησής τους, η χειρονομία και η εγγραφή του σώματος αποτελεί την αφετηρία και την δύναμη δημιουργίας τους. Η αποστασιοποίηση από κάθε μορφή αισθητισμού που είναι εμφανής σε αυτά τα έργα, είναι ουσιαστική παράμετρος του έργου της που εξελίσσεται ενδελεχώς, συστηματικά, άναρχα, περιέχοντας όλη την πορεία της στην σύγχρονη εικαστική σκηνή των τελευταίων δεκαετιών. Οι αναφορές στην Ελλάδα είναι εμφανείς και στα νέα της έργα, όπως και σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας.